takblog

طبقه علائم از جهت موضوع
1- علائم صنعتی
علائمی که سازنده یک محصول روی کالای خود قرار می دهد، علامت صنعتی محسوب می شود. این محصول می تواند یک کالای تمام شده یا ناتمام باشد، اخذ کارت بازرگانی فوری با این حساب یک کالای تجاری ممکن است روی هرکالای خود یک علامت خاص قرار دهد، مانند علائمی که بر روی محصولات مختلف یک شرکت تولیدکننده کالاهای بهداشتی قرار می گیرد، اما همین شرکت تنها یک علامت تجاری دارد.
2- علائم تجاری
این نوع از علائم توسط یک توزیع کننده و تاجر روی کالاهایی قرار می گیرد که وی مسئولیت " تجاری نمودن " یا عرضه آن در بازار را بر عهده دارد، کالاهای یادشده ممکن است توسط وی یا دیگری تولید شده باشد. همان طور که اشاره شد ، علامت تجاری می تواند با علامت صنعتی همراه باشد.
با توجه به موارد فوق تاکید بر چند نکته حائز اهمیت است :
یک شرکت می تواند دارای علائم صنعتی متعدد باشد، اما معمولاَ علامت تجاری یکی است ؛
علامت تجاری ، برخلاف علامت صنعتی، ابرازی برای تشخیص و شناسایی منشا و مبدا محصول نیست. در شرایطی که علامت تجاری، مخصوص کالاهایی باشد که فقط از سوی یک شرکت ساخته می شود ، علامت مزبور هم علامت تجاری و هم صنعتی است.
3- علائم خدماتی
هنگامی که علامت در ارتباط با خدمات باشد " علامت خدماتی " نامیده می شود. امروزه در کنار تجارت کالا تجارت به صورت گسترده در سطح جهان مطرح می باشد. خدمات ، دامنه وسیعی از فعالیت ها از قبیل بانکداری ، بیمه ، هتل ها ، رستوران ها ، خطوط هوایی، ارتباطات راه دور ، آموزش ، تفریح و غیره را در برمی گیرد. علائمی که خدمات ارائه شده توسط یک موسسه تجاری را از سایرین مشخص سازد، علامت خدمات نامیده می شود، در حقیقت تقاوت اساسی بین علامت مربوطه به کالا و خدمت وجود ندارد و هر دو را باید علامت تجاری محسوب کرد. هر دو علامت وظایف مشابهی دارند، اختلاف عمده ای که بین این دو علامت وجود دارد این است که موضوع علائم خدماتی ، امور نامحسوس و نامرئی است که همان خدمات می باشند. علامت خدمات را عموماَ در تبلیغات و نیز سربرگ ها و فاکتورها می توان دید، نه بر روی وسایلی که در ارائه خدمات به کار می رود، برخلاف علائم مربوط به کالا که علاوه بر این موارد مذکور بر روی خود کالا نیز الصاق می باشد.
4- علائم جمعی
علامت جمعی علائمی می باشند که مربوط به انجمن هایی هستند که اعضا به دلیل برخی ویژگی ها و خصوصیات برجسته، خود را با این علائم معرفی می کنند و مانند انجمن های مهندسی، حسابداری و غیره . یک علامت جمعی می تواند تحت موسسه ای باشد که خود از آن علامت ، استفاده نمی کند بلکه اعضا از آن استفاده می کنند. در این صورت موسسه ، معیارهای کیفی خاصی را مشخص می نماید و اعضا زمانی می توانند از این علامت جمعی استفاده نمایند که شرایط و معیارهای تعیین شده را رعایت نمایند.
5- علائم در هم آمیخته
علائمی هستند که چندین عنصر تصویری یا اسمی را با یکدیگر ترکیب نمایند. این ترکیب ممکن است از یک کلمه ، حروف یا اعداد نیز باشد . مانند علامت Renauit 21 که از یک واژه و یک عدد تشکیل شده است.
6- علائم تصدیقی ( تایید کننده یا تضمینی )
علائم تجاری تصدیقی (تایید کننده یا تضمینی ) علائمی هستند که در جهت تایید کیفیت ، منبع ، منشاء و اصالت کالا یا خدمات به کار می رود. این علامت تصدیق و تایید می کند که کالا و خدمات مورد نظر موازین کیفی خاصی را حائزند.
علائم تایید کننده در فرهنگ حقوقی بلاک اینگونه تعریف شده است :
" علامت تجاری یا علامت خدماتی علامتی است که به منظور نشان دادن این که کالا یا خدمات دارای برخی استانداردهای کیفیت یا نشات گرفتن آن ها از مبدا خاصی است به کار برده می شود. "
معمولاَ وقتی علامت تایید کننده بر روی کالاها به کار می رود، مصرف کنندگان بااطمینان بیشتری به خرید کالاها یا خدمات می پردازند.
انواع ISO ها از علائم تاییدکننده می باشند. علامت های استاندارد یا عباراتی مانند ساخت ایران یا ساخت آلمان یا علامت Good House Keeping of approval همگی از علائم تایید کننده می توانند محسوب شوند.
7- علائم ویژه و غیرمادی
سایر علائم غیرمادی، علائم چشایی و لامسه می باشند. در مورد ثبت این گونه علائم شرایط خاصی وجود دارد . در ثبت علامت چشایی باید ترکیبات و فرمول های شیمیایی آن ثبت شود و در مورد علائم لامسه، احساس نرمی خاصی که یک علامت دارد ، توصیف می شود.
در قانون ایران، فعلاَ بحثی از این علائم مطرح نشده است.
طبقه بندی علائم از جهت شکل
1- علائم از حیث ساده و مرکب بودن
علامت تجاری ممکن است ساده باشد یعنی فقط یک حرف یا یک کلمه یا یک تصویر و یا یک نقشه باشد. همچنین کما اینکه ممکن است در یک علامت تجاری علاوه بر علائم نوشتاری از علائم تصویری هم استفاده شود یعنی ترکیبی از دو یا چند علامت باشد.
2- علائم از حیث فردی و اجتماعی بودن
علامت تجاری ممکن است مربوط به یک شخص حقیقی یا حقوقی باشد که محصولات خود را با محصول دیگران متمایز نماید. همچنین ممکن است صنفی از صنوف، یا عده ای از اربابان حرف علامتی را به عنوان علامت تجاری خود قرار دهند.
3- علائم از حیث مادی و غیرمادی بودن
علائم مادی ممکن است کتبی یا تصویری باشند . اما علائم تجاری غیرمادی عبارت از علائمی هستند که غیرملموس و غیرقابل روئت می یاشند مانند آرم اخبار رادیو و تلویزیون

ابداع محصول صنعتی تازه و نیز کشف وسیله ی تازه یا اعمال وسایل موجود به طریق نو برای تحصیل یک نتیجه یا محصول صنعتی یا فلاحتی را اختراع گویند . پلمپ دفاتر (مواد 27 و 28 ق.ث.ع.ا).
حق اختراع عبارتست از حق انحصاری که مخترع برای استفاده ی انحصاری از اختراع خود دارد.

کسی که وسیله ی جدیدی کشف کند که نتیجه از آن، در امور صنعتی یا فلاحتی حاصل شود باید از زحمات خود نتیجه برده و به تواند آن را بکار بیاندازد.
حق اختراع نتیجه ی زحمت، کار و فعالیت مخترع است، زیرا کالای جدیدی به بازار عرضه کرده است. البته باید از لحاظ اقتصادی و عملی فوراً قابل استفاده باشد، زیرا قوانین علمی که ممکن است بعداَ منشاء نتایج مهمی گردند از لحاظ مادی ارزش اقتصادی ندارند. علاوه بر آن، اختراع باید تازگی داشته باشد و قبلاَ شناخته نشده باشد، زیرا در این صورت هر کس می تواند از آن استفاده کند و اکتشافات قبلی را اشخاص نمی توانند به عنوان اختراع در انحصار خود قرار دهند. قانون ثبت علائم تجارتی و اختراعات ایران در این مورد در ماده ی 26 می گوید: «هر قسم اکتشاف یا اختراع جدید در شعب مختلفه صنعتی یا فلاحتی به کاشف یا مخترع آن حق انحصاری می دهد که بر طبق شرایط و در مدت مقرره در این قانون از اکتشاف یا اختراع خود استفاده نماید،مشروط بر اینکه اکتشاف یا اختراع مزبور مطابق مقررات این قانون در اداره ی ثبت به ثبت رسیده باشد.

کشف و اختراع هر چند در اثر پیشرفت تمدن جامعه بوده و مخترع اکثراَ با استفاده از معلومات متداوله موفق به اختراع شده است و بنابراین باید جامعه از آن بهره مند شود ولی ابداع و اختراع به نحوی است که اگر انحصاری نباشد و استفاده از آن عمومیت پیدا کند مخترع نتیجه ی زیادی از زحمات و یا فکر قوی خود نمی برد. از طرف دیگر استفاده ی دیگران بدون زحمت از فکر مخترع بی انصافی درباره ی مخترع است.روی این قاعده در کلیه ی کشورهای متمدن استفاده از اختراع را برای مدتی که از بیست سال تجاوز نمی کند برای مکتشف و مخترع شناخته اند.

ماده ی 26 قانون علائم و اختراعات مقرر می دارد«هر قسم اکتشاف یا اختراع جدید در شعبه ی مختلفه ی صنعتی یا فلاحتی به کاشف و مخترع آن حق انحصاری می دهد که بر طبق شرایط و در مدت مقرر در قانون از اکتشاف یا اختراع خود استفاده نماید».

اکتشاف یا اختراع به خودی خود حق انحصاری برای صاحب آن نخواهد داشت، بلکه قانون موقعی از آن حمایت می کند که مطابق مقررات قانون به ثبت رسیده باشد.

