takblog

حمایت از مالکیت صنعتی شامل علائم تجاری و اختراعات می باشد و در بازرگانی داخلی و بین المللی از اهمیت ویژه ای برخوردار می باشد و به همین دلیل معاهده های چند جانبه بسیاری بین دولت ها منعقد گردیده است که از آن جمله می توان کنوانسیون پاریس برای حمایت از مالکیت صنعتی و سازمان جهانی مالکیت فکری(WIPO) و ثبت شرکت پیمان همکاری ثبت اختراع(PCT) را نام برد.به طوریکه هر محصولی که دارای علامت صنعتی یا تجارتی غیرقانونی باشد،هنگام ورود به کشورهای اتحادیه که در آن کشورها این علامت یا این نام تجاری از حمایت قانونی برخوردار می باشد،توقیف خواهد شد.توقیف همچنین در کشوری که علامت گذاری غیرقانونی در آن صورت گرفته یا در کشوری که محصول به آن وارد شده است به عمل خواهد آمد.توقیف،خواه بر حسب تقاضای کتبی دادسرا،خواه به موجب درخواست هر مقام صالح دیگر،خواه به تقاضای شخص ذی نفع اعم از حقیقی یا حقوقی،طبق قوانین داخلی هر کشور انجام خواهد شد.

بنابراین،رواج علائم تجاری و توسعه فروش اجناس تحت علایم تجارتی در تجارت بین المللی باعث گردید که کشورهای مختلف برای حفظ تولیدات خود و جلوگیری از تجاوز دیگران به حقوق تجار و صاحبان صنایع مقررات بین المللی وضع نمایند که علامت تجاری نه تنها در کشور آن ها مصون از تعرض باشد بلکه در کلیه ممالک مورد حمایت قرار گیرد.زیرا اجناس کارخانجات فقط در یک کشور به فروش نمی رود بلکه در تمام دنیا عرضه می شود و اگر کالای مورد یک علامتی مرغوبیت داشته باشد اشخاص به علامت مزبور عادت کرده و جنس مزبور را طلب می نمایند.اگر بنا شود که اشخاص دیگری اجناس تقلیدی که خصوصیات جنس اصلی را نداشته باشد به مشتریان بدهند اعتماد و اطمینان اشخاص از آن جنس سلب شده نه تنها سازندگان آن زیان می بینند بلکه مصرف کنندگان نیز فریب خورده و اشخاص شیاد و استفاده جو از شهرت علامتی سوء استفاده کرده و جنس بد را به جای جنس خوب تحویل می دهند.این موضوع مخصوصاَ درباره مواد دارویی و خوراکی و لوازم آرایش که با سلامت و بهداشت جامعه ارتباط دارد فوق العاده خطرناک می باشد.لذا بر این مبنا هر یک از کشورهای اتحادیه،تعهد نمودند تا اداره مرکزی مخصوص مالکیت صنعتی تاسیس نمایند تا مرجع قبول اظهارنامه های ثبت اختراع،نمونه های اشیای مصرفی،طرح ها و مدل های صنعتی و تجاری باشد و مراتب را به اطلاع عموم برساند.
اداره مذکور،نشریه رسمی مرتبی منتشر خواهد کرد که مراتب ذیل مرتباَ در آن انتشار خواهد یافت:
الف-اسامی دارندگان گواهینامه های صادره،با ذکر خلاصه ای از مشخصات اختراعات ثبت شده
ب-نقل و انتشار علائم ثبت شده(ماده 12)

• تاسیس اداره مخصوص مالکیت صنعتی در ایران

در ایران،آیین نامه سازمان اداری و وظایف اداره ثبت شرکت ها و مالکیت صنعتی،مصوب شهریور ماه 1340،نظر به مقررات قانون(ماده واحده) مصوب دهم اسفند ماه 1337،که به دولت ایران اجازه الحاق به اتحادیه عمومی پاریس را می دهد،تصویب شده است.ماده اول آیین نامه مزبور می گوید:"اداره ثبت شرکت ها و علائم تجارتی و اختراعات اداره کل ثبت تهران،از این تاریخ به نام "اداره ثبت شرکت ها و مالکیت صنعتی"،نامیده می شود.به موجب همین ماده ثبت علائم تجاری و اختراعات و نام تجاری و اشکال ترسیمات صنعتی،از جمله وظایف این اداره می باشد و نیز طبق ماده 2 آیین نامه مزبور،اداره ثبت شرکت ها و مالکیت صنعتی علاوه بر انجام وظایف قانونی،موظف شده است در موضوع حمایت مالکیت صنعتی،با در نظر گرفتن احتیاجات و ومقتضیات اوضاع اقتصادی کشور و تعهدات بین المللی،طرح های قانونی و آیین نامه های اجرائی آن را تهیه و پیشنهاد نماید.
اداره مالکیت صنعتی،علامت تجاری و اختراع را ثبت می کند و به این ترتیب،برای صاحب علامت تجاری تصدیق ثبت علامت تجاری صادر می شود و حق انحصاری استفاده از علامت تجاری برای مدت 10 سال از تاریخ تسلیم اظهارنامه ثبت علامت تجاری به وجود می آید که این مدت برای دفعه های متعدد قابل تمدید است.درباره اختراع،صاحب اختراع می تواند درخواست ثبت اختراع را بنماید و اداره مالکیت صنعتی،گواهی نامه ثبت اختراع را به نام او صادر می کند.به این گواهی نامه،ورقه اختراع نیز می گویند و برحسب این که صاحب اختراع برای چه مدتی درخواست کرده باشد(5 سال تا 20سال) حق انحصاری استفاده از اختراع،از تاریخ تسلیم اظهارنامه ثبت اختراع با اوست.بدون این که این مدت قابل تمدید باشد زیرا پس از این مدت،هر کس می تواند از آن اختراع استفاده کند.هم علامت تجاری و هم اختراع،باید در اداره مالکیت صنعتی که در تهران واقع است به ثبت برسند.

• اداره بین المللی حمایت مالکیت صنعتی

یادآوری می شود که به موجب ماده 13 قرارداد عمومی پاریس،اداره بین المللی که به نام "اداره بین المللی برای حمایت مالکیت صنعتی"تاسیس شده،تحت نظارت عالیه دولت سوئیس قرار گرفته و این دولت،سازمان آن را تنظیم نموده و بر طرز کار آن نظارت می کند.هزینه های عادی اداره بین المللی،به وسیله کلیه کشورهای عضو اتحادیه،مشترکاَ تامین می شود.دولت سوئیس در هزینه های اداره بین المللی و همچنین در حساب های آن،نظارت می کند و مساعده های لازم را می پردازد.
اداره بین المللی کلیه اطلاعات مربوط به حمایت مالکیت صنعتی را جمع آوری و متمرکز نموده و منتشر می نماید.در بررسی نکات مشترکی که برای اتحادیه مفید باشند اقدام نموده و به کمک اسنادی که از طرف ادارات مختلف در اختیارش گذاشته باشند،در زمینه مسائل مربوط به موضوع اتحادیه،مرتباَ نشریه ای منتشر خواهد نمود.اداره بین المللی باید همیشه آماده باشد درباره مسائل مربوط به قسمت مالکیت صنعتی،اطلاعات مخصوصی را که ممکن است مورد احتیاج کشورهای اتحادیه باشد،در اختیار آنان بگذارد.رئیس اداره بین المللی هر سال راجع به دوره تصدی خود،گزارشی تنظیم نموده و برای تمام کشورهای عضو اتحادیه،ارسال خواهد داشت(بندهای 3 و 5 ماده 13).

• معرفی شرکت سهامی

ثبت شرکت سهامی شرکتی است که سرمایه آن به سهام تقسیم شده و مسئولیت صاحبان سهام محدود به مبلغ اسمی سهام آن ها است.
شرکت سهامی شرکت بازرگانی محسوب می شود.ولو اینکه موضوع عملیات آن امور بازرگانی نباشد.
در شرکت سهامی تعداد شرکا نباید از سه نفر کمتر باشد
شرکت سهامی به دو نوع تقسیم می شود:شرکت سهامی عام و شرکت سهامی خاص

• شرکت سهامی عام چیست؟

شرکت سهامی عام شرکتی است که موسسین آن قسمتی از سرمایه ی شرکت را از طریق فروش سهام به مردم تامین می کنند.به این طریق که موسسین قبلاَ بیست درصد سرمایه را خودشان تعهد کرده و لااقل سی و پنج درصد مبلغ تعهد شده را در حسابی به نام شرکت در شرف تاسیس در یکی از بانک ها سپرده و سپس اظهارنامه ای به ضمیمه ی طرح اساسنامه ی شرکت و طرح اعلامیه ی پذیره نویسی سهام،به مراجع ثبت شرکت ها تسلیم نمایند.
پس از ثبت شرکت سهامی عام،سهام آن در بورس داد و ستد می شود.

• ویژگی های شرکت سهامی عام

1-تشکیل مجمع عمومی موسس در شرکت های سهامی عام ضروری است.
2-در شرکت سهامی عام در هنگام تاسیس 20% از سرمایه توسط موسسین تعهد و حداقل 35% توسط آنان به حساب جاری شرکت در شرف تاسیس سپرده می شود و مابقی از طریق فروش سهام عموم تامین می گردد.
3-سرمایه شرکت سهامی عام در هنگام تاسیس حداقل 5 میلیون ریال می باشد.
4-اظهارنامه ثبت شرکت در شرکت سهامی عام به امضای موسسین می رسد.
5-شرکت سهامی عام برای فروش سهام باید اعلامیه پذیره نویسی منتشر نماید بر خلاف شرکت سهامی خاص که این حق را ندارد.
6-انتشار اوراق قرضه در شرکت سهامی عام ممکن است .
7-امضای ورقه تعهد سهم در شرکت سهامی عام مستلزم قبول اساسنامه و تصمیمات مجامع عمومی می باشد .
8-حداقل تعداد اعضا برای تشکیل شرکت سهامی عام 5 نفر می باشد.

• نحوه ی تشکیل شرکت سهامی عام

شرکت سهامی عام کامل ترین نوع شرکت سهامی است و مسلم است برای انجام امور مهمه از قبیل استخراج معادن و تجارت با کشورهای خارج و تاسیس کارخانجات و ایجاد سدها و بانک ها تشکیل می شود که سرمایه ی فردی کفاف آن را نمی دهد.از آن جا که شرکت سهامی عام برای جلب سرمایه های مهم ایجاد می شود و لازم است تعداد قابل ملاحظه ای شریک گرد هم جمع شوند،بالطبع تشکیل آن متضمن مراحل مختلفی است که در ذیل در چهار مبحث به این مراحل می پردازیم.

• مبحث اول:تاسیس شرکت

الف)مفهوم تاسیس
به مجموعه اعمال مادی و حقوقی شرکای اولیه شرکت برای ایجاد شخص حقوقی،تاسیس شرکت گفته می شود که می توان از آن به اعمال پیش از تشکیل نیز تعبیر کرد.به این معنی در مجموع موسس شرکت به کسی اطلاق می شود که برای ایجاد شرکت پیشقدم می شود،سرمایه شرکت را از طریق جمع کردن شرکای دیگر فراهم می کند،و مطابق مقررات قانونی اقدامات لازم را برای تشکیل شرکت به انجام می رساند.موسس می تواند شخص حقوقی یا حقیقی باشد.
ب)تشخیص موسس
در حقوق ایران،پس از تشکیل شرکت و تا زمانی که به ثبت نرسیده است مسئولیت موسسان به قوت خود باقی است.البته پس از ثبت شرکت،نمی توان به هیچ کدام از شرکا عنوان موسس داد،حتی اگر از شرکای اصلی و اولیه شرکت بوده باشند.
ج)مسئولیت موسسان
از نظر مدنی موسسان در قبال عدم رعایت مقررات قانونی راجع به تشکیل شرکت مسئولند و در صورتی که حکم قطعی بر بطلان شرکت صادر شود آنان به طور تضامنی جوابگوی خسارات ناشی از بطلان به صاحبان سهام و اشخاص ثالث خواهند بود.(ماده 273 لایحه قانونی 1347)از طرفی،موسسان شرکت در قبال کلیه اعمال و اقداماتی که برای تاسیس و به ثبت رسانیدن شرکت انجام می دهند مسئولیت تضامنی دارند(ماده 23 لایحه قانونی 1347).البته،مسئولیت موسسان در صورتی مطرح است که در انجام دادن اعمال و اقدامات مزبور شخصاَ دخیل بوده باشند.بنابراین،هر گاه یک یا چند نفر از میان موسسان یا اشخاص دیگری به جز آنان مرتکب اعمال مزبور شده باشند خود این اشخاص مسئولند و مسئولیتشان،با توجه به مقررات عام حقوق مدنی قابل طرح است،نه مقررات خاص لایحه قانونی 1347،که ویژه تخلف موسسان است.
د)نظارت اولیه بر تاسیس شرکت
همان طور که در مقالات پیشین گفتیم،برای تاسیس شرکت سهامی(خاص یا عام) به کسب مجوز از دولت نیازی نیست.بنابراین،همه اشخاص- به جز بیگانگان و در حدود اصل هشتاد و یکم قانون اساسی – می توانند شرکت سهامی تاسیس کنند و به انتشار سهم برای پذیره نویسی مبادرت ورزند.
با این حال،تاسیس شرکت سهامی عام منوط به این است که موسسان اطلاعاتی را در اختیار عموم مردم قرار دهند،هر چند به آن ها تکلیف نشده تا اطلاعات دقیق در مورد وضع خود ارائه دهند.این اطلاعات ضمن اظهارنامه ای «...در تهران به اداره ثبت شرکت ها و در شهرستان ها به دایره ثبت شرکت ها و در نقاطی که دایره ثبت شرکت ها وجود ندارد به اداره ثبت اسناد و املاک محل تسلیم...» می شود.(ماده 6 لایحه قانونی 1347) اظهارنامه مزبور باید با قید تاریخ به امضای کلیه موسسین رسیده و موضوعات ذیل مخصوصاَ در آن ذکر شده باشد:
نام شرکت،هویت کامل و اقامتگاه موسسین،موضوع شرکت،مبلغ سرمایه شرکت و تعیین مقدار نقد و غیر نقد آن به تفکیک،تعداد سهام با نام و بی نام و مبلغ اسمی آن ها و در صورتی که سهام ممتاز نیز مورد نظر باشد تعیین تعداد و خصوصیات و امتیازات این گونه سهام،میزان تعهد هر یک از موسسین و مبلغی که پرداخت کرده اند با تعیین شماره حساب و نام بانکی که وجوه پرداختی در آن واریز شده است.در مورد آورده غیر نقد تعیین اوصاف و مشخصات و ارزش آن به نحوی که بتوان از کم و کیف آورده غیر نقد اطلاع حاصل نمود؛مرکز اصلی شرکت؛مدت شرکت.(ماده 7 لایحه قانونی 1347).مرجع ثبت شرکت ها پس از مطالعه اظهارنامه و ضمایم آن(طرح اساسنامه و طرح اعلامیه پذیره نویسی) و تطبیق مندرجات آن ها با قانون اجازه انتشار اعلامیه پذیره نویسی را صادر خواهد نمود.(ماده 10 لایحه قانونی 1347).مرجع ثبت شرکت ها تکلیفی به تحقیق در مورد اطلاعات داده شده ندارد و در قبال دادن اطلاعات غیر صحیح موسسان به پذیره نویسان مسئول نیست؛به همین دلیل،قانونگذار در ماده 11 لایحه قانونی 1347 انتشار آگهی راجع به پذیره نویسی را بر عهده خود موسسان گذاشته است.به موجب ماده اخیر:"اعلامیه پذیره نویسی باید توسط موسسین در جراید آگهی گردیده و نیز در بانکی که تعهد سهام نزد آن صورت می گیرد در معرض دید علاقه مندان قرار داده شود".
آگهی پذیره نویسی به منزله پیشنهاد موسسان به عموم مبنی بر تشکیل شرکت سهامی است.پس از این آگهی به دعوت موسسان،علاقه مندان به بانک مراجعه و ورقه های تعهد سهم را امضا و مبالغ مربوط به سهام را پرداخت می کنند.

• مبحث دوم:پذیره نویسی

پذیره نویسی سهم عبارت است از عمل حقوقی ای که به موجب آن شخصی تعهد می کند با تامین قسمتی از سرمایه شرکت در حدود مبلغ آورده شده،در شرکت سهامی عام،شریک شود.در این مبحث شرایط پذیره نویسی صحیح را بررسی می کنیم.
الف)تعداد پذیره نویسان
با توجه به اینکه شرکت سهامی عام باید هیات مدیره ای متشکل از حداقل پنج نفر داشته باشد که از میان صاحبان سهام انتخاب می شوند.(ماده 107 لایحه قانونی 1347)،تعداد پذیره نویسان باید به حدی باشد که کل شرکا از پنج نفر کم تر نباشد.قانونگذار حداکثر شرکا را معین نکرده است و ممکن است شرکتی از هزاران شریک تشکیل شود.
تمام اشخاصی که دارای اهلیت هستند می توانند در پذیره نویسی شرکت کنند،چه از اشخاص حقیقی باشند و چه از اشخاص حقوقی،مع ذلک اشخاص حقوقی در حدود هدف و اساسنامه خود مجاز به این امر هستند.از آن جا که پذیره نویسی عمل تجاری تلقی نمی شود،لازم نیست اشخاص حق تجارت داشته باشند تا بتوانند پذیره نویسی کنند.
ب)شرایط پذیره نویسی
1-طرح اعلامیه پذیره نویسی
پذیره نویسی مستلزم تهیه طرحی از طرف موسسان است که باید به امضای همه آن ها رسیده باشد و در تهران به اداره ثبت شرکت ها و در شهرستان ها به اداره ثبت شرکت ها و در نقاطی که اداره ثبت شرکت ها وجود ندارد به اداره ثبت اسناد و املاک محل تسلیم شود.(ماده 6 لایحه قانونی 1347)
طرح اعلامیه مزبور باید شامل نکات ذیل باشد:
نام شرکت؛موضوع شرکت و نوع فعالیت هایی که شرکت به منظور آن تشکیل می شود؛مرکز اصلی شرکت و شعب آن؛در صورتی که تاسیس شعبه مورد نظر باشد؛مدت شرکت؛هویت کامل و اقامتگاه و شغل موسسین.در صورتی که تمام یا بعضی از موسسین در امور مربوط به موضوع شرکت یا امور مشابه با آن سوابق یا اطلاعات یا تجاری داشته باشند؛ذکر آن به اختصار؛مبلغ سرمایه شرکت و تعیین مقدار نقد و غیر نقد آن به تفکیک و تعداد و نوع سهام.در مورد سرمایه غیر نقد شرکت تعیین مقدار و مشخصات و اوصاف و ارزش آن به نحوی که بتوان از کم و کیف سرمایه غیرنقدی اطلاع حاصل نمود،در صورتی که موسسین مزایایی برای خود در نظر گرفته اند تعیین چگونگی و موجبات آن مزایا به تفصیل؛تعیین مقداری از سرمایه که موسسین تعهد کرده و مبلغی که پرداخت کرده اند؛ذکر هزینه هایی که موسسین نا آن موقع جهت تدارک مقدمات تشکیل شرکت و مطالعاتی که انجام گرفته است پرداخت کرده اند و برآورد هزینه های لازم تا شروع فعالیت های شرکت؛در صورتی که انجام موضوع شرکت قانوناَ مستلزم موافقت مراجع خاصی باشد ذکر مشخصات اجازه نامه یا موافقت اصولی آن مراجع؛ذکر حداقل تعداد سهامی که هنگام پذیره نویسی مقداَ پرداخت گردد؛ذکر شماره و مشخصات حساب بانکی که مبلغ نقدی سهام مورد تعهد باید به آن حساب پرداخت شود و تعیین مهلتی که طی آن اشخاص ذی علاقه می توانند برای پذیره نویسی و پرداخت مبلغ نقدی به بانک مراجعه کنند؛تصریح به اینکه اظهارنامه موسسین به انضمام طرح اساسنامه برای مراجعه علاقه مندان به مرجع ثبت شرکت ها تسلیم شده است؛ذکر نام روزنامه کثیرالانتشاری که هر گونه دعوت و اطلاعیه بعدی تا تشکیل مجمع عمومی موسس منحصراَ در آن منتشر خواهد شد؛تخصیص سهام به پذیره نویسان.(ماده 9 لایحه قانونی 1347)
قانونگذار بررسی صحت اطلاعات مزبور را بر عهده هیچ مرجع رسمی نگذاشته است.به موجب ماده 10 لایحه قانونی 1347 تنها وظیفه مرجع ثبت شرکت ها در مورد اعلامیه پذیره نویسی این است که آن را مطالعه کند و با مندرجات قانون تطبیق دهد؛به عبارت دیگر مرجع ثبت شرکت ها فقط کافی است اطمینان یابد که موارد پانزده گانه مندرج در ماده 9 این لایحه در اعلامیه ذکر شده است و تکلیفی ندارد که مطابقت این اطلاعات را با واقعیت تایید کند.
«اعلامیه پذیره نویسی باید توسط موسسین در جراید آگهی شود و نیز در بانکی که تعهد سهام نزد آن صورت می گیرد در معرض دید علاقه مندان قرار داده شود»(ماده 11 لایحه قانونی 1347).انتشار اعلامیه پذیره نویسی موکول به اجازه مرجع ثبت شرکت ها است.(ماده 10 لایحه قانونی 1347)
2-ورقه تعهد سهم
تعهد پذیره نویسی با امضای نوشته ای تحقق پیدا می کند که در قانون ایران از آن به " ورقه تعهد سهم " تعبیر می شود.ورقه تعهد سهام باید مشتمل بر نکات ذیل باشد:
نام و موضوع و مرکز اصلی و مدت شرکت،سرمایه شرکت،شماره و تاریخ اجازه انتشار اعلامیه پذیره نویسی و مرجع صدور آن،تعداد سهامی که مورد تعهد واقع شود و مبلغ اسمی آن و همچنین مبلغی که از آن بابت نقداَ در موقع پذیره نویسی باید پرداخت شود،نام بانک و شماره حسابی که مبلغ لازم توسط پذیره نویسان باید به آن حساب پرداخت شود،هویت و نشانی کامل پذیره نویس،قید اینکه پذیره نویس متعهد است مبلغ پرداخت نشده سهام مورد تعهد را طبق مقررات اساسنامه شرکت پرداخت نماید.
به موجب ماده 14 لایحه قانونی 1347:"ورقه تعهد سهم در دو نسخه تنظیم و با قید تاریخ به امضای پذیره نویس یا قائم مقام قانونی او رسیده،نسخه اول نزد بانک نگهداری و نسخه دوم با قید رسید وجه و مهر و امضای بانک به پذیره نویس تسلیم می شود".در تبصره این ماده مقرر شده است:" در صورتی که ورقه تعهد سهم را شخصی برای دیگری امضا کند،هویت و نشانی کامل و سمت امضا کننده قید و مدرک سمت او اخذ و ضمیمه خواهد شد".
3-قطعیت پذیره نویسی
امضای ورقه تعهد سهم و تسلیم آن از جانب پذیره نویس به بانک به منزله پایان عمل پذیره نویسی است.از این زمان پذیره نویس نمی تواند به تعهد خود به موجب ورقه عمل نکند.قبولی پذیره نویسی از جانب موسسان لازم نیست و در واقع،پذیره نویسی به منزله قبول ایجاد موسسان به پذیره نویسی است،مشروط بر اینکه پذیره نویسی در مهلت معین شده در اعلامیه پذیره نویسی صورت گرفته باشد.ماده 15 لایحه قانونی 1347 مقرر کرده است:"امضای ورقه تعهد سهم به خودی خود مستلزم قبول اساسنامه شرکت و تصمیمات مجامع عمومی صاحبان سهام می باشد".منظور قانونگذار این است که امضا و طبعاَ تسلیم ورقه تعهد سهم به منزله پیوستن به شرکت است.
4-میزان پذیره نویسی
تشکیل شرکت سهامی عام به این است که «...تمام سرمایه شرکت صحیحاَ تعهد گردیده و اقلاَ 35 درصد آن پرداخت شده باشد...»(ماده 16 لایحه قانونی 1347)
البته پذیره نویسی باید به طور واقعی انجام شود نه صوری،در غیر این صورت معتبر نخواهد بود.موسسان باید تعهد صحیح و کامل سرمایه از طرف پذیره نویسان و موسسان را احراز کنند.قانونگذار در ماده 16 لایحه قانونی 1347 ضمن بیان این قاعده مقرر کرده است که این احراز باید قبل از تشکیل مجمع عمومی موسس صورت گیرد.