در بعضی از ممالک، در موقع تقاضای ثبت به موضوع اختراع رسیدگی و با تحقیقاتی که بوسیله ی دستگاه های مختلفه و کارشناسان مجرب بعمل می آورند پس از اطمینان از صحت عمل و جدید بودن آن تصدیق لازم به مخترع می دهند (دکتر حسن ستوده تهرانی،حقوق تجارت ،ج اول، نشر دادگستر، چ دهم ،س 1384، ص 164)، ولی در برخی دیگر از کشورها که ایجاد چنین دستگاه های وسیع را لازم نمی دانند به محض مراجعه کسی که ادعای اختراع می نماید همین قدر که مخالف با مقررات قانونی نباشد اختراع را ثبت و به صاحب آن تصدیق می دهند.

این تصدیق فقط معرف مراجعه و اولویت متقاضی اختراع است و اگر کسی نسبت به آن اعتراض داشته و یا اختراع واقعاَ صحیح نباشد،هر ذینفع می تواند از دادگاه ابطال آن را بخواهد.
در ایران مانند کشورهای قسمت اخیر،نوشته یا تصدیقی داده می شود که فقط حاکی از ثبت آن بوده و «به هیچ وجه برای قابل استفاده بودن یا جدید بودن یا حقیقی بودن اختراع سندیت ندارد و دلالت بر آن نخواهد داشت که تقاضا کننده مخترع واقعی است».
شرط ثبت اختراع آن است که جدید بوده و کسی از آن اطلاع نداشته باشد و الا«هر اختراع یا تکمیل اختراع موجودی که قبل از تاریخ تقاضای ثبت،خواه در خارجه در نوشتجات یا نشریاتی که در دسترس عموم است شرح و یا نقشه ی آن منتشر شده و یا به مورد عمل یا استفاده گذارده شده است اختراع جدید محسوب نمی شود».

اختراعات قابل انحصار:

به موجب ماده ی 3 قانون«هر کس مدعی یکی از امور ذیل باشد می تواند تقاضای ثبت نماید»در حقیقت امور ذیل در مدت مقرر در قانون به شرط رعایت مقررات قابل انحصارند:
1-ابداع هر محصول صنعتی جدید
2-کشف هر وسیله ی جدید یا اعمال وسائل موجود به طریق جدید برای تحصیل یک نتیجه،یا محصول صنعتی و فلاحتی

چون دامنه ی اختراع وسیع است می توان گفت هر وسیله ای که باعث به وجود آمدن محصول صنعتی یا اعمال وسائل موجود برای بهتر استفاده نمودن از محصولات صنعتی و یا نتیجه ای که در اثر کشف وسیله ی جدید از محصول صنعتی و فلاحتی برده می شود قابل ثبت است.و این موضوعات اعم است از این که مثلاَ شخصی ماده ای کشف کند به جای بنزین در هواپیما مصرف شود و یا این که ماشینی اختراع کند که نوع مخصوصی پارچه به بافد یا هواپیمائی به سازد که استفاده از آن بیشتر از سابق بوده و یا این که طرز بدیعی در بسته بندی ابتکار کند که از قوطی های حلبی بهتر استفاده شود.

تکمیل اختراعات نیز قابل ثبت و انحصار است و ممکن است کسی اختراع خود یا اختراع دیگری را تکمیل کند.البته استفاده از تکمیل اختراع دیگران موقعی خواهد بود که مدت انحصاری اصل اختراع منقضی شود و یا استفاده از آن با رضایت مخترع بدوی باشد.

اختراع برای همیشه در انحصار مخترع نخواهد بود زیرا جامعه باید از آن استفاده کند و هیچ کس نمی تواند جامعه را برای همیشه از استفاده از کشفیات و اختراعاتی که می شود محروم نماید. منتهی برای مدت معینی اجازه ی استعمال انحصاری آن به مخترع در ازاء زحمتی که برای کشف متحمل شده داده می شود که سایر مخترعین نیز تشویق شوند. در بعضی از کشورها حداکثر مدت انحصار اختراع 15 سال و بعضی 17 و برخی 20 سال است.

در ایران حداکثر مدت اعتبار ورقه ی اختراع 20 سال از تاریخ تقاضای ثبت است و متقاضی به میل خود می تواند 5 یا 10 یا 15 یا 20 سال تقاضا نماید و «در مدت مزبور که باید صراحتاَ در ورقه ی اختراع قید شود،مخترع یا قائم مقام قانونی او حق انحصاری ساخت یا فروش یا اعمال و استفاده از اختراع خود را خواهد داشت».

مخترعینی که در خارج از ایران اقامت دارند پس از تحصیل ورقه ی اختراع در کشور متبوع خود فقط برای باقی مانده ی مدتی که ورقه ی اختراع آن ها اعتبار دارد(که در عین حال از 20 سال تجاوز نخواهد نمود)می توانند استفاده نمایند.مثلاَ شخصی که اختراع خود را در هلند به مدت 18 سال ثبت کرده و پس از پنج سال برای ثبت،به ایران مراجعه می نماید ورقه ی اختراع برای مدت 13 سال به او داده خواهد شد که انقضاء مدت آن با انقضاء مدتی که در کشور اصلی ثبت شده یکی باشد.

در آخر،قابل ذکر است چنانچه فردی اظهارنامه ی ثبت اختراع خویش را در یکی از کشورهای عضو معاهده ی پاریس و از جمله کشور متبوع خود ارائه نموده باشد،ظرف مهلت 12 ماه از تاریخ تقاضانامه،می تواند در دیگر کشورهای عضو نیز تقاضای ثبت اختراع خویش را بنماید و در این مدت نسبت به دیگر افراد دارای حق اولویت می باشد.به این معنا که دیگر افراد نمی توانند ظرف مهلت مذکور اختراع وی را به نام خود در سایر کشورها به ثبت برسانند،البته در صورتیکه وی تقاضای ثبت اختراع را ظرف مهلت 12 ماهه در کشورهای مورد نظرش بنماید.لذا چنانچه مخترع متقاضی ثبت اختراع خویش در سطح بین المللی باشد،باید ظرف مهلت یکساله از تاریخ تقاضانامه ی ثبت اختراع در داخل نسبت به ثبت بین المللی آن اقدام نماید.

همان طور که یک شخص طبیعی یا حقیقی متولد می شود، زندگی می کند و می میرد، اشخاص حقوقی نیز تشکیل و تاسیس و ثبت می شوند، فعالیت می کنند و منحل می گردند. ثبت شرکت شرکایی که یک شرکت را با قصد و اراده ی آزادانه ی خود بوجود می آورند، می توانند با قصد و اراده ی خود آن را منحل نموده و مضمحل سازند. معهذا می بایست انحلال شرکت را به مرجع ثبت شرکت ها اعلام نمایند و آن را ثبت کنند. بعد از ثبت در دفاتر ثبت شرکت ها و امضاء ذیل آن توسط نماینده ی آن، شرکت منحل می شود. انحلال شرکت مادام که به ثبت نرسیده و اعلان نشده است نسبت به اشخاص ثالث بلااثر است.

در مواردی شرکت به موجب اساسنامه و یا به حکم قانون و یا به حکم دادگاه منحل می شود.آنچه که باید دانست، اینست که انحلال شرکت باعث از بین رفتن شخصیت حقوقی شرکت تا زمانی که شرکت بطور کامل و نهایی تصفیه نشده نمی گردد، بلکه در این مدت شخصیت حقوقی آن در حال از بین رفتن است.

لذا بر این اساس باید در دنبال نام شرکت همه جا عبارت (در حال تصفیه) ذکر شود تا کلیه ی صاحبان سهام و اشخاص ثالث و ذینفع از انحلال شرکت مطلع و به وضعیت شرکت واقف باشند.
لطفاَ درصورت وجود هرگونه سوال یا ابهامی در رابطه با انحلال شرکت، با کارشناسان ما در ثبت شرکت فکر برتر تماس حاصل نمایید. 42143-021

موارد انحلال شرکت سهامی

شرکت سهامی در موارد ذیل منحل می گردد:
1-وقتی که شرکت موضوعی را که برای آن تشکیل شده است انجام داده یا انجام آن غیر ممکن شده باشد.

2-در صورتیکه شرکت برای مدت معینی تشکیل گردیده و آن مدت منقضی شده باشد، مگر اینکه مدت قبل از انقضاء به موجب تصمیم مجمع عمومی فوق العاده تمدید شده باشد.

3-در صورت ورشکستگی: آن وضعیتی است که در نتیجه ی آن شرکت متوقف از پرداخت دیون خود باشد.ورشکستگی شرکت ممکن است حسب اظهارنظر حود تاجر یا مدیران شرکت سهامی و یا به موجب تقاضای یک یا چند نفر از طلبکاران و یا برحسب تقاضای مقام قضایی ذیصلاح صورت گیرد که در صورت ورشکستگی انحلال شرکت تابع مقررات ورشکستگی و مقررات مربوط خواهد بود.

4-تصمیم مجمع عمومی فوق العاده ی صاحبان سهام: شرکت سهامی همان طور که با قصد و اراده ی صاحبان سهام تشکیل می شود با اراده ی جمعی آنان نیز منحل می شود که این انحلال در صلاحیت انحصاری مجمع عمومی فوق العاده قرار گرفته است. بنابراین در هر موقع که مجمع مزبور به هر علتی رأی به انحلال شرکت بدهد شرکت منحل می شود و مجمع مزبور ترتیب و شکل انحلال را مشخص کرده و یک یا چند نفر مدیر تصفیه و در صورت لزوم یک یا چند نفر ناظر از میان سهامداران و یا خارج از آنان با تعیین وظایف معین می کند.

تصمیم راجع به انحلال شرکت سهامی و اسامی مدیر یا مدیران تصفیه و نشانی مرکز اصلی شرکت که نشانی تصفیه می باشد (مگر آنکه به موجب تصمیم مجمع عمومی فوق العاده یا حکم دادگاه نشانی دیگری تعیین شده باشد)باید ظرف پنج روز از طرف مدیران تصفیه به مرجع ثبت شرکت ها اعلام تا پس از ثبت برای اطلاع عموم در روزنامه رسمی و روزنامه کثیرالانتشاری که اطلاعیه ها و آگهی های مربوط به شرکت در آن نشر می گردد آگهی شود.
در مدت تصفیه منظور از روزنامه کثیرالانتشار روزنامه ایست که توسط آخرین مجمع عمومی عادی قبل از انحلال تعیین شده باشد.

5-از بین رفتن حداقل نصف سرمایه ی شرکت سهامی

6-تقلیل سرمایه ی شرکت سهامی به حداقل قانونی:چنانچه سرمایه شرکت بعد از تاسیس از حداقل مبلغ مقرر برای هر یک از انواع شرکت های سهامی(خاص و عام) کمتر شود مجمع عمومی فوق العاده بایستی مطابق ضوابط و مقررات مندرج در اساسنامه و قانون تجارت ظرف یک سال مبادرت به افزایش سرمایه تا میزان حداقل مقرر نموده و یا شرکت را به نوع دیگری از انواع شرکت های تجاری تغییر شکل دهد.در غیر اینصورت هر ذینفع می تواند انحلال شرکت را از دادگاه صلاحیت دار درخواست کند.چنانچه قبل از صدور رای قطعی به موجب درخواست،انحلال منتفی گردد ،دادگاه رسیدگی را موقوف خواهد نمود.

7-موارد انحلال قضایی

الف)در صورتیکه تا یکسال پس از به ثبت رسیدن شرکت هیچ اقدامی جهت انجام موضوع آن صورت نگرفته باشد و نیز در صورتیکه فعالیت های شرکت در مدت بیش از یکسال متوقف شده باشد.

ب)در صورتیکه مجمع عمومی سالانه برای رسیدگی به حساب های هر یک از سال های مالی تا ده ماه از تاریخی که اساسنامه معین کرده است تشکیل نشده باشد.

ج)در صورتیکه سمت تمام یا بعضی از اعضاء هیئت مدیره همچنین سمت مدیر عامل شرکت طی مدت زائد بر شش ماه بلاتصدی باشد که در این حالت هر یک از سهامداران و کسانیکه حقوق آن ها در معرض تضییع و یا تفریط قرار گرفته باشد می توانند جهت انحلال شرکت به دادگاه مراجعه نمایند. در صورت انقضاء مدت ماموریت مدیران تا زمان انتخاب مدیران جدید، مدیران سابق کماکان مسئول امور شرکت و اداره ی آن خواهند بود. بنابراین منظور از بلاتصدی ماندن تمام یا بعضی از سمت های هیئت مدیره اولاَ ترک مدیریت هر یک از مدیران بر خلاف قانون و مقررات و بدون اعلام استعفا است.ثانیاَ فوت بعضی یا تمام آنان ثالثاَ تمام یا بعضی از مدیران شرایط احراز مدیریت شرکت را از دست بدهند.

د)در صورت از بین رفتن موضوع شرکت یا غیر ممکن شدن آن و همچنین انقضاء مدت شرکت مجمع عمومی فوق العاده صاحبان سهام جهت اعلام انحلال شرکت تشکیل نشود و یا به حد نصاب قانونی نرسد و یا تشکیل بشود و رای به انحلال شرکت ندهد.

در مورد بندهای الف.ب و ج دادگاه بلافاصله بر حسب مورد به مراجعی که طبق اساسنامه صلاحیت تشکیل مجمع را دارند مهلت مناسبی که حداکثر از شش ماه تجاوز نکند،می دهد تا در رفع موجبات انحلال شرکت اقدام نمایند در غیر اینصورت حکم به انحلال شرکت داده و به تبع آن مدیر یا مدیران تصفیه را راساَ انتخاب و به مرجع ثبت شرکت ها اعلام می نماید.

در صورت صدور حکم قطعی دادگاه، مدارک مورد نیاز جهت انحلال شرکت سهامی عبارتند از:

1)اصل صورت جلسه ی انحلال شرکت

2)آخرین روزنامه ی رسمی شرکت

3)فتوکپی شناسنامه ی مدیر تصفیه ،هر گاه مدیر تصفیه خارج از سهامداران انتخاب شده باشد.

4)اصل روزنامه ی کثیرالانتشار حاوی آگهی دعوت شرکاء (هرگاه مجمع با اکثریت شرکاء تشکیل شده باشد می بایست به همراه صورت جلسه ی انحلال شرکت و دیگر مدارک ذکر شده، ظرف 5 روز از تاریخ تشکیل جلسه تسلیم اداره ثبت شرکت ها شود و بعد از ثبت در دفاتر ثبت شرکت ها و امضاء ذیل آن توسط نماینده ی آن ،شرکت منحل می شود).

در قانون تجارت ایران، نص صریحی در خصوص لزوم تنظیم شرکتنامه با مسئولیت محدود وجود ندارد ولی با عنایت به ماده (97 ق.ت) ملاحظه می شود که موسسین شرکت الزاماً باید شرکتنامه بین خود تنظیم و امضا نمایند. ثبت شرکت تنظیم اساسنامه برای شرکت با مسئولیت محدود، علاوه بر شرکتنامه ضروری می باشد زیرا شرکاء می توانند اراده خود را از نظر قلمرو و اختیارات و اتخاذ تصمیم و یا حق رأی و بالاخره روابط فیمابین در آن منعکس نمایند.

برابر بند 2 ماده 47 قانون ثبت اسناد و املاک با اصلاحات بعدی، صلحنامه و هبه نامه و شرکتنامه باید طبق سند رسمی تنظیم گردد. از طرف دیگر طبق ماده 1 نظامنامه قانون تجارت، شرکت های تجارتی باید به موجب شرکتنامه رسمی تشکیل شوند.

مطابق ماده (197 ق.ت) ظرف ماه اول تشکیل هر شرکت، خلاصه شرکتنامه و منضمات آن طبق نظامنامه وزارت عدلیه اعلان خواهد شد و نیز برابر ماده (196 ق.ت) "اسناد و نوشته جاتی که برای به ثبت رسیدن شرکت لازم است در نظامنامه وزارت عدلیه معین می شود".

بند اول: نام کامل شرکت و نوع شرکت
نمونه:شرکت.........................با مسئولیت محدود

بند دوم: موضوع فعالیت های شرکت

بند سوم: مرکز اصلی شرکت با نشانی کامل آن
نمونه: اردبیل-خیابان.............کوچه...............پلاک.....................کدپستی...................

بند چهارم: اسامی شرکا یا موسسین با مشخصات نام و نام خانوادگی-شماره شناسنامه-تاریخ تولد و آدرس کامل محل اقامت
آقای/خانم....................شماره شناسنامه..........................تاریخ تولد.......................آدرس محل اقامت..............

بند پنجم: مدت شرکت نوشته می شود که چنانچه دارای مدت باشد جمله "از تاریخ ثبت بمدت................سال" نوشته می شود و اگر مدت نداشته باشد جمله "از تاریخ ثبت بمدت نامحدود" درج می گردد.

بند ششم: میزان سرمایه شرکت اعم از نقدی و غیر نقدی (مقوم شده) نوشته می شود.
نمونه:
الف) نقدی: مبلغ...................ریال
ب)غیر نقدی: مقوم به مبلغ.............ریال

بند هفتم: میزان سهم هر یک از شرکا با درج نام و نام خانوادگی- میزان سهام و مبلغ سهام نوشته می شود.
نمونه: آقای/خانم............میزان سهم .....................مبلغ سهم.......................

بند هشتم: مشخصات مدیر یا مدیران شرکت با درج سمت هر یک از آن ها و کسانی که حق امضا دارند درج می شود.
نمونه:
1.آقای/خانم...............................به سمت رئیس هیات مدیره
2.آقای/خانم...............................به سمت مدیر عامل
3.آقای/خانم.............................به سمت عضو هیات مدیره
حق امضای کلیه اسناد و اوراق تعهدآور شرکت با امضای آقای/خانم.................و آقای/خانم............مشترکاَ همراه با مهر شرکت معتبر خواهد بود.

بند نهم: موقع رسیدگی به حساب سالیانه و ترتیب تقسیم سود شرکت، این مورد در اساسنامه پیش بینی شده است.
نمونه: در پایان هر سال شمسی و ترتیب تقسیم سود به نسبت سهم الشرکه شرکاء

بند دهم: موارد انحلال
نمونه: "مطابق ماده 114 قانون تجارت خواهد بود".

بند یازدهم: محل شعب فعلی: اگر شرکت دارای شعبه باشد مشخصات دقیق و آدرس شعبه نوشته می شود و اگر فاقد شعبه باشد جمله "شرکت فاقد شعبه است" نوشته می شود.

بند دوازدهم: بازرس شرکت:انتخاب بازرس در شرکت اختیاری است و چنانچه بازرسی انتخاب شده باشد مشخصات کامل بازرس نوشته می شود.
کلیه موسسین شرکت ذیل تقاضانامه را با درج نام و نام خانوادگی و سمت خود امضا می کنند.

اساسنامه شرکت با مسئولیت محدود:

ماده 1: نام و نوع شرکت: شرکت..................با مسئولیت محدود

ماده 2: موضوع شرکت...................

ماده 3: مرکز اصلی شرکت..............

ماده 4: سرمایه شرکت...................

ماده 5: مدت شرکت: از تاریخ ثبت به مدت نامحدود

ماده 6: تابعیت شرکت: تابعیت شرکت ایرانی است.