• مبحث سوم:تشکیل سرمایه و تخصیص سهام

تشکیل شرکت سهامی عام مستلزم جمع شدن سرمایه تعیین شده در طرح اساسنامه است.پس از اینکه سرمایه شرکت تعهد شد و 35 درصد آن به صورت نقد پرداخت گردید،تعداد سهام هر کدام از تعهد کنندگان تعیین و اعلام می شود.رژیم حقوقی تامین سرمایه و تخصیص سهام به شرکا موضوعاتی است که در این مبحث به طور مختصر پرداخته خواهد شد.
الف)میزان سرمایه
برای تشکیل شرکت سهامی،شرکا(موسسان و پذیره نویسان) باید تمام سرمایه شرکت را تعهد و حداقل 35 درصد آن را به صورت نقد پرداخت کنند.حداقل سرمایه برای تشکیل شرکت سهامی عام 5 میلیون ریال است(ماده 5 لایحه قانونی 1347)
سرمایه شرکت ممکن است از آورده های نقدی و یا غیر نقدی تشکیل شود.رژیم حقوقی هر کدام از این دو نوع آورده متفاوت است.
1-آورده نقدی.دست کم 35% از مبلغی که شرکا(موسسان و پذیره نویسان) تعهد کرده اند باید به صورت وجه نقد باشد.(ماده 6 لایحه قانونی 1347)این مبلغ به حسابی که به نام شرکت در شرف تاسیس است در یکی از بانک ها واریز می شود.
2-اورده غیر نقدی.می توان گفت سرمایه شرکت ممکن است از هر چیزی،مال مادی یا غیر مادی تشکیل شود.آورده غیر مادی باید تقویم و تسلیم شود.
ب)تخصیص سهام
همان طور که گفتیم،شرکت سهامی شرکتی است که سرمایه آن به سهام تقسیم می شود (ماده یک لایحه قانونی 1347).در قبال آورده هر کدام از موسسان و پذیره نویسان،به تعداد لازم سهم اختصاص داده می شود.تعیین تعداد سهام بر عهده موسسان است که باید پیش از دعوت و تشکیل مجمع عمومی موسس صورت گیرد.
ارزش اسمی هر سهم که در طرح اساسنامه قید شده است هر مبلغی می تواند باشد،ولی طبق ماده 29 لایحه قانونی 1347:" ...مبلغ اسمی هر سهم نباید از 10 هزار ریال بیشتر باشد".تعیین تعداد سهام در صورتمجلسی که به امضای موسسان می رسد قید و به مجمع عمومی موسس گزارش خواهد شد."گزارش موسسین باید حداقل پنج روز قبل از تشکیل مجمع عمومی موسس در محلی که در آگهی دعوت مجمع تعیین شده است برای مراجعه پذیره نویسان سهام آماده باشد"(تبصره ماده 74 لایحه قانونی 1347).
مبحث چهارم:تشریفات نهایی تشکیل شرکت
شرکت سهامی از زمانی ایجاد می شود که شخصیت حقوقی پیدا کند و تحصیل شخصیت حقوقی مستلزم این است که مجمع عمومی موسس بر اساس مقررات قانونی به طور صحیح تشکیل شود و در حدود صلاحیت هایی که به آن محول شده عمل کند.طرز تشکیل مجمع عمومی موسس و صلاحیت های آن موضوع این گفتار است در دو قسمت آن را بررسی می کنیم.
الف)تشکیل مجمع عمومی موسس
مجمع عمومی موسس،مانند هر مجمع عمومی،از اجتماع صاحبان سهام تشکیل می شود.به موجب تبصره ماده 75 لایحه قانونی 1347:" در مجمع عمومی موسس کلیه موسسین و پذیره نویسان حق حضور دارند..."در این جا به ترتیب،زمان و شکل دعوت از مجمع،ترکیب مجمع و نحوه تصمیم گیری اعضای شرکت کننده در مجمع را بررسی می کنیم.
1-زمان و شکل دعوت از مجمع
موسسان،پس از انجام تشریفات مندرج در ماده 16 لایحه قانونی 1347،مجمع عمومی موسس را دعوت خواهند کرد.به موجب ماده مزبور"«پس از گذشتن مهلتی که برای پذیره نویسی معین شده است و یا در صورتی که مدت تمدید شده باشد بعد از انقضای مدت تمدید شده،موسسین حداکثر تا یک ماه به تعهدات پذیره نویسان رسیدگی و پس از احراز اینکه تمام سرمایه شرکت صحیحاَ تعهد گردیده و اقلاَ 35% آن پرداخت شده است،تعداد سهام هر یک از تعهد کنندگان را تعیین و اعلام و مجمع عمومی موسس را دعوت خواهند نمود».بنابراین،دعوت از مجمع عمومی موسس پس از انجام اقداماتی که این ماده بر عهده موسسان گذاشته است صورت می گیرد.موسسان باید دقت کنند که تمام سرمایه شرکت تعهد و مبالغ لازم قبل از تشکیل مجمع عمومی موسس در محلی که در آگهی دعوت مجمع تعیین شده است برای مراجعه پذیره نویسان سهام آماده باشد.(تبصره ماده 74 لایحه قانونی 1347)
دعوت از مجمع باید از طریق روزنامه های کثیرالانتشار صورت گیرد.این روزنامه همان روزنامه ای است که نام آن در طرح اعلامیه پذیره نویسی ذکر شده است.(بند 14 ماده 9 لایحه قانونی 1347).
2-ترکیب مجمع
در مجمع عمومی موسس همه موسسان و پذیره نویسان حق حضور دارند،چه موضوع جلسه مجمع تشکیل شرکت است.قانونگذار این نکته را با وجود بدیهی بودن در تبصره ماده 75 لایحه قانونی 1347 بصراحت بیان کرده است تا بر جنبه امری بودن قاعده تاکید کند.همچنین در این تبصره آمده است که هر سهم دارای یک رای خواهد بود.
3-طریق تصمیم گیری
تصمیم گیری در مجمع عمومی موسس از طریق دادن رای صورت می گیرد.ماده 72 لایحه قانونی 1347 پیش بینی کرده است"...مقررات مربوط به حضور عده لازم برای تشکیل مجمع عمومی (در همه مجامع) و آرای لازم جهت اتخاذ تصمیمات در اساسنامه مشخص خواهد شد،مگر در مواردی که به موجب قانون تکلیف خاص برای آن مقرر شده باشد".
مجمع عمومی موسس توسط هیات رئیسه ای مرکب از یک رئیس و یک منشی و دو ناظر اداره می شود.رئیس مجمع از بین سهامداران حاضر در جلسه به اکثریت نسبی انتخاب خواهد شد.ناظران نیز از بین صاحبان سهام انتخاب خواهند شد،ولی منشی جلسه ممکن است صاحب سهم نباشد.(ماده 101 لایحه قانونی 1347).هر گاه در مجمع اخیر در مورد تمام موضوعات مندرج در دستور مجمع تصمیم گیری نشود،هیات رییسه مجمع با تصویب مجمع می تواند تحت شرایط مندرج در ماده 104 لایحه قانونی 1347 اعلام تنفس کند.
" از مذاکرات و تصمیمات مجمع عمومی صورتجلسه ای توسط منشی ترتیب داده می شود که به امضای هیات رئیسه رسیده و یک نسخه از آن در مرکز شرکت نگهداری خواهد شد"(ماده 105 لایحه قانونی 1347)
ب)صلاحیت های مجمع عمومی موسس
1-تصویب گزارش موسسان
گفتیم که موسسان باید گزارش اقدامات خود را به مجمع عمومی موسس تقدیم کنند.یکی از وظایف مجمع عمومی رسیدگی به گزارش موسسان و تصویب آن است.تصویب این گزارش به منزله قبول صحت تشکیل شرکت خواهد بود.
2-تصویب ارزیابی آورده های غیر نقدی
مقررات ویژه تصویب ارزیابی آورده های غیرنقدی موسسان هنگام رای گیری در مورد این آورده ها اعمال می شود،از جمله اینکه دارندگان آورده غیرنقد در موقعی که تقویم آورده غیرنقدی که تعهد کرده اند موضوع رای است حق رای ندارند و آن قسمت از سرمایه غیرنقد که موضوع مذاکره و رای است از حیث حد نصاب جزء سرمایه شرکت محسوب نمی شود.(قسمت اخیر ماده 77 لایحه قانونی 1347).
3-تصویب مزایای خاص
هر گاه برای بعضی از موسسان مزایای خاصی پیش بینی شده باشد،این مزایا باید در مجمع عمومی موسس به تصویب برسد.نحوه رسیدگی به این مزایا و رای گیری در مورد آن ها مانند قواعدی است که در مورد ارزیابی و آورده های غیر نقد بیان شد.مزایای خاص با توجه به وضعیت شخصی که مزیت به او اعطا می شود ارزیابی و تصویب می شود.توجیه این مزایا باید به ضمیمه گزارش موسسان به مجمع عمومی موسس تسلیم شده باشد.
4-تصویب اساسنامه
شرکت سهامی براساس اساسنامه تشکیل می شود.بنابراین،مجمع موسس اختیار و تکلیف تصویب آن را دارد.قانونگذار تکلیف نکرده است که اساسنامه باید به صورت رسمی تنظیم شود،از این رو ممکن است رسمی یا غیررسمی باشد،اما در عمل همیشه به صورت غیر رسمی است.
به موجب ماده 8 لایحه قانونی،طرح اساسنامه می بایست با قید تاریخ به امضاء موسسین رسیده و با ملحوظ داشتن سهامی عام مشتمل بر مطالب ذیل باشد:
نام شرکت؛موضوع شرکت به طور صریح و منجز؛مدت شرکت؛مرکز اصلی شرکت و محل شعب آن،اگر تاسیس شعبه مورد نظر باشد؛مبلغ سرمایه شرکت و تعیین مقدار نقد و غیر نقد آن به تفکیک؛تعداد سهام بی نام و بانام و مبلغ اسمی آن ها و در صورتی که ایجاد سهام ممتاز مورد نظر باشد،تعیین تعداد و خصوصیات و امتیازات این گونه سهام؛تعیین مبلغ پرداخت شده هر سهم و نحوه مطالبه بقیه مبلغ اسمی هر سهم و مدتی که ظرف آن باید مطالبه شود،که به هر حال از پنج سال متجاوز نخواهد بود؛نحوه انتقال سهام با نام؛طریقه تبدیل سهام با نام به سهام بی نام و بالعکس؛در صورت پیش بینی این امکان صدور اوراق قرضه،ذکر شرایط و ترتیب آن؛شرایط و ترتیب افزایش و کاهش سرمایه؛مواقع و ترتیب دعوت مجامع عمومی؛مقررات راجع به حد نصاب لازم جهت تشکیل مجامع عمومی و ترتیب اداره آن ها؛طریقه شور و اخذ رای و اکثریت لازم برای معتبر بودن تصمیمات مجامع عمومی؛تعداد مدیران و طرز انتخاب و مدت ماموریت آن ها و نحوه تعیین جانشین برای مدیران که فوت یا استعفاء می کنند یا محجور یا معزول و یا به جهات قانونی ممنوع می گردند؛تعیین وظایف و حدود اختیارات مدیران؛تعداد سهام تضمینی که مدیران باید به صندوق شرکت بسپارند؛تعداد بازرسان و نحوه انتخاب و مدت ماموریت آن ها؛تعیین آغاز و پایان سال مالی شرکت و موعد تنظیم ترازنامه و حساب سود و زیان و تسلیم آن به بازرسان و به مجمع عمومی سالانه؛نحوه انحلال اختیاری شرکت و ترتیب تصفیه امور آن؛نحوه تغییر اساسنامه
تنظیم طرح های اساسنامه در عمل به گونه ای است که تمام مواد مندرج در قانون را در برگیرد و بنابراین بسیار طولانی است،در حالی که به جز قید موارد مندرج در ماده 8 این لایحه،ذکر دیگر موارد ذکر شده در کل لایحه ضرورت ندارد،چه ذکر جزییات موجب می شود نکات مهم اساسنامه به چشم نیاید.
5-تعیین مدیران و بازرسان
اولین مدیران و بازرس یا بازرسان شرکت را مجمع عمومی موسس انتخاب می کند.(ماده 17 و بند 3 ماده 74 لایحه قانونی 1347)
مدیران و بازرسان انتخاب شده باید به طور کتبی قبول سمت نمایند.(قسمت اخیر ماده 17 لایحه قانونی 1347).هر گاه مدیران و بازرسان در جلسه حاضر باشند،صورتمجلس را امضا می کنند و هر گاه حاضر نباشند،قبول سمت کتبی از طرف آنان به طریق دیگری صورت می گیرد.
6-تعیین روزنامه کثیرالانتشار
به موجب تبصره ماده 17 (الحاقی 22/11/1353) لایحه قانونی 1347:" هر گونه دعوت و اطلاعیه برای صاحبان سهام تا تشکیل مجمع عمومی سالانه باید در دو روزنامه کثیرالانتشار منتشر شود.یکی از این دو روزنامه به وسیله مجمع عمومی موسس و روزنامه دیگر از طرف وزارت ارشاد اسلامی تعیین می شود".تعیین روزنامه به وسیله مجمع عمومی عادی از شرایط لازم برای تشکیل شرکت محسوب نمی شود و شرکت از زمانی تشکیل می شود که شرایط مندرج در ماده 17 لایحه قانونی 1347 تحق پیدا کرده باشد.

از زمان های بسیار قدیم ، افراد بشر با جمع کردن سرمایه و تلاش خود با سرمایه و تلاش دیگران به منظور رسیدن به بازدهی اقتصادی بیشتر آشنا بوده اند. گرفتن کارت بازرگانی فوری این جمع کردن سرمایه و تلاش در طول تاریخ صور گوناگونی به خود گرفته است: در زمان باستان و مدت ها بعد از آن ، گروه هایی وجود داشته اند که از دو یا چند نفر تشکیل شده بودند و نیروی خود را صرف فعالیت هایی بیش و کم پایدار می کردند.
اعضای این گروه ها گاه مدتی طولانی و گاه مدتی محدود همکاری می کردند.همکاری طولانی بیشتر در تجارت زمینی و همکاری محدود بیشتر در تجارت دریایی به کار می رفت.این گروه ها را می توان اسلاف دو نوع عمده شرکت امروزی ، یعنی شرکت های سرمایه و شرکت های اشخاص تلقی کرد.شرکت های نوع دوم که در قدیم تنها شرکت های موجود بودند، در حال حاضر در حال کاهش اند و برعکس بر شمار شرکت های نوع اول افزوده می شود.
بی تردید شرکت ها متضمن مزایایی هستند که فعالیت فردی در بر ندارد، مزایایی چون فراهم شدن سرمایه بیشتر و تجمع تخصص هایی گوناگون برای دستیابی به هدفی واحد و به ویژه محدودیت مسئولیت فعالان تجاری
همین مزیت های شرکت موجب شده است که ،حتی تجار انفرادی به جای فعالیت تجاری سنتی، فعالیت های خود را در زمینه های اقتصادی،صنعتی،کشاورزی،تولیدی و غیره در قالب شرکت انجام دهند تا از مزایای این شرکت ها استفاده کنند.
تاسیس شرکت تجاری
به مجموعه اعمال مادی و حقوقی شرکای اولیه شرکت برای ایجاد شخص حقوقی ، تاسیس شرکت گفته می شود که می توان از آن به اعمال پیش از تشکیل نیز تعبیر کرد.به این معنی در مجموع موسس شرکت به کسی اطلاق می شود که برای ایجاد شرکت پیشقدم می شود، سرمایه شرکت را از طریق جمع کردن شرکای دیگر فراهم می کند و مطابق مقررات قانونی اقدامات لازم را برای تشکیل شرکت به انجام می رساند.موسس می تواند شخص حقوقی یا حقیقی باشد.
شرکت تجاری
شرکت تجاری در قانون تجارت تعریف نشده بلکه فقط اقسام آن شمرده شده است ولی با توجه به کلمه " شرکت نامه " در ماده 36 همان قانون و استفاده از مبانی و اصول حقوقی و روح قانونی می توانیم شرکت تجاری را چنین تعریف کنیم:
شرکت تجاری عبارت از آنستکه به موجب قرارداد دو یا چند نفر هر یک مقداری سرمایه می گذارند و با آن عملیات تجاری انجام می دهند و سود و زیان حاصله را تقسیم می کنند.
قرارداد شرکت
در قرارداد شرکت مثل همه عقود و قراردادها باید شرایط عمومی صحت عقود رعایت شود که عبارتند از : قصد و رضا ، اهلیت ، معین بودن موضوع ، قانونی بودن جهت و هدف

- تعرفه و هزینه های ثبت شرکت

- راهنمای ثبت شرکت در تهران

• قصد و رضا

قصد و رضا ناشی از اراده و اختیار است و فقدان هر یک موجب بطلان قرارداد است.فقدان قصد مثل اینکه قرارداد در حال مستی و بیهوشی واقع شود.فقدان رضا مثل اینکه شرکت بر اثر اکراه یا اشتباه یا تدلیس واقع شود.
اکراه آنست که شخص را با غشار و تهدید مجبور به عقد شرکت نمایند.اشتباه تصور باطلی است که شخص یا در نوع شرکت یا در موضوع شرکت یا در شخص طرف شرکت داشته باشد.تدلیس عبارت از عملی است که موجب فریب و گمراهی شود.

• اهلیت

اهلیت عبارت از داشتن رشد و عقل است.ملاک رشد از نظر قانون رسیدن به سن هیجده سال و ضابطه عقل عرف و نظر پزشک قانونی است.بنابراین صفار و مجانین فاقد اهلیت هستند معذلک اگر ولی یا قیم آنان اقدام کنند صحیح است.

• معین بودن موضوع

موضوع شرکت یعنی معاملاتیکه انجام خواهد داد باید معین و مشخص باشد و شرکت برای امر مبهم و غیر معین باطل است.

• قانونی بودن جهت و هدف

جهت و هدف شرکت اگر امر غیر قانونی مثل قاچاق و قمار و سرقت و اغتشاش و نظایر این ها باشد باطل است.
قانونی بودن جهت و هدف : جهت و هدف شرکت امر غیر قانونی مثل قاچاق و قمار و سرقت و اغتشاش و نظایر این ها باشد باطل است.
علاوه بر شرایط عمومی شرایط اختصاصی شرکت عبارتند از : وجود شرکا ، همکاری شرکا ، سرمایه گذاری ، اشتغال به معاملات تجاری ، تقسیم سود و زیان

• وجود شرکا

شرکت با حداقل دو نفر تشکیل می شود ولی حداکثری برای تعداد شرکاء وجود ندارد.قهری است که شرکاء باید دارای اهلیت مدنی باشند.

• همکاری شرکاء

همکاری شرکاء ضرورت برای ایجاد شرکت دارد و این همکاری در دادن سرمایه و حضور در مجامع عمومی و در صورت انتخاب شدن به نمایندگی شرکت از هیات مدیره و بازرسی حضور و فعالیت در آنست.

• سرمایه گذاری

سرمایه شرکت اعم از نقد یا جنس و یا حتی هنر و عمل و امتیاز از طرف شرکاء تامین می شود.

• اشتغال به معاملات تجاری

همچنانکه در تعریف شرکت تجاری گفتیم اساس شرکت تجاری بر انجام معاملات تجاری است و آن اعمال همانست که در ماده 2 قانون تجارت ذکر شده است معذلک چون در بند 4 ماده 3 گفته شده است که کلیه معاملات شرکت های تجاری معاملات بازرگانی است برای رفع هر گونه توهم باید گفت که معاملات در غیر منقول و یا برای حوائج شخصی اگر چه از طرف شرکت های تجاری باشد تجارت محسوب نیست.

• تقسیم و سود و زیان

هر شرکتی به قصد انتفاع تشکیل می شود و هدف آن تحصیل سود و تقسیم آن بین شرکاء است که در شرکت باید تصریح شود ولی نه قصد انتفاع و نه ذکر تقسیم سود ملازمه با آن ندارد و اگر شرکت ضرر بکند آن هم بین شرکا تقسیم خواهد شد.
انواع شرکت های تجاری
چهار نوع شرکت تجاری وجود دارد که عبارتند از : شرکت های سرمایه ای ، شرکت های شخصی ، شرکت های مختلط ، شرکت های کمیتی

• شرکت های سرمایه ای

در شرکت های سرمایه ای مسئولیت شرکاء محدود به سرمایه ایست که در شرکت آورده اند و عبارتند از شرکت های سهامی و شرکت های با مسئولیت محدود.

• شرکت های شخصی

در شرکت های شخصی مسئولیت شرکاء نامحدود است و تعهدات شرکت تسری به همه دارایی شرکاء می نماید و عبارتند از شرکت های تضامنی و. نسبی

• شرکت های شخصی

در شرکت های شخصی مسئولیت شرکاء نامحدود است و تعدات شرکت تسری به همه دارایی شرکاء می نماید و عبارتند از شرکت های تضامنی و نسبی

• شرکت های مختلط

در شرکت های مختلط مسئولیت بعضی از شرکاء محدود به سرمایه آن است که آن ها را شرکاء عادی می گویند و مسئولیت پاره ای دیگر نامحدود است که آن ها را شرکاء ضامن نامند و عبارتند از شرکت های مختلط سهامی و غیر سهامی

• شرکت های کمیتی

در شرکت های کمیتی شرکاء مسئولیتی ندارند و محض رفاه آنان تشکیل می شود و آن شرکت های تعاونی است.
اقسام شرکت های بازرگانی
باب سوم قانون تجارت در " اقسام مختلفه شرکت ها و قواعد راجعه به آن ها " بحث می نماید و در ماده 20 تصریح شده است که شرکت های تجاری بر هفت قسم است:
1.شرکت سهامی
2.شرکت با مسئولیت محدود
3.شرکت تضامنی
4.شرکت مختلط غیر سهامی
5.شرکت مختلط سهامی
6.شرکت نسبی
7.شرکت تعاونی
پس از احراز شرایط قانونی فوق ، شناخت کلی از نظام حقوقی حاکم بر شرکت ها ، اساسی ترین گام برای تاسیس یک شرکت تلقی می شود.زمانی که قصد تاسیس یک شرکت را دارید، می بایست علاوه بر انتخاب شرکای شرکت،با توجه به اهداف اعضا در آینده ،نوع فعالیت افراد و میزان مسئولیت هر یک از شرکا ،قالب شرکت را نیز مشخص کنید.در ذیل به بارزترین مشخصات عمومی شرکت های تجاری می پردازیم.
1-شرکت سهامی عام:
حداقل شرکا در شرکت سهامی عام 5 نفر است.حداقل سرمایه پانصد هزار تومان و حداقل هیات مدیره یا مدیران 5 نفر و مسئولیت شرکا به میزان مبلغ اسمی سهام هر شریک می باشد.
2-شرکت سهامی خاص
حداقل شرکا در شرکت سهامی خاص 3 نفر است.حداقل سرمایه صد هزار تومان و حداقل هیات مدیره یا مدیران 3 نفر و مسئولیت شرکا به میزان مبلغ اسمی سهام هر شریک می باشد.
3-شرکت با مسئولیت محدود
حداقل شرکا در شرکت سهامی خاص 2 نفر است.برای حداقل سرمایه محدودیتی وجود ندارد و حداقل هیات مدیره یا مدیران 1 نفر یا بیشتر و مسئولیت شرکا به میزان سهم الشرکه هر شریک می باشد.
4-شرکت تضامنی:
در شرکت تضامنی حداقل شرکا 2 نفر است ،برای حداقل سرمایه محدودیتی وجود ندارد،حداقل هیات مدیره یا مدیران یک نفر یا بیشتر و مسئولیت شرکا نامحدود است و هر شریک مسئولیت کامل دارد.
5-شرکت نسبی
حداقل شرکا در شرکت نسبی 2 نفر است.برای حداقل سرمایه محدودیتی وجود ندارد و حداقل هیات مدیره یا مدیران یک نفر یا بیشتر و مسئولیت شرکا به نسبت سهم الشرکه هر شریک می باشد.
6-شرکت مختلط سهامی
در شرکت مختلط سهامی حداقل شرکا 2 نفر است ،برای حداقل سرمایه محدودیتی وجود ندارد،حداقل هیات مدیره یا مدیران یک نفر یا بیشتر و مسئولیت شرکای ضامن نامحدود و شرکای سهامی به میزان مبلغ اسمی هر شریک می باشد.
7-شرکت مختلط غیر سهامی
در شرکت مختلط غیر سهامی حداقل شرکا 2 نفر است ،برای حداقل سرمایه محدودیتی وجود ندارد،حداقل هیات مدیره یا مدیران یک نفر یا بیشتر و مسئولیت شرکای ضامن نامحدود و شرکای غیر سهامی به میزان سهم الشرکه می باشد.
8-شرکت تعاونی
حداقل شرکا در شرکت تعاونی 7 نفر است.برای حداقل سرمایه محدودیتی وجود ندارد و حداقل هیات مدیره یا مدیران 3 تا 7 نفر و مسئولیت شرکا در صورت سهامی بودن به میزان مبلغ اسمی هر سهامدار و در صورت غیر سهامی بودن با توجه به تراضی شرکا در اساسنامه می باشد
در رابطه با شرکت های تجاری ، نکته ی حائز اهمیت این است که با توجه به موازین حقوقی و اصول قانونی و فایده عملی چهار نوع شرکت سهامی ، با مسئولیت محدود ، تضامنی و نسبی شرکت های معمول و متداول در تجارت بوده و سه نوع مختلط غیر سهامی ، تعاونی ( اعم از تولید ، مصرف ، اعتبار ، وام ، روستایی و نظایر این ها ) نه ضروری و نه منطبق با حوائج بازرگانی است و اگر سه نوع اخیر از اعداد شرکت های تجاری خارج شود اشکالی نخواهد داشت.
در مورد عدم نیاز به بحث از شرکت های تعاونی در حقوق تجارت احتیاج به دلیل زیاد نیست و اکتفاء به اینکه طبع شرکت های تعاونی تجاری نیست کافی است ولی این امر دلیل عدم اهمیت و تاثیر آن ها در ایجاد رفاه اجتماعی نمی باشد بلکه بر عکس به لحاظ پیشرفت فکر تعاون عمومی نیاز شدید به شرکت های تعاونی بوده و این قبلی شرکت ها جای مهم وسیعی در زندگی باز کرده اند که از آن ها بطور مستقل و مفصل ضمن حقوق صنعتی و حقوق تعاونی باید بحث شود.
اما در مورد شرکت های مختلط غیر سهامی و سهامی فقط کافی است بگوییم که چون شرکت ضامن با شرکاء عادی مستبعد و حتی دور از عقل و احتیاط و قهراَ امکان ناپذیر و یا لااقل فوق العاده مشکل و نادر است لذا شرکت در این دو قالب قانونی خیلی به ندرت تاسیس می شود کما اینکه مطابق آمار منتشره از طرف اداره بررسی های اقتصادی بانک مرکزی ایران تحت عنوان : " سیر تحول شرکت ها در ایران از سال 1310 تا سال 1342 " یعنی در مدت سی و دو سال در تمام ایران فقط 17 شرکت مختلط غیر سهامی تشکیل شده که در آخرین سال تنها 8 شرکت به این نام موجود بوده و شرکت مختلط سهامی در تمام مدت مزبور 13 شرکت و موجود در آخر دوره فقط دو شرکت بوده است و در همان بررسی تاکید شده است که : " سرمایه گذاری در شرکت های مختلط سهامی و غیر سهامی بسیار ناچیز بوده است."
نکته دیگر که باید تذکر داد این است که عملاَ شرکت های بازرگانی اکتفاء به اعمال تجاری نمی کنند بلکه به همه امور انتفاعی ( اعمال مذکور در باب دوم قانون تجارت ) و امور انتفاعی غیر تجاری ( مثل پیمانکاری ، امور ساختمانی ، امور تعلیماتی ، تبلیغاتی ، تفریحی و غیره ) می پردازند.
بنابراین کلیه شرکت هایی که هدف آنان تقسیم سود و زیان بین شرکاء و گردش ثروت و جلب سرمایه های کوچک به منظور های انتفاعی اعم از تولیدی و توزیعی است لاجرم می توانند در ذیل شرکت های تجاری قرار گیرند و منحصر ساختن تشکیل شرکت های تجاری به " اعمال تجاری " نه جنبه علمی و نه فایده عملی دارد. کما اینکه شرکت های زیادی تشکیل شده و به ثبت رسیده که موضوع آن ها امور تجاری مذکور در ماده 2 قانون تجارت نیست.