ماده 7: هیچیک از شرکا حق انتقال سهم الشرکه خود را به غیر ندارد مگر با رضایت و کسب موافقت دارندگان سه چهارم سرمایه شرکت که دارای اکثریت عددی نیز باشند.
تبصره: انتقال سهم الشرکه به عمل نخواهد آمد مگر به موجب سند رسمی.

ماده 8: مجمع عمومی عادی شرکت در ظرف مدت چهار ماه اول هر سال پس از انقضای سال مالی شرکت تشکیل می گردد،ولی ممکن است بنا به دعوت هر یک از اعضای هیات مدیره یا شرکاء مجمع عمومی عادی به صورت فوق العاده تشکیل گردد.

ماده 9: دعوت برای تشکیل مجامع عمومی، توسط هر یک از اعضای هیات مدیره یا مدیر عامل و یا شرکاء به وسیله دعوت نامه کتبی با درج آگهی در یکی از جراید کثیرالانتشار به عمل خواهد آمد.
تبصره: فاصله بین دعوت تا تشکیل مجمع، حداقل ده روز و حداکثر چهل روز است.

ماده 10: در صورتی که کلیه شرکاء در هر یک از جلسات مجامع عمومی حضور یابند رعایت ماده 9 اساسنامه ضرورت ندارد.

ماده 11: وظایف مجمع عمومی عادی یا عادی به طور فوق العاده بشرح ذیل است:
الف)تعیین خط مشی آینده شرکت و تصویب آن
ب)انتخاب هیات مدیره و در صورت لزوم بازرس
ج)استماع گزارش هیات مدیره در امور مالی و ترازنامه سالیانه شرکت و تصویب آن
د)تصویب پیشنهاد سود قابل تقسیم از طرف هیات مدیره

ماده 12:وظایف مجمع عمومی فوق العاده به شرح ذیل است:
الف) تغییر اساسنامه یا الصاق یا حذف یک یا چند مواد اساسنامه
ب) تنظیم اساسنامه جدید یا تبدیل نوع شرکت
ج) افزایش یا تقلیل سرمایه شرکت
د) اتخاذ تصمیم در خصوص ورود شریک یا شرکای جدید به شرکت

ماده 13: تصمیمات شرکاء در مجمع عمومی فوق العاده با موافقت دارندگان سه چهارم سرمایه که اکثریت عددی دارند و در مجمع عمومی عادی طبق دستور ماده 106 قانون تجارت معتبر و لازم الاجرا است.

ماده 14: هیات مدیره شرکت مرکب از.......................نفر خواهد بود که در مجمع عمومی عادی از بین شرکاء و یا از خارج انتخاب می شوند.

ماده 15: هیات مدیره از بین خود یک نفر را به سمت رئیس هیات مدیره و یک نفر را به سمت مدیر عامل انتخاب و همچنین می تواند برای اعضای خود سمت های دیگر تعیین کند.

ماده 16: آقای/خانم................نماینده قانونی و تام الاختیار شرکت بوده و می تواند در کلیه امور مداخله و اقدام کند علی الخصوص در موارد مشروحه ذیل:
امور اداری از هر قبیل (انجام کلیه تشریفات قانونی) حفظ و تنظیم فهرست دارایی شرکت و تنظیم بودجه و تعیین پرداخت حقوق و انجام هزینه ها، اجرای تصمیمات مجامع عمومی، انتخاب و انتصاب و استخدام متخصصین و کارمندان و کارگران و... (بر حسب مورد اعضا می توانند سایر وظایف و اختیارات خود را به نماینده تفویض کند لذا اختیارات فوق جنبه محدودیت ندارد و هیأت مدیره جهت پیشرفت امورات شرکت می توانند اتخاذ تصمیم کنند).

ماده 17: جلسات هیات مدیره با حضور اکثریت اعضاء تشکیل و رسمیت می یابد و تصمیمات هیات مدیره با اکثریت آراء معتبر است.

ماده 18: دارندگان حق امضا در اوراق و اسناد بهادار اعم از چک-سفته-برات و اسناد تعهد آور و عقود و قراردادها توسط هیات مدیره تعیین می شود.

ماده 19: هر یک از اعضای هیات مدیره می توانند قسمتی از اختیارات و همچنین حق امضای خود را به هر یک از شرکاء که خود صلاح می دانند تفویض کنند.
تبصره: تفویض تمام یا قسمتی از اختیارات هیأت مدیره به مدیر عامل نیز معتبر و لازم الاجرا است.

ماده 20: سال مالی شرکت از اول فروردین ماه هر سال شروع و به آخر اسفند ماه همان سال خاتمه می یابد به استثنای سال اول که ابتدای آن از تاریخ تاسیس شرکت است.

ماده 21: تقسیم سود از درآمد شرکت در پایان هر سال مالی. هزینه های اداری، حقوق کارکنان و مدیران، استهلاکات، مالیات و سایر عوارض دولتی کسر و پس از وضع صدی ده بابت ذخیره قانونی بقیه که سود ویژه است به نسبت سهم الشرکه که بین کلیه شرکاء تقسیم می شود.

ماده 22: فوت یا محجوریت هر یک از شرکاء موجب انحلال شرکت نبوده و وراث یا وارث شریک متوفی و یا ولی محجور می توانند به مشارکت خود ادامه دهند. در غیر این صورت بایستی سهم الشرکه خود را پس از انجام تشریفات قانونی دریافت و یا به شرکاء دیگر منتقل و از شرکت خارج شوند.

ماده 23: انحلال شرکت:شرکت مطابق ماده 114 قانون تجارت منحل می شود.

ماده 24: در صورتی که مجمع عمومی فوق العاده شرکاء، رای به انحلال شرکت دهد یک نفر از بین شرکاء و یا از خارج از شرکت به سمت مدیر تصفیه تعیین می شود. وظایف مدیر تصفیه مطابق قانون تجارت است.

ماده 25: حل و فصل اختلافات حاصله بین شرکای شرکت از طریق حکمیت و داوری است.

ماده 26: در مورد موضوعاتی که در اساسنامه ذکر نشده است. مطابق قانون تجارت و سایر قوانین موضوعه عمل می شود.

ماده 27: این اساسنامه در 27 ماده و 4 تبصره تنظیم و به امضای کلیه موسسین شرکت به اسامی ذیل رسید و تمام صفحات آن امضاء شد.
اسامی موسسین:.....

الف-داوری بین المللی، منطقه ای و داخلی در ایران

- داوری تجاری بین المللی
قانون داوری تجاری بین المللی در 26/6/1376 به تصویب مجلس شورای اسلامی و در 9/7/1376 به تایید شورای نگهبان رسیده است و جمعاً 36 ماده می باشد.گرفتن کارت بازرگانی فوری بر اساس قانون نمونه داوری تجارت بین المللی مصوب 21 ژوئن 1985 کمیسون حقوق تجارت بین الملل سازمان ملل متحد (آنسیترال UNCITRAL و از قانون نمونه (model Law) اتاق بازرگانی بین المللی (ICC) اقتباس شده است. در ایران ارجاع به داوری در مورد اموال عمومی و دولتی توسط دستگاه های اجرائی منوط به رعایت اصل 139 قانون اساسی است که می گوید:

"صلح دعاوی راجع به اموال عمومی و دولتی یا ارجاع آن به داوری در هر مورد موکول به تصویب هیات وزیران است و باید به اطلاع مجلس برسد.در مواردی که طرف دعوی خارجی باشد و در موارد مهم داخلی باید به تصویب مجلس نیز برسد. موارد مهم را قانون تعیین می کند"شناسایی اموال مزبور مستلزم بررسی اساسنامه های شرکت های دولتی و نیمه دولتی، تحت پوشش یا سایر نهادها می باشد که وضعیت حقوقی مشخصی ندارند ماده ی 1 بند ب قانون داوری تجاری بین المللی می گوید: داوری بین المللی عبارت است از اینکه یکی از طرفین در زمان انعقاد موافقت نامه ی داوری به موجب قوانین ایران، تبعه ایران نباشد.

از طرف دیگر اصل 139 ق.ا ارجاع به داوری را موکول به تصویب هیات وزیران و تصویب مجلس شورای اسلامی نموده است که با شرایط تجارت بین الملل با توجه به اصل سرعت در تجارت و حاکمیت و آزادی اراده طرفین در انتخاب قانون حاکم بر تعهدات داوری، مغایر است. همچنین اصل مذکور با قانون داوری تجاری بین المللی، اساسنامه قانونی مرکز داوری اتاق ایران مصوب 14/11/1380، کنوانسیون نیویورک 1985 (ماده 33) راجع به شناسایی و اجرای احکام داوری خارجی، قواعد داوری مرکز منطقه ای داوری تهران (TRAC) همسو نمی باشد در ضمن مرکز منطقه ای مزبور بر اساس قطعنامه مصوب بیست و دومین نشست سازمان مشورتی حقوقی آسیایی-آفریقایی (AALCO) در ژانویه 1987 در بانکوک (تایلند) و موافقت نامه مورخ 3 مه 1997 فیمابین سازمان مزبور و ایران تاسیس گردیده است.

کشور ما عضو سازمان همکاری اقتصادی ECO نیز می باشد. قانون داوری تجاری بین المللی می تواند اختلافات بازرگانی فیمابین اعضاء 10 کشور عضو منطقه را حل و فصل نماید. این سوال مطرح شده است که ماده ی 968 ق.م.آمره بوده و حاکم بر تعهدات قراردادی از جمله داوری می باشد یا خیر؟ ماده ی مزبور می گوید: "تعهدات ناشی از عقود، تابع قانون محل وقوع عقد است مگر اینکه متعاقدین اتباع خارجی بوده و آن را صریحاً یا ضمناَ تابع قانون دیگری قرار داده باشند. "با توجه به اینکه ماده مذکور از قاعده قدیمی حقوق بین المللی خصوصی فرانسه اقتباس شده است و به موجب آن قرارداد تابع قانون محل انعقاد است مگر اینکه متعاقدین آن را تابع قانون دیگری قرار داده باشند.

ملاحظه می شود که ماده ی 968 ق.م.آمره نمی باشد بلکه در نگارش آن با قید کلمات "متعاقدین اتباع بوده"مسامحه شده است.از طرف دیگر فرض آمره بودن آن مشکلاتی را در روابط تجاری بین المللی به خصوص قراردادهای داوری به وجود می آورد لذا اصلح است که قاعده ی مندرج در ماده 968 ق.م را برای طرفین ولو اینکه یکی از آنان یا هر دو خارجی باشند اختیاری بدانیم تا آنان بتوانند قانون حاکم را بر قراداد داوری فیمابین انتخاب نمایند.

مرکز داوری اتاق بازرگانی ایرانACIC:

قانون اتاق بازرگانی و صنایع و معادن مصوب 15/12/1369 اصلاحی 15/9/1373 در بند "ح" ماده 5 خود می گوید: تلاش اتاق در جهت بررسی و حکمیت در مورد مسائل بازرگانی داخلی و خارجی اعضاء و سایر متقاضیان از طریق تشکیل مرکز داوری اتاق ایران بر طبق اساسنامه ای است توسط دستگاه قضایی تهیه و به تصویب مجلس شورای اسلامی خواهد رسید.در اجرای ماده مذکور، قانون اساسنامه مرکز داوری اتاق ایران در تاریخ 14/11/1380 به تصویب مجلس شورای اسلامی و به تایید شورای نگهبان رسیده است که مشتمل بر سه فصل و 12 ماده و پنج تبصره می باشد.

مرکز داوری وابسته به اتاق بازرگانی و صنایع و معادن ایران است و در جهت حل و فصل اختلافات بازرگانی اعم از داخلی و بین المللی از طریق داوری فعالیت می نماید.مقر داوری در شهر تهران می باشد. (مستفاد از مواد 1،2،3 قانون اساسنامه مرکز داوری ایران).

ارکان مرکز داوری

به موجب ماده 4 و 5 ق.ا.م.د مرکز دارای ارکان ذیل است:
-هیات مدیره شامل هفت نفر (رئیس-یکی از نواب رئیس اتاق ایران-رئیس یا نائب رئیس اتاق تهران-دبیر کل اتاق تهران-سه نفر از بازرگانان و مدیران بصیر و خوش نام صنایع و معادن به انتخاب هیئت نمایندگان ایران تشکیل خواهد شد. مدت تصدی هیئت مدیره 3 سال بوده و ریاست آن با رئیس اتاق ایران می باشد و انتخاب مجدد آنان بلامانع است.طبق ماده 13 آیین نامه نحوه ی ارائه خدمات مرکز داوری اتاق بازرگانی بین المللی که در 28 ماده و 12 تبصره در جلسه 26/2/1384 هیئت مدیره مرکز داوری تهیه و در 23/12/1384 به تصویب هیئت نمایندگان اتاق مزبور رسیده است که متن ماده 12 آن ذیلاَ تقریر می گردد.

وظایف و اختیارات هیات مدیره به شرح ذیل است:

1-تهیه و پیشنهاد آیین نامه های داخلی مرکز در مورد نحوه ارائه خدمات و هزینه داوری(به استثنای تعرفه های داوری داخلی که تابع تعرفه مصوب رئیس قوه قضاییه است) و نیز آیین نامه های امور مالی و استخدامی برای تصویب به هیات نمایندگان اتاق ایران،مطابق ماده 6 قانون اساسنامه مرکز داوری مصوب 14/11/1380
2-بررسی و تصویب بودجه سالانه مرکز داوری
3-تهیه و پیشنهاد اصلاح قانون اساسنامه مرکز داوری اتاق ایران و ارائه آن به مراجع قانونی از طریق هیات رئیسه اتاق ایران.
4-انتخاب و عزل دبیرکل
5-انتخاب دبیر کل در صورت فوت،استعفا،کناره گیری یا از کارافتادگی او
6-تایید فهرست داوران و کارشناسان معتمد مرکز به پیشنهاد دبیر کل و نیز تجدید نظر در آن
7-تعیین صاحبان امضای مجاز مرکز(علاوه بر دبیر کل)برای اسناد و قراردادهای تعهد آور
8-تعیین حقوق و مزایای دبیر کل و کارکنان دبیر خانه مرکز با توجه به آیین نامه های داخلی مرکز داوری،بر عهده ی هیات مدیره قرار گرفته است.
10-اتخاذ تصمیم درباره هر امری که برای حسن اداره امور مرکز داوری و انجام وظائف قانونی آن لازم باشد.

- دبیرکل:
طبق ماده 7 ق.ا.م.د از میان حقوقدانان ایرانی با تجربه و آشنا به مسائل بازرگانی داخلی و بین المللی به مدت 3 سال انتخاب می شود و انتخاب مجدد او بلامانع است.سایر وظایف دبیرکل در آیین نامه تشکیلات مرکز داوری اتاق مصوب 23/12/1384 از ماده 14 تا 18 قید شده است.

- داوران:
از میان حقوقدانان،بازرگانان و سایر اشخاص بصیر و خوش نام و با تجربه که از مقررات و عرف بازرگانی داخلی و خارجی به حد کافی اطلاع دارند برابر فهرست موجود به پیشنهاد دبیر کل و تایید هیئت مدیره انتخاب می شود در ضمن اعضای هیئت مدیره و دبیرکل نمی توانند توسط مرکز به عنوان داور انتخاب شوند.(ماده 8 ق.ا.م.د)دیگر وظایف داوران از ماده 19 تا ماده 21 آئین نامه تشکیلات مرکز داوری پیش بینی شده است.

- دیوان داوری:
هیئتی مرکب از 15 نفر از اشخاص ذی صلاح و مجرب داخلی و خارجی در مرکز داوری تشکیل می شود که تحت عنوان "دیوان داوری مرکز داوری اتاق ایران" نامیده می شود و شامل حقوقدانان ذی صلاح از جمله اساتید دانشگاه، یک نفر از قضات دادگستری مطلع در امور داوری و تجاری با معرفی رئیس قوه قضاییه و یک نفر از وکلای دادگستری مطلع در امور داوری و تجاری با معرفی رئیس کانون وکلالی مرکز می باشد.اعضای مزبور به پیشنهاد دبیر کل و تایید هیئت مدیره مرکز داوری برای مدت 3 سال تعیین می گردند و در جلسه نخست آنان،از بین خود یک نفر رئیس،دو نفر نایب رئیس برای مدت 3 سال انتخاب می کنند و تجدید انتخاب آنان بلامانع است.

هر یک از اعضای دیوان داوری که توسط اصحاب دعوی به عنوان داور یا وکیل یا مشاور یا کارشناس انتخاب شده باشند در جلسات دیوان به هنگام رسیدگی به پرونده ذی ربط حق حضور و اظهارنظر ندارند.(مستفاد از مواد 22 الی 24 آیین نامه تشکیلات مرکز داوری)سایر وظایف دیوان از ماده 25 تا 27 آیین نامه مذکور آمده است.

قابل ذکر است که هزینه های "مرکز"از محل مبالغ دریافتی از طرفین اختلاف و در صورت نیاز از محل درآمدهای اتاق ایران تامین می شود.(ماده 9 ق.ا.م.د)برابر ماده 10 قانون مزبور مقررات عمومی و آیین رسیدگی داوری در مرکز عبارتند از:

-در اختلافات تجاری بین المللی وفق قانون داوری تجاری بین المللی مصوب 26/6/1376

-در اختلافات تجاری داخلی برابر مقررات قانون آیین دادرسی عمومی و انقلاب در امور مدنی مصوب 21/1/1379 باب هفتم،طبق ماده 454 تا 501 برابر بند 3 ماده ی 57 قانون بخش تعاونی اقتصاد جمهوری اسلامی ایران مصوب 13/6/1370 حل اختلاف و داوری در امور مربوط به تعاونی ها به صورت کدخدا منشی و صلح مابین اعضاء و اتحادیه ها و بین تعاونی ها و اتحادیه ها از طریق داوری بر طبق قانون آیین دادرسی دادگاه های عمومی و انقلاب در بخش داوری در "مرکز" رسیدگی می شود.

برند یک نام تجاری، علامت یا نشانی است که برای شناسایی کالاها یا خدمات فروشنده و متمایز کردن این کالا ها یا خدمات رقبا به کار می رود. ثبت شرکتها در واقع برند اسم یا عنوانی است که معرفی کننده شخص حقیقی یا حقوقی می باشد و سبب شناسایی فروشنده یا سازنده می گردد. شرکت هایی که دارای برند هستند، می توانند محصولاتشان را از سایر محصولات متمایز سازند و از طریق برند محصول خود، برای گسترش معروفیت و کسب درآمد بیشتر اقدام نمایند.

ثبت علائم تجاری به موجب قانون اختیاری است، مگر در مواردی که دولت آن را اجباری نماید.با این وجود، علایم تجاری باید ثبت شوند تا شخص دارای حق انحصاری شود. اینگونه تمامی منافع، متعلق به شخص دارنده حق انحصاری می شود.اعتبار علایم تجاری محدود به ده سال از تاریخ تسلیم اظهارنامه ثبت آن است که در صورت نیاز،از طریق دادخواست و پرداخت هزینه قابل تمدید است.

اولین گام برای ثبت برند، انتخاب نام برای آن است. برند نباید مشابه دیگری داشته باشد.لذا، ترجیحاَ باید از اسمهای مختلط یا چند سیلابی استفاده کرد. علایم تجاری می بایست ویژگی هایی داشته باشند از جمله:

الف)موجب گمراه کردن مشتریان نگردد.