برای راه اندازی یک واحد تجاری و یا به اصطلاح شغل آزاد ، قبل از هر چیز می بایست نسبت به اخذ پروانه کسب اقدام کرد. ثبت شرکتها پروانه کسب مجوزی است که به منظور شروع و ادامه کسب و کار یا حرفه به صورت دائم ( برای مدت 5 سال ) و یا موقت ( به مدت یک سال ) به فرد یا افراد صنفی برای محل مشخص یا وسیله کسب معین صادر می گردد.
هر شخص حقیقی یا حقوقی که در یکی از فعالیت های صنفی سرمایه گذاری کند فرد صنفی شناخته می شود .زمینه های این مشاغل عبارت است از تولید، تبدیل ، خرید ، فروش، توزیع ، خدمات
در ذیل ضمن بررسی شرایط و مدارک لازم جهت تحصیل پروانه کسب، به مراحل اخذ پروانه ی کسب می پردازیم.

• شرایط و مدارک لازم جهت تحصیل پروانه کسب ( جواز کسب ) :

وفق ماده 5 آیین نامه اجرایی نحوه صدور و تمدید پروانه کسب ، شرایط و مدارک مورد نیاز جهت تحصیل پروانه کسب به قرار ذیل است:
الف- شرایط عمومی:
1.ارائه سند مالکیت یا اجاره نامه رسمی یا عادی ( دارای اعتبار زمانی ) یا دیگر عقود نافله ( سرقفلی، هبه ، وصیت تکمیلی ، صلح در مقابل با اجاره ) یا ارائه قرارداد های منعقده فی ما بین متقاضی و اشخاص حقیقی و حقوقی اعم از دولتی و غیر دولتی محل کسب یا احراز مالکیت طبق عرف محل در روستاها
تبصره 1- اخذ تعهد نامه محصری از دارندگان اسناد عادی مبنی بر پذیرش مسئولیت حقوقی ناشی از آن الزامی است.
تبصره 2- صدور پروانه کسب برای اماکن تجاری، اداری یا کارگاهی بلامانع می باشد.
2.گواهی اداره امور مالیاتی ذی ربط مبنی بر تشکل پرونده یا پرداخت یا ترتیب پرداخت بدهی مالیات قطعی شده.
3.گواهی گذراندن دوره های آموزشی مرتبط از مرکز آموزش اصناف یا مرکز مورد تایید کمیسیون نظارت
تبصره – متقاضیان پروانه کسب موقت از گذراندن دوره های آموزشی معاف می باشند.
4.تصویر کامل شناسنامه و کارت ملی برای اتباع ایرانی و گذرنامه، پروانه کار و اقامت معتبر برای اتباع خارجی
5.تصویر کارت پایان خدمت نظام وظیفه یا معافیت دائم یا پزشکی برای آقایان کمتر از پنجاه سال سن
تبصره – دفتر چه آماده خدمت بدون مهر غیبت یا گواهی اشتغال به تحصیل برای متقاضیان پروانه کسب موقت بلامانع می باشد.
ب- شرایط اختصاصی:
1.کارت معاینه پزشکی و گواهی صلاحیت بهداشتی از مراکز بهداشتی، درمانی.
( برای صنوف مشمول قانون اصلاح ماده 13 قانون مواد خوردنی ، آشامیدنی ، آرایشی و بهداشتی )
تبصره 1- ضوابط و مقررات مربوط به صلاحیت فردی، انتظامی و ترافیکی ظرف مدت 3 ماه از تاریخ ابلاغ این آیین آنامه با پیشنهاد نیروی انتظامی و با همکاری اتاق اصناف ایران توسط دبیرخانه هیات عالی نظارت تهیه و پس از تایید هیات عالی نظارت به تصویب وزیر صنعت معدن و تجارت خواهد رسید.
تبصره 2- گواهی صلاحیت انتظامی و ترافیکی برای متقاضیان پروانه کسب موقت بلامانع می باشد.
2- پروانه تخصصی و فنی یا دیپلم فنی یا مدارک تحصیلی بالاتر مرتبط، با حضور یک نفر واجد شروط فوق شاغل در واحد صنفی ( برای صنوف مشمول تبصره ماده 13 قانون نظام صنفی)
3- معرفی نماینده هیات مدیره ( مدیر عامل ) برای صدور پروانه کسب به نام وی به همراه تصویر اساسنامه و آگهی روزنامه رسمی ثبت شرکت ( برای اشخاص حقوقی )
4- رضایت نامه محضری سایر شرکا برای صدور پروانه کسب به نام یکی از شرکا ( برای مشارکت های مدنی )

• مراحل صدور پروانه کسب

امروزه ،نحوه ی درخواست صدور جواز کسب از حالت سنتی خارج شده است.یعنی قبلاَ ارباب رجوع مراجعه مستقیم به اداره داشت و از طریق فرم مربوطه ،درخواست مورد نظر را پیشنهاد می داد. ولی در حالت فعلی با اجرایی شدن سامانه ی صدور پروانه کسب ( پنجره واحد اصناف و بازرگان ) ، نحوه درخواست صدور جواز کسب از طریق سامانه ی اینترنتی انجام می گیرد. در این شیوه پس از ورود به سامانه ثبت نام پروانه کسب، فرمی پیش روی شما ظاهر می شود که باید مرحله به مرحله آن را تکمیل کنید.
انتخاب نوع شخص، انتخاب نوع کسب ، انتخاب محل تقاضا ، انواع مرجع صدور ، تکمیل اطلاعات اولیه یعنی کد ملی، شماره تلفن همراه و کد پستی و شماره موبایل ، انتخاب رسته مورد تقاضا ، تکمیل اطلاعات فردی و صنفی از جمله اطلاعاتی است که می بایست در فرم مربوطه تکمیل کنید.
پس از طی نمودن مراحل اینترنتی ، مراجع صدور حداکثر ظرف 15 روز پس از دریافت تقاضا، پاسخ متقاضی را مبنی بر رد یا قبولی تقاضا به صورت الکترونیکی یا کتبی به وی اعلام می نمایند.عدم اعلام نظر در مدت یاد شده به منزله پذیرش محسوب می گردد.
متقاضی پس از قبول تقاضا، موظف است حداکثر ظرف مدت 3 ماه مدارک مورد نیاز را از طریق سامانه ارسال و تصویر آن را به مراجع صدور پروانه کسب تسلیم نماید.
وفق ماده 2 آیین نامه نحوه صدور و تمدید پروانه کسب ، مراجع صدور پروانه کسب مکلفند بطور همزمان ، نسبت به استعلام های مورد نیاز اقدام و کلیه دستگاه های استعلام شونده نیز موظفند حداکثر ظرف مدت پانزده روز از تاریخ دریافت استعلام،نظر قطعی و نهایی خود را به صورت الکترونیکی یا کتبی اعلام دارند.اعلام نظر موافق باید بدون ابهام و هر گونه قید و شرط و نظر مخالف نیز با ذکر علت و مستند به دلایلی قانونی باشد.در غیر این صورت و یا در صورت عدم اعلام نظر در مهلت مقرر، به منزله نظر مثبت تلقی می گردد و پاسخ منفی دستگاه های استعلام شونده خارج از موعد مقرر مانع از صدور پروانه کسب نخواهد شد.
پس از تایید مراجع صدور، جواز کسب صادر خواهد شد.
تمدید اعتبار پروانه کسب هر ده سال یک بار الزامی است.

مواد 1 تا 4 بخش 1 مبحث اول قانون اصلاح قسمتی از قانون تجارت مصوب اسفند ماه 1347 ، هزینه پلمپ دفاتر شرکت سهامی را به شرح ذیل تعریف نموده است :
شرکت سهامی شرکتی است که سرمایه آن به سهام تقسیم شده و مسئولیت صاحبان سهام محدود به مبلغ اسمی سهام آن ها است.
شرکت سهامی شرکتی بازرگانی محسوب می شود ولو اینکه موضوع عملیات آن امور بازرگانی نباشد. ( ماده2)
در شرکت سهامی تعداد شرکا نباید از سه نفر کم تر باشد .( ماده 3)

• انواع شرکت سهامی

ماده 4 لایحه اصلاح قانون تجارت می گوید : " شرکت سهامی به دو نوع تقسیم می شود :
نوع اول – شرکت های سهامی عام هستند که موسسین آن ها قسمتی از سرمایه شرکت را از طریق فروش سهام به مردم تامین می کنند.
نوع دوم- شرکت های سهامی خاص هستند که تمام سرمایه آن ها در موقع تاسیس منحصراَ توسط موسسین تامین گردیده است."
حال سوال این است، شرکت سهامی خاص ثبت کنیم یا شرکت سهامی عام؟ چه تفاوت هایی میان این دو نوع شرکت وجود دارد ؟ معایب و محاسن هر یک از آن ها چیست ؟
انتخاب نوع شرکت ، امری حساس و حائز اهمیت است که به عوامل متعددی نظیر موضوع فعالیت شرکت ، تعداد افراد عضو ، میزان مسئولیت هر یک از شرکا ، اهداف اعضا در آینده و ... بستگی دارد . در ذیل برآنیم تا ضمن بررسی مشخصات هر یک از آن ها، به تفاوت های میان آن ها بپردازیم. خواهشمندیم تا انتهای این مقاله ما را همراهی بفرمایید. پر واضح است شما عزیزان در صورت نیاز به هر گونه مشاوره در این رابطه می توانید با همکاران ما در ثبت شرکت فکر برتر تماس حاصل فرمایید. کارشناسان ما در این مرکز از طریق مشاوره ی تخصصی شما را راهنمایی خواهند کرد.

• مشخصات ، ویژگی ها و نحوه تاسیس شرکت سهامی عام

_حداقل تعداد اعضا برای تشکیل شرکت سهامی عام 5 نفر می باشد.
_حداقل سرمایه اولیه ، مبلغ پنج میلیون ریال است .
_سرمایه شرکت توسط موسسین و عموم مردم تامین می شود.
_سهم سرمایه موسسین نباید از 20 درصد سرمایه شرکت کمتر باشد.
_ اظهارنامه به انضمام طرح اساسنامه شرکت و طرح اعلامیه پذیره نویسی سهام که به امضاء کلیه موسسین رسیده باشد با قید روزنامه کثیرالانتشار منتخب ، در تهران به اداره ثبت شرکت ها و در شهرستان ها به اداره ثبت شرکت ها و در نقاطی که اداره ثبت وجود ندارد به اداره ثبت اسناد و املاک محل تسلیم و رسید دریافت شود.( ماده 6 قانون تجارت)
_رسید سپرده نقدی و در صورتیکه بخشی از آن در قالب تعهد غیر نقدی باشد اسناد مالکیت مربوطه در همان بانکی که واریز نقدی در آن انجام پذیرفته ، تودیع و گواهی بانک به ضمیمه اظهارنامه به مرجع ثبت شرکت ها تسلیم شود.
_سی و پنج درصد از مبلغ مذکور باید به صورت نقدی توسط موسسین تامین و در حسابی تحت عنوان " شرکت سهامی عام در شرف تاسیس " نزد یکی از بانک ها سپرده شود.
_پس از ثبت شرکت سهامی عام،سهام آن در بورس داد و ستد می شود.