ب)باید وجه تمایز داشته و ابتکاری باشد.

بعد از انتخاب نام، باید اظهارنامه را در سامانه اداره مالکیت صنعتی ثبت کرد.چنانچه نام انتخابی تایید گردد آگهی تقاضا برای ثبت برند صادر می شود و در صورت عدم اعتراض آگهی دوم در روزنامه رسمی چاپ می شود. سپس گواهی ثبت برند، صادر شده و به مالک تحویل داده می شود.

جهت ثبت علامت تجاری باید کلیه ی مدارک قانونی فراهم باشد و کل مراحل قانونی ثبت طی شود.

مدارک مورد نیاز برای تقاضای ثبت اینترنتی برند به شرح ذیل می باشد:

• مدارک هویت اشخاص حقیقی (کپی شناسنامه، کپی کارت ملی)
• مدارک هویت اشخاص حقوقی (آخرین روزنامه رسمی دلیل مدیریت کپی مدارک شناسنامه صاحبان امضا)
• مدارک مربوط به نماینده یا وکیل که دارای حق امضا باشند (چنانچه برای انجام امور از وکیل استفاده می نمایید)
• اگر برند لاتین باشد یا ریشه عربی داشته باشد باید کارت بازرگانی داشته باشید.
• کپی مجوز فعالییت
• نمونه علامت (باید یک نمونه را آپلود کرده و همزمان با پر کردن اظهارنامه و چند نمونه گرافیکی از علامت را همراه با دیگر مدارک تقدیم نمایید.)
• باید مدارکی را که نشان دهنده ی فعالیت شما در حوزه معینی همچون آموزشی،پزشکی و ...باشد را که می خواهید علامت مربوط به آن را ثبت کنید ارائه دهید.
• چنانچه می خواهید در صورت نیاز از حق تقدم استفاده کنید باید مدارک مربوط به آن را همزمان که اظهارنامه را تسلیم می کنید تسلیم نمایید.
• کپی جواز تاسیس بهره برداری،پروانه ساخت و یا هر گونه مجوز فعالیت(برای اشخاص حقوقی)
• اگر متقاضی ثبت،خارجی می باشد باید معادل ارزی هزینه های ثبتی را بپردازد.
• هزینه اظهارنامه اشخاص حقیقی و حقوقی مطابق جدول تعیین شده می باشد.

• مراحل ثبت اینترنتی برند:

ابتدا به پایگاه اینترنتی مالکیت صنعتی (قسمت ثبت علائم تجاری) به نشانی http://iripo.ssaa.ir مراجعه نمایید و اظهارنامه ثبت برند را در سامانه تکمیل کنید. در این پایگاه اینترنتی، یک لینک ثبت نام وجود دارد که باید بر روی آن کلیک کرد. سپس وارد اولین مرحله ثبت نام شده و مراحل ثبت نام را به ترتیب ذیل گام به گام طی نمایید. مراحل ثبت نام در سامانه به قرار ذیل است:

• انتخاب نوع اظهارنامه
• پر کردن مشخصات مالک (اطلاعات شخص حقیقی یا حقوقی را وارد می کنید و چنانچه فرد از وکیل یا نماینده قانونی استفاده می کند مشخصات او را درج می نمایید)
• بارگذاری مدارک ذکر شده ( مدارک مورد نیاز را باید برای ثبت اینترنتی برند اسکن کرد)
• بررسی دوباره و تایید اطلاعات و مدارک
• پرداخت هزینه ثبتی از طریق اینترنت
• دریافت شماره اظهارنامه و رمز از طریق تلفن (بعد از اتمام مراحل ثبت نام و تکمیل آن، سیستم نام کاربری، کلمه عبور و کد رهگیری را به شخص می دهد)

سپس نوبت به امضای نسخه تایید شده می رسد که فرد باید یکی از نسخه ها را با مدارکی که قبلا برابر با اصل شده اند، همراه با فیش به آدرس مرکز ارسال نماید.

بعد از تکمیل اظهارنامه و ارائه مدارک، کارشناس مربوطه رسیدگی نهایی کرده و نتیجه را اعلام می نماید. نتیجه ممکن است ثبت برند و یا رد آن باشد. چنانچه ایرادی وجود نداشته باشد بعد از انجام رسیدگی و تایید ثبت، مراتب ثبت و واریز مبلغ نهایی به متقاضی اطلاع داده می شود. سپس از طریق سایت در روزنامه رسمی قوه قضاییه اعلام می شود و بعد از طی یک ماه وارد پرونده در سایت اداره مالکیت صنعتی می گردد.

لازم به ذکر است، بعد از تهیه ی مدارک و ثبت در سامانه، باید درخواست خود را از طریق سایت سازمان ثبت اسناد و املاک کشور پی گیری کرد. علاوه بر سامانه، فرایند پیگیری و تکمیل در سامانه از طریق پیامک و ایمیل نیز انجام می شود. لذا باید آدرس ایمیل و شماره همراه معتبر باشد و متعلق به رابط پیگیری باشد تا متقاضی در پیگیری اداری با مشکل روبرو نگردد.

علامت پیشنهادی جهت ثبت در صورت احراز شرایط فوق در روزنامه رسمی کشور منتشر می شود و چنانچه ظرف مدت سی و یک روز از انتشار آگهی، دعوی یا اعتراضی از طرف اشخاص ذی نفع به عمل نیاید اداره ثبت علامت مورد تقاضا را به نام متقاضی در دفتر مخصوص به ثبت رسانیده و گواهی ثبت را به درخواست کننده تسلیم می نماید.

کد اقتصادی شماره ای است 12 رقمی که بر طبق قانون برای اشخاص حقیقی و حقوقی که به تولید کالا و خدمات می پردازند وضع شده است.هزینه پلمپ دفاتر این کد جهت شناسایی شرکت در واحد مالیاتی استفاده می شود. بر این اساس، مطابق قانون مالیاتی تصویب شده، تمامی شرکت های ثبت شده ملزم به اخذ کد اقتصادی می باشند.

هر شرکت و یا موسسه بعد از اینکه به ثبت رسید و آگهی تأسیس آن صادر شد باید طی دو ماه در دارایی تشکیل پرونده داده و برای اخذ کد اقتصادی اقدام نماید. اهمیت تشکیل پرونده مالیاتی از آن جا معلوم می شود که وقتی شرکت تأسیس می شود بدون داشتن پرونده مالیاتی نمی تواند برای اخذ کد اقتصادی اقدام نماید. به همین دلیل شرکت نمی تواند اقدام به عقد قرار داد کرده و فعالیت خود را شروع کند. هم چنین شرکت نمی تواند در پایان سال مالی، اظهارنامه مالیاتی فعالیت یا عدم فعالیت خود را به دارایی تسلیم کند.

از دلایل نیاز به کد اقتصادی برای امور مهم تجاری عبارتند از:

• اخذ کارت بازرگانی.
• شرکت در مزایده ها.
• صدور فاکتور.
• باز کردن حساب در بانک
• شرکت در مناقصات
• خذ قرارداد با شرکتها دولتی

مزایای اخذ کد اقتصادی:

• کد اقتصادی شماره ای است که به وسیله سازمان امور مالیاتی به فعالان اقتصادی داده می شود و هم چون شماره شناسایی این افراد در سازمان مالیاتی محسوب می شود.
• به واسطه ی کد اقتصادی سازمان امور مالیاتی کشور می تواند دفاتر قانونی، صورتحسابها و فاکتورهای صادر شده را راحت تر بررسی کند.
• از دیگر مزایای کد اقتصادی کسب مجوز برای فعالیت های تجارتی و پرداخت حقوق دولت در قالب مالیات و جلوگیری از رقابتها و تلاشهای ناسالم است.
  اشخاصی که مکلف به اخذ کد اقتصادی اند:
• تمامی اشخاص حقوقی که در زمینه ی تولید، مونتاژ، صادرات و واردات، توزیع کالاها و امور خدماتی فعالیت دارند.
• تمامی اشخاص حقیقی که در زمینه تولید، مونتاژ، صادرات و واردات، توزیع کالا و خدمات فعالند.

اشخاص حقیقی باید دارای پروانه ی کسب و کار از مراجع مربوطه بوده و محل فعالیت تجاری داشته باشند و شرایط لازم را برای اخذ کد اقتصادی داشته باشند.
مطابق مصوبه اخیر مجلس، چنانچه شرکتها مراحل اخذ کد اقتصادی را انجام ندهند و این کد را دریافت نکنند از معافیتهای مالیاتی که در ماده 105 قانون سازمان مالیاتی کشور قید شده بی بهره خواهند بود. به موجب ماده 105 قانون سازمان مالیاتی کشور " درآمد شرکتها و درآمد ناشی از فعالیتهای انتفاعی سایر اشخاص حقوقی از منابع مختلف در ایران یا خارج از ایران تحصیل می شود، پس از وضع زیانهای (هزینه ها) حاصل از منابع غیر معاف و کسر مالیاتهای مقرر به استثنای مواردی که طبق مقررات این قانون دارای نرخ جداگانه ای می باشد مشمول مالیات حداکثر به نرخ 25 درصد خواهند بود."

مدارک مورد نیاز برای درخواست کد اقتصادی اشخاص حقیقی:

_ درخواست کتبی.
_ سه قطعه عکس 2*3 متقاضی.
_ کپی از پروانه کسب.
_ کپی از تمامی صفحات مدارک شناسایی.
_ پرداخت مبلغ 10000 ریال و ارایه فیش پرداختی.
_تکمیل فرم اطلاعات هویتی اشخاص حقیقی.
_ کپی کارت اقتصادی قبلی یا فیش کامپیوتری.

مدارک مورد نیاز برای درخواست کد اقتصادی اشخاص حقوقی:

_ درخواست کتبی شرکت.
_ روزنامه ی رسمی که آگهی تأسیس شرکت در آن درج شده باشد.
_ فیش پرداختی به مبلغ 10000 ریال.
_ کپی از تمامی صفحات شناسنامه.
_ تنظیم فرم اطلاعات هویتی اشخاص حقوقی
_کپی کارت اقتصادی قبلی یا فیش کامپیوتری.

مراحل و مدارک لازم برای دریافت کد اقتصادی:

_ تکمیل دفترچه در واحد اطلاعات و خدمات اداره دارایی
_ تکمیل فرم ب مربوطه از واحد ثبت و شناسایی اداره دارای
_کپی اساسنامه و آگهی تأسیس شرکت
_ کپی از مدارک شناسایی اعضای هیأت مدیره
_ کپی اظهارات شرکت و پرانه بهره بداری یا مجوز تأسیس
_کپی سند مالکیت اقامتگاه قانونی شرکت
_ پرداخت مالیات حق تمبر به اداره دارایی

مدارک تکمیل شده را همراه با فرم اطلاعات هویت اشخاص حقیقی به حوزه مالیاتی تحویل داده و سپس سر ممیزی مالیاتی آنها را بررسی می کند. بعد از تأیید و ثبت در دفتر حوزه، در قبال دریافت مدارک رسیدی را صادر می کند و آن را تحویل می دهد.سپس مدارک به اداره ی نظارت و پی گیری تحویل داده و این اداره آنها را به اداره کل اطلاعات و خدمات مالیاتی واداره شماره اقتصادی ارسال کرده و مسئولان مربوطه بعد ازبررسی مدارک، کارت کد اقتصادی را صادر می کنند.

در رابطه با اشخاص حقوقی نیز همینطور. بعد از تهیه کارت و کامل نمودن فرم اطلاعات هویتی اشخاص حقوقی که توسط مدیر عامل یا وکیل قانونی تنظیم و با مهر شرکت ممهور شده را به حوزه مالیاتی تحویل داده و باقی مراحل همانند مراحل اخذ کد اقتصادی توسط اشخاص حقیقی است.

وفق ماده ی 21 آیین نامه اجرایی قانون ثبت اختراعات، اخذ کارت بازرگانی فوری انتقال حق مالکیت ناشی از تسلیم اظهارنامه یا اعطاء هر گونه اجازه بهره برداری از آن باید حسب مورد به درخواست کتبی منتقل الیه یا مالک اختراع به مرجع ثبت اعلام و در پرونده مربوط درج گردد.اعمال این تغییر منوط به پرداخت هزینه خواهد بود.

چنانچه متقاضی بخواهد اصلاحاتی را در مورد توصیف،خلاصه توصیف اختراع یا نقشه ها انجام دهد باید صفحاتی از ضمائم که این اصلاحات مربوط به آن ها است را دوباره تایپ کند،به نحوی که کل آن ها یک سند یکپارچه را تشکیل دهد.اضافه کردن بین خطوط،چسباندن،حاشیه نویسی،یا اصلاح به صورت زیرنویس و اقداماتی از این قبیل ممنوع است.
متقاضی به موجب ماده 23،می تواند تا قبل از ثبت اختراع،اظهارنامه خود را اصلاح کند،مشروط بر اینکه از حدود اظهارنامه نخست تجاوز ننماید.درخواست اصلاح با پرداخت هزینه مقرر در جدول هزینه ها انجام می پذیرد.
اظهارنامه ی اختراع ممکن است با درخواست کتبی متقاضی مسترد گردد.در صورت تعدد متقاضیان،این درخواست باید به امضای همه آن ها رسیده و متضمن عنوان اختراع،شماره و تاریخ اظهارنامه باشد.در صورت استرداد اظهارنامه،هزینه های پرداختی مسترد نخواهد شد.چنانچه،اظهارنامه مسترد شده مبنای اظهارنامه های تقسیم شده ی دیگری قرار گرفته باشد،اظهارنامه های بعدی هم مسترد شده تلقی می گردد.
توسعه یا بهبود یک اختراع می تواند موضوع اظهارنامه تکمیلی نیز قرار گیرد،مشروط بر اینکه مکمل و مبین همان اختراعی باشد که در اظهارنامه اصلی ادعا شده است.در این صورت:
1-شماره و تاریخ اظهارنامه اصلی در اظهارنامه تکمیلی ذکر می گردد.
2-تکمیلی بودن اختراع در قسمت توصیف بعد از عنوان درج می شود.
3-اعطای گواهی نامه اختراع به اظهارنامه تکمیلی مشروط به اعطای گواهی نامه اختراع به اظهارنامه ی اصلی است.
4-در صورت ثبت اختراع اصلی،آگهی ثبت اختراع تکمیلی متضمن شماره و تاریخ ثبت اظهارنامه اصلی است.
در صورت رد اظهارنامه تکمیلی در مهلتی که برای اعتراض به رد وجود دارد،متقاضی می تواند اظهارنامه خود را به طور مستقل ارائه دهد،مشروط بر آنکه مفهوم اختراعی آن با اظهارنامه اصلی یکسان نباشد در این صورت،شماره ای جدید به اظهارنامه مستقل داده می شود و از همان تاریخ اظهارنامه تکمیلی حق تقدم خواهد داشت.
صدور گواهی نامه ی اختراع تکمیلی تابع همان مقرراتی خواهد بود که برای گواهی نامه اصلی تعیین شده است ولی مدت اعتبار گواهی نامه تکمیلی نمی تواند از مدت اعتبار گواهی نامه اصلی تجاوز نماید.
ادعای اختراع باید عناصر اختراعی را که حمایت از آن درخواست شده است،در چارچوب مشخصه های فنی تعیین کند.هر اختراع می تواند مشتمل بر یک یا چند ادعا باشد.ادعا یا ادعاها باید صریح و منجز بوده و دارای شرایط ذیل باشند:
1-معقول بودن تعداد آن ها با توجه به ماهیت اختراع و شماره گذاری ترتیبی آن ها در صورت تعدد.
2-از اطلاعات افشاء شده در توصیف اختراع فراتر نرود و به طور کامل در توصیف اثبات و مدلل شده باشد.
3-ویژگی های فنی قابل حمایت را با استفاده از جملات مثبت،بیان نماید.
4-جز در موارد غیر قابل اجتناب،از ارجاع به نقشه ها یا توصیف امتناع گردد و تا حد ممکن از به کار بردن عباراتی مانند " همان طور که در توصیف آمد " یا " همان طور که در نقشه ها نشان داده شده " خودداری شود.
5-در صورتی که برای فهم ادعا ارجاع به نقشه ضرورت داشته باشد،پس از بیان ادعا،شماره صفحه نقشه و علامت مشخص کننده ی آن در داخل پرانتز ذکر گردد.
6-مشتمل بر شیوه اجرا و مزایای اختراع نباشد.
پس از احراز شرایط مقرر ذکر شده،آن را در دفتر ثبت وارد و بر روی هر یک از نسخ اظهارنامه،تاریخ دریافت اظهارنامه و شماره آن را قید نموده و نسخه دوم آن را همراه با ضمائم،که دارای همان مشخصات نسخه اصلی است،بعد از امضاء و مهر و قید تاریخ(ساعت،روز،ماه،سال) وصول آن با تمام حروف،به عنوان رسید به متقاضی مسترد خواهد کرد.
در خصوص اظهارنامه ها،نسخه دوم آن ها همراه با ضمائم توسط و به هزینه مرجع ثبت با پست سفارشی به عنوان رسید به متقاضیان مسترد خواهد شد.در صورت عدم ثبت نیز مراتب به همین ترتیب به اطلاع متقاضیان خواهد رسید.پاسخ اظهارنامه های واصله به صورت الکترونیکی خواهد بود.

به منظور تسهیل روند ثبت بین المللی علامت و حمایت از مالکیت صنعتی تعدادی از کشورهای عضو کنوانسیون پاریس ، پلمپ دفاتر سیستم مادرید را بعنوان دستورالعمل ثبت بین المللی علائم تجاری تصویب نمودند.این سیستم شامل دو معاهده است:موافقتنامه مادرید مورخ 1891 و پروتکل مرتبط با آن مصوب 1989 و همچنین آیین نامه مشترک.

سیستم مادرید در حال حاضر دارای 85 عضو متشکل از کشورها و دفاتر منطقه ای می باشد. بموجب مقررات ثبت بین المللی علائم تجاری (سیستم مادرید)، علامت با توجه به قوانین داخلی هر کشور مورد بررسی قرار می گیرد و سپس وارد طریق بین المللی خود می شود یعنی ثبت بین المللی علائم تجاری در مرحله اول با ثبت ملی در اداره کشور مبداء صورت می گیرد و سپس بصورت اتوماتیک با تعیین کشورهای مورد نظر در سطح بین المللی انجام می شود.امتیاز این سیستم این است که متقاضی با تسلیم یک اظهار بین المللی از طریق اداره مالکیت صنعتی به وایپو می تواند در صورت تمایل در 85 کشور عضو موافقتنامه و پروتکل مادرید یا تعدادی از آن ها بسته به انتخاب خود حمایت از علامت تجاری خود را درخواست و کسب نماید.

قابل ذکر است ایران در سال 28/5/1382 به موافقت نامه مادرید راجع به ثبت بین المللی علائم تجارتی و پروتکل مربوط به آن ملحق شده است.لذا،هر علامت تجاری ثبت شده در ایران قابلیت ثبت در سیستم مادرید(بین المللی ) را دارد.