• مشخصات ، ویژگی ها و نحوه تاسیس شرکت سهامی خاص

_تعداد مدیران حداقل 3 نفر است.
_حداقل سرمایه اولیه مبلغ یک میلیون ریال است .
_در شرکت سهامی خاص اوراق قرضه قابل انتشار نیست.
_در شرکت سهامی خاص،مجمع عمومی وجود ندارد و تعداد شرکای آن کمتر از شرکت سهامی عام است.در این گونه شرکت ها صدور اعلامیه پذیره نویسی وجود ندارد و در بدو امر 35 % از سرمایه باید در حساب مخصوصی سپرده شود.
_سهام شرکت،قابل معامله در بازار بورس نمی باشد و نقل و انتقال سهام شرکت،مشروط به موافقت مدیران یا مجامع عمومی صاحبان سهام است.ضمناَ این شرکت نمی تواند مبادرت به صدور اوراق قرضه نماید.
_در شرکت سهامی خاص،مسئولیت هر یک از صاحبان سهام محدود به مبلغ اسمی سهام آن ها است.تمام سرمایه آن باید به وسیله موسسین تاسیس گردد.(ماده 4 ل.ا.ق.ت) .
_هر کس قبل از به ثبت رسیدن شرکت به صدور سهام مبادرت کند به مجازات محکوم خواهد شد.
_سهام شرکت،قابل معامله در بازار بورس نمی باشد و نقل و انتقال سهام شرکت،مشروط به موافقت مدیران یا مجامع عمومی صاحبان سهام است.ضمناَ این شرکت نمی تواند مبادرت به صدور اوراق قرضه نماید.
_صورت سرمایه غیر نقدی ( در صورت وجود ) باید به تفکیک تقویم و در اظهارنامه منعکس گردد.
_ چنانچه سهام ممتازی وجود داشته باشد باید موضوع آن در اظهارنامه قید شود.
_ اظهارنامه که به امضاء کلیه سهامداران رسیده باشد به انضمام رسید واریز وجه و صورت اقلام غیر نقد و ( با امضای سهامداران ) به همراه صورت جلسه مجمع عمومی موسس مشعر بر رسیدگی به سهام و انتخاب مدیران و بازرس یا بازرسان و اعلام قبولی آنان و ذکر روزنامه کثیرالانتشاری که هر گونه آگهی راجع به شرکت تا تشکیل اولین مجمع عمومی عادی در آن منتشر خواهد شد، به مرجع ثبت تسلیم و رسید دریافت گردد.
ج- جهات افتراق شرکت سهامی عام و خاص

• جهات افتراق دو شرکت مذکور به شرح ذیل می باشد:

_شرکت سهامی عام برای تامین سرمایه اقدام به پذیره نویسی عمومی می نماید، ولی شرکت سهامی خاص حق مراجعه به عامه را ندارد.
_امکان صدور اوراق قرضه برای شرکت سهامی عام وجود دارد ولی شرکت سهامی خاص چنین حقی ندارد.
-نقل و انتقال سهام در شرکت های سهامی عام مشروط به موافقت سهامداران نیست، ولی در شرکت سهامی خاص چنین نقل و انتقالی منوط به توافق مدیران یا مجامع عمومی شرکت می تواند باشد.
_سهام شرکت سهامی عام قابل عرضه در بازار بورس می باشد، ولی شرکت سهامی خاص چنین اجازه ای ندارد.
_حداقل سرمایه برای تاسیس شرکت سهامی عام 5.000.000 ریال می باشد، در حالی که حداقل سرمایه برای تاسیس شرکت سهامی خاص 1.000.000 ریال می باشد.
_ مدیران و سهامداران شرکت سهامی عام حداقل 5 نفر و شرکت سهامی خاص حداقل 3 نفر می باشد.( مواد 3 و 107 ل.ا.ق.ت)

مواردی که در اساسنامه شرکت سهامی باید آورده شود به صورت نمونه فرم در زیر آمده است:

شماره ثبت
تاريخ ثبت
ماده 1: نام شرکت: نام شرکت عبارت است از …………………………………………………. (سهامی خاص)

ماده 2: موضوع شرکت: موضوع شرکت عبارت است از: ...................................................

ماده 3: مدت شرکت: از تاريخ ثبت بمدت …….... تعيين شده است.

ماده 4: مرکز اصلي شرکت:… ………………………………………… کدپستی: .....................

ماده 5: سرمايه:
سرمايه نقدي شرکت مبلغ ......................... ريال منقسم به ............................. سهم بانام و ....................... اخذ کارت بازرگانی فوری سهم بي نام هر يک به ارزش ........................ ريال مي باشد که مبلغ .................................. ريال آن نقداً پرداخت و مبلغ ................................. ريال بقيه از طرف صاحبان سهام تعهد شده است.

ماده 6: پرداخت بقيه مبلغ اسمي سهام: قسمت پرداخت نشده مبلغ اسمي سهام مذکور در ماده ششم برحسب احتياجات شرکت در موعد يا مواعدي که طبق تصميم هيئت مديره تعيين مي شود پرداخت مي گردد و در اين مورد هيئت مديره وفق مواد 35 تا 38 لايحه قانوني اصلاح قسمتي از قانون تجارت اقدام خواهد نمود.

ماده 7: اوراق سهام: کليه سهام شرکت با نام است. اوراق سهام شرکت متحدالشکل و چاپي و داراي شماره ترتيب و حاوي نکات مذکور در ماده 26 لايحه قانوني اصلاح قسمتي از قانون تجارت مصوب اسفند ماه 1347 بوده و به امضاي دو نفر از مديران شرکت که از طرف هيئت مديره تعيين مي شوند خواهد رسيد و به مهر شرکت مهمور مي گردد.

ماده 8: گواهينامه موقت سهام: تا زماني که اوراق سهام صادر نشده است شرکت به صاحبان سهام گواهينامه موقت سهم مي دهد که معرف تعداد و نوع سهام و مبلغ پرداخت شده آن است.

ماده 9: غير قابل تقسيم بودن سهام: سهام شرکت غير قابل تقسيم مي باشد مالکين مشاع مکلفند که در برابر شرکت تنها به يک نفر از خودشان نمايندگي بدهند.

ماده 10: انتقال سهام با نام: صاحبان سهام حق انتقال سهام خود را ندارند مگر با موافقت هيئت مديره ، نقل و انتقال سهام با نام بايد در دفتر ثبت سهام شرکت به ثبت برسد و انتقال دهنده و انتقال گيرنده يا نمايندگان قانوني آن ها بايد در دفتر شرکت حاضر شده نقل و انتقال را گواهي مي نمايند. نقل و انتقال سهام با نام بدون رعايت تشريفات فوق از درجه اعتبار ساقط بوده و شرکت کسي را صاحب سهام خواهد شناخت که سهام به نام او در دفتر سهام شرکت به ثبت رسيده باشد و علي الاصول مواد 39 و40 لايحه اصلاحي قانون تجارت مجري خواهد بود.

ماده 11 : مسئوليت صاحبان سهام: مسئوليت صاحبان سهام محدود به مبلغ اسمي سهام آن ها است.

ماده 12: کاهش يا افزايش سرمايه شرکت: هر گونه کاهش يا افزايش در سرمايه شرکت با رعايت مقررات لايحه قانوني اصلاح قسمتي از قانون تجارت مصوب اسفند ماه 1347 صورت خواهد گرفت .
تبصره 1: اساسنامه شرکت نمي تواند متضمن اختيار افزايش سرمايه براي هيأت مديره باشد.

ماده 13: حق تقدم در خريد سهام جديد: در صورت افزايش سرمايه ، صاحبان سهام شرکت در خريد سهام جديد به نسبت سهامي که مالکند حق تقدم خواهند داشت . ترتيب استفاده از اين حق تقدم طبق مقررات لايحه قانوني اصلاح قسمتي از قانون تجارت مصوب اسفند ماه 1347 خواهد بود.

ماده 14: مقررات مشترک بين مجامع عمومي: مجامع عمومي عادي سالانه و مجامع عمومي فوق العاده را هيئت مديره دعوت مي کند . هيئت مديره و همچنين بازرس شرکت مي توانند در مواقع مقتضي مجمع عمومي عادي را بطور فوق العاده دعوت نمايند . در اين صورت دستور جلسه مجمع بايد در آگهي دعوت قيد شود.

محل امضاء سهامدارن

علاوه بر اين سهامداراني که اقلاً يک پنجم سهام شرکت را مالک باشند حق دارند که دعوت صاحبان سهام را برای تشکيل مجمع عمومی از هيئت مديره خواستار شوند و هيئت مديره بايد حداکثر تا بيست روز مجمع مورد درخواست را با رعايت تشريفات مقرره دعوت کند. در غير اينصورت درخواست کنندگان مي توانند دعوت مجمع را از بازرس يا بازرسان شرکت خواستار شوند و بازرس يا بازرسان مکلف خواهند بود که با رعايت تشريفات مقرره مجمع مورد تقاضا را حداکثر تا ده روز دعوت نمايند و گرنه آن گروه از صاحبان سهام حق خواهند داشت که مستقيماً به دعوت مجمع اقدام کنند بشرط آنکه کليه تشريفات راجع به دعوت مجمع را رعايت نموده و در آگهي دعوت به عدم اجابت درخواست خود توسط هيئت مديره و بازرسان تصريح نمايند.

ماده 15: شرايط لازم براي داشتن حق حضور و رأي در مجامع عمومي: صاحبان سهام يا نمايندگان آنان قطع نظر از عده سهام خود مي توانند در مجامع عمومي حضور بهم رسانند و براي هر يک سهم يک رأي خواهند داشت مشروط بر اينکه بهاي مطالبه شده سهام خود را کاملاً پرداخت نموده باشند.

ماده 16: محل انعقاد مجامع عمومي: مجامع عمومي اعم از عادي و فوق العاده در مرکز اصلي شرکت يا در محلي که در آگهي دعوت صاحبان سهام تعيين مي شود، منعقد خواهد شد.

ماده 17: دعوت مجامع عمومي: دعوت صاحبان سهام براي تشکيل مجامع عمومي از طريق نشر آگهي در روزنامه کثير الانتشار که آگهي هاي مربوط به شرکت در آن نشر مي گردد بعمل خواهد آمد و دستور جلسه و تاريخ و محل تشکيل مجمع با قيد ساعت و نشاني کامل در آگهي ذکر خواهد شد.

تبصره 2: در مواقعي که کليه صاحبان سهام در مجمع عمومي حاضر باشند انتشار آگهي و رعايت تشريفات دعوت الزامي نيست.

ماده 18: دستور جلسه: هر گاه مجمع عمومي بوسيله هيئت مديره دعوت شده باشد دستور جلسه را هيئت مديره و هرگاه بوسيله بازرس دعوت شده باشد بازرس معين مي نمايد. هرگاه مجمع عمومي توسط صاحبان سهام دعوت شود دستور جلسه توسط آنان تعيين خواهد شد.

تبصره 3 ) دستور جلسه بايد در آگهي دعوت بطور خلاصه ذکر گردد مطالبي که در دستور جلسه پيش بيني نشده باشد به هيچ وجه در مجامع عمومي مطرح نخواهد شد.

ماده 19: فاصله بين دعوت و انعقاد مجامع عمومي: فاصله بين دعوت و انعقاد هر يک از جلسات مجامع عمومي عادي فوق العاده حداقل 10 روز حداکثر 40 روز خواهد بود.

ماده 20: وکالت و نمايندگي: در کليه مجامع عمومي حضور وکيل يا قائم مقام قانوني صاحبان سهام و همچنين حضور نماينده يا نمايندگان اشخاص حقوقي بشرط تسليم مدرک وکالت يا نمايندگي بمنزله حضور خود صاحب سهم است .

ماده 21: هيئت رئيسه مجمع: مجامع عمومي اعم از عادي و فوق العاده به رياست رئيس يا نايب رئيس هيئت مديره و در غياب آن ها به رياست يکي از مديراني که به اين منظور از طرف هيئت مديره انتخاب شده باشند تشکيل خواهد گرديد مگر در مواقعي که انتخاب يا عزل بعضي از مديران يا کليه آن ها جزء دستور جلسه مجمع باشد که در اين صورت رئيس مجمع از بين سهامداران حاضر در جلسه با کثريت نسبي انتخاب خواهد شد. دو نفر ناظر از سهامداران از طرف مجمع عمومي با اکثريت آراء يکنفر منشي از بين صاحبان سهام يا از خارج تعيين مي نمايند. هرگاه مجامع عمومي عادي بوسيله بازرس دعوت شده باشد رياست با بازرس خواهد بود.

ماده 22: صورتجلسه ها: از مذاکرات و تصميمات مجامع عمومي اعم از عادي و فوق العاده صورت جلسه اي توسط منشي ترتيب داده مي شود که به امضاء هيئت رئيسه مجمع رسيده و يک نسخه از آن در مرکز شرکت نگهداري خواهد شد.

چنانچه تصميمات مجامع عمومي شامل يکي از موارد مشروحه زير باشد يک نسخه از صورت جلسه مربوطه جهت ثبت و درج در روزنامه رسمي به اداره ثبت شرکت ها تقديم مي گردد.
1- انتخاب مديران و بازرسان
2- تصويب تراز نامه
3- کاهش يا افزايش سرمايه شرکت و يا هرگونه تغيير در موارد اساسنامه شرکت سهامی
4- انحلال شرکت و نحوه تصفيه آن
ماده 23: اثر تصميمات: مجامع عمومي اعم از عادي و فوق العاده که طبق مقررات قانون و اساسنامه حاضر تشکيل مي گردد نماينده عمومي سهامداران است و تصميمات آن ها براي همگي صاحبان سهام ولو غايبين و مخالفين الزام آور مي باشد.

ماده 24 : مجمع عمومي عادي: مجمع عمومي عادي شرکت لااقل سالي يکدفعه حداکثر ظرف مدت 4 ماه از تاريخ انقضاي سال مالي شرکت منعقد مي گردد.

ماده 25 : حد نصاب مجمع عمومي عادي: در مجمع عمومي عادي ، حضور دارندگان اقلاً بيش از نصف سهامي که حق رأي دارند ضروري است . اگر در اولين دعوت حد نصاب مذکور حاصل نشد مجمع براي بار دوم دعوت خواهد شد و با حضور هر عده از صاحبان سهامي که حق رأي دارند رسميت يافته و اخذ تصميم خواهد نمود بشرط آنکه در دعوت اول قيد شده باشد.

ماده 26 :تصميمات در مجمع عمومي عادي: در مجمع عمومي عادي تصميمات همواره با اکثريت نصف بعلاوه يک آراء حاضر در جلسه رسميت خواهد يافت مگر در مورد انتخاب مديران و بازرسان که مطابق ذيل ماده 88 لايحه قانوني اصلاح قسمتي از قانون تجارت عمل خواهد شد.

ماده 27 : اختيارات مجمع عمومي عادي: مجمع عمومي عادي مي تواند باستثناء موارديکه درباره آن ها در قوانين تعيين تکليف شده يا اتخاذ تصميم درباره آن ها در صلاحيت مجمع عمومي فوق العاده و مؤسس مي باشد تصميم گيري نمايد.

ماده 28 : حد نصاب مجمع عمومي فوق العاده: در مجمع عمومي فوق العاده بايد دارندگان بيش از نصف سهامي که حق رأي دارند حاضر باشند اگر در اولين دعوت حد نصاب مذکور حاصل نشد براي بار دوم دعوت و با حضور دارندگان بيش از يک سوم سهامي که حق رأي دارند رسميت يافته و اتخاذ تصميم خواهد نمود بشرط آنکه در دعوت دوم نتيجه دعوت اول قيد شده باشد.

ماده 29: اکثريت در مجمع عمومي فوق العاده: تصميمات مجمع عمومي فوق العاده همواره باکثريت دو سوم آراء حاضردر جلسه رسمي معتبر خواهد بود.

ماده 30 : اختيارات مجمع عمومي فوق العاده: هر گونه تغيير در موارد اساسنامه يا در سرمايه شرکت يا انحلال شرکت قبل از موعد منحصراً در صلاحيت مجمع عمومي فوق العاده مي باشد.

ماده 31: عده اعضاي هيئت مديره: شرکت بوسيله هيئت مديره اي مرکب از ........... نفر عضو که بوسيله مجمع عمومي عادي از بين صاحبان سهام انتخاب مي شوند اداره خواهند شد مديران کلاً يا بعضاً قابل عزل مي باشند.

تبصره 4: انتخاب مجدد مديران توسط مجمع عمومي عادي بلامانع است .

ماده 32: مدت مأموريت مديران: مدت مأموريت مديران دو سال است مدت مذکور تا وقتي که تشريفات راجع به ثبت و آگهي انتخاب مديران بعدي انجام گيرد خود بخود ادامه پيدا مي کند و بر اساس ماده 136 لايحه اصلاحي قانون تجارت انجام وظيفه مي نمايند.

ماده 33: سهام وثيقه مديران: هر يک از مديران بايد در مدت مديريت خود مالک حداقل ............. سهم ا ز سهام شرکت بوده و ورقه سهم مزبور را به عنوان وثيقه و تضمين خساراتي که ممکن است از تصميمات مديران منفرداً يا مشترکاً بر شرکت وارد شود و به صندوق شرکت بسپارد وثيقه بودن ورقه سهم مانع استفاده مدير از حقوق ناشيه از آن از قبيل حق رأي و دريافت سود نمي باشد ولي مادامي که مدير مفاصا حساب دوره تصدي خود را از شرکت دريافت نکرده سهم مذکور به عنوان وثيقه در صندوق شرکت باقي خواهد ماند.

ماده 34: رئيس و نايب رئيس هيئت مديره: هيئت مديره در اولين جلسه خود که حداکثر ظرف يک هفته بعد از مجمع عمومي عادي که هيئت مديره را انتخاب کرده است منعقد خواهد شد و از بين اعضاي هيئت يک رئيس و يک نايب رئيس براي هيئت مديره تعيين مي نمايد.

مدت رياست و نايب رئيس بيش از مدت عضويت آن ها در هيئت مديره نخواهد بود هيئت مديره مي تواند از بين خود يا از خارج يکنفر را هم بسمت منشي براي مدت يکسال انتخاب نمايد. رئيس و نايب رئيس قابل عزل و تجديد انتخاب خواهند بود. در صورت غيبت رئيس و نايب رئيس، اعضاي هيئت مديره يکنفر از اعضاي حاضر در جلسه را تعيين مي نمايد تا وظايف رئيس را انجام دهد.

ماده 35: مواقع تشکيل جلسات هيئت مديره: هيئت مديره در مواقعي که خود بطور هفتگي يا ماهيانه معين مي کند و يا به دعوت کتبي رئيس و يا نايب رئيس و يا به دعوت مدير عامل در هر موقع که ضرورت ايجاب کند تشکيل جلسه خواهد داد. چنانچه تاريخ تشکيل جلسه بعدي در صورت جلسه تعيين و ذکر گردد در اين صورت ارسال دعوت نامه براي اعضائي که در جلسه مذکور حضور داشته اند ضروري نخواهد بود .

ماده 36: محل تشکيل جلسات هيئت مديره: جلسات هيئت مديره در مرکز اصلي شرکت يا در هر محل ديگري که در دعوت نامه تعيين شده باشد تشکيل خواهد شد.

ماده 37: حد نصاب و اکثريت لازم براي رسميت جلسه: جلسات هيئت مديره درصورتي رسميت دارد که اکثريت مديران در جلسه حضور داشته باشند تصميمات با اکثريت آراء حاضرين اتخاذ مي گردد.

ماده 38: تصميمات امضاء شده: تصميماتي که به امضاي کليه مديران رسيده باشد، داراي اعتبار تصميماتي خواهد بود که در جلسه هيئت مديره اتخاذ شده باشد.

ماده 39: صورتجلسات هيئت مديره: براي هر يک از جلسات هيئت مديره صورتجلسه اي تنظيم و به امضاي اکثريت مديران حاضر در جلسه مي رسد در صورتجلسات هيئت مديره نام مديراني که حضور دارند يا غايب مي باشند و خلاصه اي از مذاکرات و همچنين تصميمات متخذه در جلسه با قيد تاريخ ذکر و نظر هر يک از مديران که با تمام يا بعضي از تصميمات مندرج در صورتجلسه مخالف باشد در صورتجلسه درج مي گردد در مورد ماده 38 تصميم امضاء شده توسط مديران بجاي صورتجلسه هيئت مديره نگهداري خواهد شد.

ماده 40: اختيارات هيئت مديره: هيئت مديره براي هر گونه اقدامي بنام شرکت و انجام هر گونه عمليات و معاملاتي که مربوط به موضوع شرکت بوده و اتخاذ تصميم درباره آن ها صريحاً در صلاحيت مجامع عمومي قرار نگرفته باشد داراي وسيع ترين اختيارات است هيئت مديره مخصوصاً اختيارات زير را دارا مي باشد.

1- نمايندگي شرکت در برابر اشخاص و کليه ادارات دولتي و مؤسسات خصوصي
2- تصويب آئين نامه هاي داخل شرکت به پيشنهاد مدير عامل
3- ايجاد و حذف نمايندگي ها يا شعبه ها در هر نقطه اي از ايران يا خارج از ايران
4- نصب عزل کليه مأموران و کارکنان شرکت و تعيين شغل و حقوق ودستمزد و انعام و ترفيع و تنبيه و تعيين ساير شرايط استخدام و معافيت و خرج آن ها از خدمت و مرخصي و بازنشستگي و مستمري وارث آن ها
5 - تصويب بودجه براي اداره کردن شرکت
6- افتتاح حساب و استفاده از آن بنام شرکت نزد بانک ها و موسسات
7 - دريافت مطالبات شرکت و پرداخت ديون آن از اصل و بهر و متفرعات
8- تعهد ، ظهر نويسي ، قبولي ، پرداخت و واخواست اوراق تجاري
9- عقد هر نوع قرارداد و تغيير و تبديل يا فسخ و اقامه آن در مورد خريد و فروش و معاوضه اموال منقول و غير منقول و ماشين آلات و مناقصه و مزايده و غيره که جزء موضوع شرکت باشد، بالجمله انجام کليه عمليات و عقد هر نوع قرارداد و تغییر و تبدیل یا فسخ و اقامه آن در مورد خرید و فروش و معاوضه اموال منقول و غیر منقول و ماشین آلات و مناقصه و مزایده و غیره که جزء موضوع شرکت باشد. بالجمله انجام کلیه عملیات و معاملات ، مبادرت به تقاضا و اقدام برای ثبت هر گونه علامت تجاری و اختراع ، به امانت گذاردن هر نوع اسناد و مدارک و وجوه در صندوق های دولتی و خصوصی و استرداد آن ها
10- تحصیل اعتبار از بانک ها و شرکت ها و موسسات و هر نوع استقراض و اخذ وجه به هر مبلغ و به هر مدت و به هر میزان بهره و کارمزد و یا هر گونه شرایطی که مقتضی باشد.
11- اقامه هر گونه دعوی و دفاع از هر گونه دعوی یا تسلیم به دعوی یا انصراف از آن اعم از حقوقی و کیفری با داشتن تمام اختیارات مراجعه به امر دادرس از حق پژوهش ، فرجام مصالحه ، تعیین وکیل ، سازش ادعای جعل نسبت به سند طرف و استرداد سند تعیین داور یا بدون اختیار صلح و به طور کلی استفاده از کلیه حقوق و اجرای کلیه تکالیف ناشیه از قانون داوری تعیین وکیل برای دادرسی و غیره یا بدون حق و توکیل و وکیل در توکیل ولو کراراَ تعیین مصدق و کارشناس، اقرار خواه در ماهیت دعوی و خواه به امری که کاملاَ قاطع دعوی باشد . دعوی خسارت استرداد ، دعوی جلب شخصی ثالث و ...

ماده 41: پاداش اعضاء هيئت مديره: مجمع عمومي عادي هر سال نسبت معيني از سود ويژه شرکت را بصورت پاداش براي اعضاي هيئت مديره تصويب خواهد نمود.

ماده 42: مسئوليت اعضاء هيئت مديره: مسئوليت هر يک از اعضاء هيئت مديره شرکت طبق مقررات لايحه اصلاحي قانون تجارت و قوانين جاريه کشور است .

ماده 43: معاملات مديران با شرکت: اعضاي هيئت مديره و مدير عامل شرکت و همچنين مؤسسات و شرکت هائي که اعضاء هيئت مديره و يا مديرعامل شرکت شريک يا عضو هيئت مديره يا مديرعامل آنها باشند نمي تواند بدون اجازه هيئت مديره در معاملاتي که با شرکت يا بحساب شرکت مي شود و بطور مستقيم يا غير مستقيم طرف معامله واقع و يا سهيم شوند و درصورت اجازه نيز مفاد ماده 129 لايحه قانوني اصلاح قسمتي از قانون تجارت لازم الرعايه مي باشد.

ماده 44: مدير عامل: هيئت مديره بايد اقلاً يکنفر شخص حقيقي را از بين اعضاي خود يا از خارج بمديريت عامل شرکت برگزيند و حدود و اختيارات آنها را تعيين کند . هيئت مديره مي تواند تمامي يا قسمتي از اختيارات مشروحه در ماده 40 اين اساسنامه را با حق توکيل بمدير عامل تفويض نمايد. در صورتيکه مدير عامل عضو هيئت مديره باشد دوره مديريت عامل از مدت عضويت آنها در هيئت مديره بيشتر نخواهد بود.