مدارک لازم جهت ثبت بین المللی نام و علامت تجاری عبارت است از:

1-ارائه نامه درخواست جهت ثبت بین المللی علامت خطاب به اداره ثبت علائم تجاری با درج اسامی کشورهای مورد نظر
2-ارائه معرفی نامه بر روی سربرگ شرکت همراه با امضای مدیران و دارندگان حق امضا و با مهر شرکت برای اشخاص حقوقی و در صورت مراجعه وکیل رسمی ارائه وکالت نامه دادگستری
3-ارائه کپی مصدق شناسنامه و کارت ملی مدیران و دارندگان حق امضای شرکت و روزنامه تاسیس و آخرین تغییرات شرکت برای اشخاص حقوقی و ارائه کپی مصدق شناسنامه و کارت ملی برای اشخاص حقیقی و در صورت مراجعه به وکیل رسمی ارائه وکالت نامه دادگستری
4-ارائه اصل گواهی ثبت علامت تجاری در ایران جهت رویت و کپی آن جهت رویت و کپی آن جهت ضبط در پرونده یا ارائه کپی مصدق گواهی ثبت علامت تجاری
5-تکمیل فرم مخصوص لاتین
6-ارائه برگ محاسبه هزینه ها
7-رسید مربوط به پرداخت هزینه بررسی اظهارنامه بین المللی

لیست اسامی کشورهای عضو سیستم مادرید:

• 1-آنتیگوا و بارباردو
• 2-آلبانی
• 3-ارمنستان
• 4-بن ایر
• 5-اتریش
• 6-استرالیا
• 7-آذربایجان
• 8-بوسنی و هرزه گوین
• 9-بلژیک
• 10-بلغارستان
• 11-بحرین
• 12-بوتان
• 13-بوتسوان
• 14-بنلوکس
• 15-بلاروس
• 16-سوئیس
• 17-چین
• 18--کوبا
• 19--قبرس
• 20--جمهوری چک
• 21-آلمان
• 22--دانمارک
• 23--الجزیره
• 24--استونی
• 25--مصر
• 26--اتحادیه اروپا
• 27--اسپانیا
• 28--فنلاند
• 29--فرانسه
• 30--انگلستان
• 31--گرجستان
• 32--غنا
• 33--یونان
• 34--کرواسی
• 35--مجارستان
• 36--ایسلند
• 37--ایرلند
• 38--ایتالیا
• 39--ژاپن
• 40--کنیا
• 41--قرقیزستان
• 42--کره شمالی
• 43--کره جنوبی
• 44-قزاقستان
• 45-لیختن اشتاین
• 46-لیبریا
• 47-لسوتو
• 48-لتونی
• 49-لیتونی
• 50-موروکو
• 51-موناکو
• 52-مولداوی
• 53-مونته نگرو
• 54-ماداگاسکار
• 55-مقدونیه
• 56-مغولستان
• 57-موزانبیک
• 58-نامیبیا
• 59-نروژ
• 60-عمان
• 61-هلند
• 62-لهستان
• 63-پرتغال
• 64-رومانی
• 65-روسیه
• 66-سودان
• 67-سوئد
• 68-سنگاپور
• 69-اسلوونی
• 70-اسلوواکی
• 71-سبیرالئون
• 72-سان مارینو
• 73-سوریه
• 74-تاجیکستان
• 75-ترکمستان
• 76-ترکیه
• 77-اوکراین
• 78-آمریکا
• 79-ازبکستان
• 80-ویتنام
• 81-زامبیا
• 82-کوراکائو
• 83-سینت مارتین
• 84-سوازیلند
• 85-سائوتومه و پرنسیپ
• 86-ایران

تبریز یکی از کلانشهرهای ایران است. ثبت شرکت شهر تبریز با بیش از 1 میلیون و 700 هزار نفر جمعیت دومین شهر صنعتی کشور و سومین شهر پرجمعیت ایران می باشد.

این شهر مرکز اداری،ارتباطی،بازرگانی،سیاسی ،صنعتی،فرهنگی و نظامی در منطقه ی شمال غرب ایران به شمار می آید که همین مهم،فرصت های سرمایه گذاری بی نظیری را برای فعالان اقتصادی فراهم می آورد.
به عنوان مثال،کارخانه های تولیدی در این استان پتانسیل بالایی برای جذب سرمایه گذاری دارد.همچنین صنایع سنگین نظیر ماشین سازی نیز،چشم انداز روشنی را برای سرمایه گذاری در طرح های اقتصادی سودآور پدیدار می سازد.
از سایر مزایای سرمایه گذاری در این شهر،می توان به مزیت های چرم و کفش برای جذب سرمایه گذاری اشاره کرد.به طوری که بزرگ ترین شهرک چرم سازی در تبریز واقع شده است که می توان با جذب سرمایه گذاری کالاهایی را با هدف صادرات به بازار منطقه تولید کرد.
بنابراین،یکی از مقدماتی ترین آغاز یک کسب و کار تجاری در تبریز،سرمایه گذاری و ثبت شرکت است.زیرا استفاده از پدیده شرکت تجاری به بازدهی فعالیت اقتصادی حدت بیشتری می دهد و متضمن مزایایی است که فعالیت فردی در بر ندارد،مزایایی چون فراهم شدن سرمایه بیشتر و تجمع تخصص هایی گوناگون برای دستیابی به هدفی واحد و به ویژه محدودیت مسئولیت فعالان تجاری.
در ادامه به نحوه ی ثبت شرکت در تبریز می پردازیم.پرواضح است، شما سروران ارجمند، در صورت نیاز به هر گونه راهنمایی می توانید با کارشناسان ما تماس حاصل نمایید.کارشناسان ما با ارائه ی خدمات حرفه ای و کارآمد،شما را در تمامی مراحل ثبت شرکت، یاری و مساعدت می نمایند.
_ثبت شرکت سهامی خاص در تبریز:
شرایط ثبت شرکت سهامی خاص

• حداقل 3 نفر عضو + 2 نفر بازرس
• حداقل سرمایه 1.000.000 ریال
• حداقل 35 % سرمایه نقداَ پرداخت شود.

مدارک لازم جهت ثبت شرکت سهامی خاص

• کپی کارت ملی و شناسنامه
• اصل گواهی عدم سوء پیشینه
• امضای اقرار نامه
• مجوز در صورت مجوزی بودن موضوع
• (تنظیم وکالتنامه بنام وکیل برای دریافت مجوز)

_ثبت شرکت با مسئولیت محدود در تبریز:
شرایط ثبت شرکت با مسوولیت محدود

• وجود حداقل 2 نفر عضو
• 1.000.000 ریال سرمایه اولیه
• تعهد یا پرداخت کل سرمایه

مدارک لازم جهت ثبت شرکت با مسئولیت محدود

• کپی شناسنامه و کارت ملی
• اصل گواهی عدم سوء پیشینه
• امضای اقرارنامه
• مجوز در صورت مجوزی بودن موضوع

_مراحل ثبت انواع شرکت و موسسات غیرتجاری و ثبت تغییرات شرکت ها در تبریز:
1- در گام نخست باید مدارک فوق را فراهم نمایید.
2-سپس به سامانه اداره ثبت شرکت ها مراجعه نمایید.
3-با مراجعه به قسمت پذیرش تاسیس در سامانه،نوع شخصیت حقوقی ؛اطلاعات متقاضی و سایر اطلاعات خواسته شده نظیر سرمایه شرکت و سمت افراد و نوع روزنامه رسمی را درج نمایید و نسبت به پیشنهاد نام شخصیت حقوقی (انتخاب نام شرکت)مورد نظر اقدام کنید.بدین منظور، در قسمت اسامی درخواستی،پنج نام را به ترتیب اولویت وارد کنید.جهت انتخاب نام،نام هایی را انتخاب کنید که:
الف) خارجی نباشد،
ب) قبلاَ به ثبت نرسیده باشد
ج)دارای معنا و مفهوم باشد
د) با فرهنگ انقلاب اسلامی مطابقت داشته باشد.
و در انتها پس از بازبینی اطلاعات چنانچه مطالب را درست وارد کرده اید بر روی گزینه پذیرش نهایی کلیک کنید.
4- با تکمیل اطلاعات و بارگذاری مدارک مورد نیاز در سامانه ، کارشناس حقوقی به بررسی اطلاعات وارد شده می پردازد ، در صورتی که دارای نقص باشد برای شما درسامانه ابلاغ رفع نقص ارسال می گردد و باید نقص را رفع نمایید ودر صورت عدم نقص اطلاعات ، آن را تاًیید می کند.
5-چنانچه مطالب تایید شده بود،در گام بعدی نسخ اصلی صورت جلسات تنظیمی و ضمائم آن ها را از طریق باجه های پست به صورت سفارشی به آدرس ذکر شده در تاًییدیه ی پذیرش ارسال نمایید . پس از ارسال پستی،شماره مرسوله از طریق سامانه وارد پرونده می شود.
7-با ارسال مدارک،اگر مدارک تقدیمی کامل بود و نقصی نداشت کارشناس مربوطه مدارک را به قسمت ثبت دفاتر ثبت شرکت ها تحویل و مسئول مربوطه پس از ثبت در دفتر و درج آن بر روی اظهارنامه نسبت به اخذ امضاء از متقاضی اقدام و متقاضی بعد از قید جمله:ثبت با سند برابر است"ذیل دفتر را امضا خواهد کرد.یک نسخه از مدارک در بایگانی اداره ثبت نگاهداری و نسخه دیگر از مدارک بعد از مهر شدن تحویل متقاضی می شود.سپس کارشناس مربوطه، پیش نویس آگهی را که تشکیل پرونده گردیده، جهت تحریر به اتاق تایپ ارسال می دارد.
8-در این مرحله باید برای واریز مبلغ روزنامه رسمی از طریق اینترنتی و غیر حضوری جهت درج در روزنامه اقدام نمایید. درج در روزنامه رسمی جمهوری اسلامی ایران آخرین مرحله جهت ثبت شرکت می باشد.