تبصره 5: هيأت مديره در صورت تمايل مي تواند معاوني براي مدير عامل تعيين و حدود اختيارات وي را مشخص نمايد.
تبصره 6: نام و مشخصات و حدود اختيارات مدير عامل بايد با ارسال نسخه اي از صورتجلسه هيئت مديره به اداره ثبت شرکت ها اعلام و پس از ثبت ، در روزنامه رسمي آگهي شود.
تبصره 7: هيئت مديره در هر موقع مي تواند مدير عامل را عزل نمايد .

ماده 45: صاحبان امضاي مجاز: نحوه امضاي اسناد و اوراق تعهد آور شرکت و چک ها و بروات وسفته ها و ساير اوراق تجارتي و غيره و نيز اشخاصي را که حق امضاء دارند هيئت مديره تعيين خواهد نمود.
تبصره 8: صورتجلسه هيئت مديره در خصوص تعيين دارندگان امضاء مجاز ظرف يکماه به اداره ثبت شرکت ها ارسال تا پس از ثبت در روزنامه رسمي آگهي شود.

ماده 46: ترتيب انتخاب و وظايف بازرس: مجمع عمومي يک بازرس اصلي و يک بازرس علي البدل براي مدت يکسال مالي شرکت معين مي کند. بازرس اصلي يا علي البدل بايد درباره صحت صورت دارائي و صورت حساب دوره عملکرد و حساب سود و زيان و ترازنامه اي که مديران براي تسليم به مجمع عمومي تهيه مي کنند و همچنين درباره صحت مطالب و اطلاعاتي که مديران در اختيار مجامع عمومي گذاشته اند اظهار نظر کنند و گزارش جامعي راجع به وضع شرکت به مجمع عمومي عادي تسليم کنند . گزارش بازرس بايد لااقل ده روز قبل از تشکيل مجمع عمومي عادي جهت مراجعه صاحبان سهام در مرکز شرکت آماده باشد تصميماتي که بدون دريافت گزارش بازرس راجع به تصويب صورت دارائي و ترازنامه و حساب و سود و زيان شرکت از طرف مجمع عمومي اتخاذ شود از درجه اعتبار ساقط خواهد بود .

تبصره 9: در صورت فوت يا استفعا يا سلب شرايط قانوني بازرس اصلي و يا خودداري از انجام وظايف قانوني وظيفه او را بازرس علي البدل انجام خواهد داد.

ماده 47: اختيارات بازرس: بازرس اصلي يا بر حسب مورد بازرس علي البدل مي تواند در هر موقع هرگونه رسيدگي و بازرسي لازم را انجام داده و اسناد و مدارک و اطلاعات مربوط به شرکت را مطالبه کرده و مورد رسيدگي قرار دهد.

ماده 48: مسئوليت بازرس: مسئوليت بازرس اصلي يا علي البدل در مقابل شرکت و اشخاص ثالث طبق مقررات ماده 154 لايحه قانوني تجارت مي باشد.

ماده 49: حق الزحمه بازرس: حق الزحمه بازرس اصلي و بازرس علي البدل را مجمع عمومي عادي تعيين مي نمايد و تا اتخاذ تصميم مجدد بهمان ميزان باقي خواهد ماند.

ماده 50: معاملات بازرس با شرکت: بارزس اصلي و يا علي البدل نمي توانند در معاملاتي که با شرکت يا بحساب شرکت انجام مي گيرد بطور مستقيم يا غير مستقيم ذينفع شوند.

ماده 51: سال مالي: سال مالي شرکت روز اول فروردين هر سال آغاز مي شود و روز آخر اسفند همان سال به پايان مي رسد اولين سال مالي شرکت از تاريخ تأسيس تا آخر اسفند ماه همان سال مي باشد.

ماده 52: صورتحساب شش ماهه: هيئت مديره بايد طبق ماده 137 لايحه قانوني اصلاح قسمتي از قانون تجارت لااقل هر شش ماه يکبار خلاصه صورت دارائي و قروض شرکت را تنظيم کرده و به بازرس بدهد.

ماده 53: حساب هاي سالانه: هيئت مديره شرکت بايد پس از انقضاي هر سال مالي طبق 232 لايحه قانوني اصلاح قسمتي از قانون تجارت صورت دارائي و ديون شرکت را در پايان سال همچنين ترازنامه و حساب عملکرد و حساب سود و زيان شرکت به ضميمه گزارش درباره فعاليت و وضع عمومي شرکت طي سال مالي مزبور تنظيم کند اسناد مذکور در اين ماده بايد اقلاً بيست روز قبل از تاريخ تشکيل مجمع عمومي عادي سالانه در اختيار بازرس گذاشته شود تا پس از رسيدگي با گزارش بازرس به مجمع عمومي صاحبان سهام تقديم گردد.

ماده 54: حق مراجعه صاحبان سهام: از پانزده روز قبل از انعقاد مجمع عمومي سالانه هر صاحب سهم مي تواند در مرکز اصلي شرکت به صورتحساب ها و صورت اسامي صاحبان سهام مراجعه کرده و از ترازنامه و حساب سود و زيان شرکت رونوشت بگيرد.

ماده 55: اقلام ترازنامه استهلاکات: ارزيابي دارائي هاي شرکت طبق موازين واصول صحيح حسابداري بعمل خواهد آمد . در ترازنامه بايد استهلاک اموال و اندوخته هاي لازم در نظر گرفته شود ولو آنکه پس از وضع استهلاک و اندوخته ها سود قابل تقسيم باقي نماند يا کافي نباشد. پايين آمدن ارزش دارائي ثابت خواه در نتيجه استعمال خواه بر اثر تغييرات فني و خواه بعلل ديگر بايد در استهلاکات منظور گردد . براي جبران کاهش احتمالي ارزش ساير اقلام دارائي و زيان ها و هزينه هاي احتمالي بايد ذخيره لازم منظور گردد.

تبصره 10 : تعهداتي که شرکت آن را تضمين کرده است بايد با قيد مبلغ در ذيل ترازنامه آورده شود.

ماده 56: تقديم ترازنامه: ترازنامه هر سال مالي بايد حداکثر ظرف مدت 4ماه پس از انقضاي سال مالي شرکت براي تصويب به مجمع عمومي صاحبان سهام تقديم گردد.

ماده 57: مفاصا: تصويب ترازنامه از طرف مجمع عمومي براي هيئت مديره بمنزله مفاصا آن سال مالي خواهد بود.

ماده 58: سود خالص: سود خالص شرکت در هر سال مالي عبارت است از درآمد حاصله در همان سال مالي، منهاي کليه هزينه ها و استهلاکات و اندوخته ها .

ماده 59: اندوخته قانوني و اختياري: از سود خالص شرکت پس از وضع زيان هاي وارده در سال هاي قبل بايد معادل يک بيستم آن بر طبق ماده 140 لايحه قانوني اصلاح قيمتي از قانون تجارت بعنوان اندوخته قانوني موضوع شود . هر تصميمي بر خلاف اين امر باطل است.

ماده 60: سود قابل تقسيم: سود قابل تقسيم عبارت است از سود خالص سال مالي شرکت هاي منهاي زيان هاي سال مالي قبل و اندوخته قانوني مذکور در ماده فوق و ساير اندوخته هاي اختياري بعلاوه سود قابل تقسيم سال هاي قبل که تقسيم نشده است . تقسيم سود و اندوخته بين صاحبان سهام فقط پس از تصويب مجمع عادي جايز خواهد بود و در صورت وجود منافع تقسيم ده درصد از سود ويژه سالانه بين صاحبان سهام الزامي است .

ماده 61: انحلال: شرکت در موارد زير منحل مي شود.
1- در موارديکه بر اثر زيان هاي وارده حداقل نصف سرمايه شرکت از ميان برود هيئت مديره مکلف است طبق ماده 141 لايحه قانوني اصلاح قسمتي از قانون تجارت بلافاصله مجمع عمومي فوق العاده صاحبان سهام را دعوت نمايد تا موضوع انحلال يا بقاء شرکت مورد شور و رأي واقع شود هرگاه مجمع مزبور رأي به انحلال شرکت ندهد بايد در همان جلسه و با رعايت مقررات قانوني سرمايه شرکت را به مبلغ سرمايه موجود کاهش دهد.
2- در صورتيکه هيئت مديره شرکت بدعوت مجمع عمومي فوق العاده مبادرت ننمايد و يا مجمعي که دعوت مي شود نتواند مطابق مقررات قانوني منعقد گردد هر ذينفع مي تواند انحلال شرکت را از دادگاه صلاحيتدار درخواست کند.
3 - در موارد مذکور در ماده199 لايحه قانوني اصلاح قسمتي از قانون تجارت.

تبصره 11: در صورتي که مجمع عمومي فوق العاده شرکت را منحل نمايد ضمن تعيين، ريز تصفيه و آدرس محل تصفيه صورتجلسه انحلال را ظرف مدت 5 روز از تاريخ تشکيل مجمع عمومي به اداره ثبت شرکت ها ارسال تا پس از ثبت در روزنامه رسمي آگهي شود.

ماده 62 : تصفیه : هر گاه شرکت طبق مندرجات ماده فوق منحل گردد تصفیه امور آن با متابعت از مقررات مواد مربوطه لایحه قانونی اصلاح قسمتی از قانون تجارت بعمل خواهد آمد.

ماده 63 : مواد پیش بینی نشده : در مورد مسائلی که در این اساسنامه پیش بینی نشده است طبق قانون تجارت و سایر قوانین مملکتی عمل خواهد شد.

ماده 64 : این اساسنامه در 64 ماده و 11 تبصره در جلسه مورخ ............ به تصویب مجمع عمومی موسس رسید و ذیل تمام صفحات آن امضا شد.

• صورتجلسه مجمع عمومی عادی مورخه : .............................................

شرکت : .................................................................................................................
جلسه فوق در ساعت ......................... مورخه ......................................با حضور صد در صد صاحبان سهام در محل شرکت واقع در :............................................................................... تشکیل گردیده و در ابتدا نسبت به انتخاب هیات رئیسه مجمع رای گیری بعمل آمد و در نتیجه:
آقای / خانم .................................................... رئیس جلسه.
آقای / خانم ................................................... و آقای / خانم ................................................ بسمت ناظرین جلسه.
آقای / خانم .................................................... به سمت منشی جلسه.
انتخاب گردیدند ودستور جلسه به شرح ذیل قرائت گردید.
1-‌ تصویب اساسنامه شرکت سهامی.
2-‌ انتخاب اعضای اصلی هیات مدیره.
3-‌ انتخاب بازرس اصلی و علی البدل شرکت.
4-‌ انتخاب روزنامه جهت درج آگهی های شرکت.
و سپس تصمیمات ذیل اتخاذ گردید:
1- اساسنامه شرکت سهامی در 64 ماده و 11 تبصره به تصویب رسید.
2- آقای / خانم ........................................ و آقای / خانم ................................ و آقای / خانم ...................................
بعنوان اعضای اصلی هیات مدیره برای مدت دو سال انتخاب گردیدند.
3- آقای/خانم ................................. بعنوان بازرس اصلی آقای/خانم .............................. بعنوان بازرس علی البدل
برای مدت یکسال مالی انتخاب گردیدند.
4- روزنامه ................................... جهت درج آگهی های شرکت انتخاب گردید.
جلسه فوق در ساعت ................ مورخه ................................ خاتمه یافت.
کلیه سهامداران به آقای / خانم ...................................... وکالت تام الاختیار دادند که از طرفشان ذیل دفاتر ثبت شرکتها را امضا نمایند.

رئیس جلسه ناظر1 جلسه ناظر2 جلسه

منشی جلسه بازرس اصلی بازرس علی البدل

مجمع عمومی موسس، مانند هر مجمع عمومی، از اجتماع صاحبان سهام تشکیل می شود. صلاحیت های مجمع عمومی موسس از تلفیق ماده 17 لایحه قانونی 1347 با مواد 74 به بعد این لایحه مشخص می شود.پلمپ دفاتر
1. تصویب گزارش موسسان

موسسان باید گزارش اقدامات خود را به مجمع عمومی موسس تقدیم کنند. یکی از وظایف مجمع عمومی رسیدگی به گزارش موسسان و تصویب آن است. تصویب این گزارش به منزله قبول صحت تشکیل شرکت خواهد بود. برخی از مواردی که باید در این گزارش آمده باشد در ماده 16 لایحه قانونی 1347 ذکر شده است، این موارد عبارتند از : تصدیق موسسان به اینکه تمام سرمایه شرکت به طور صحیح تعهد گردیده و دست کم 35 درصد از آن به صورت نقد پرداخت شده است و نیز تعیین میزان سهمی که به هرکدام از تعهدکنندگان تعلق گرفته است. علاوه بر این ، ماده 76 لایحه قانونی 1347 مقرر کرده است : " موسسین باید قبل از اقدام به دعوت مجمع عمومی موسس نظر کتبی کارشناس رسمی وزارت دادگستری را در مورد ارزیابی آورده های غیرنقد جلب و آن را جزء گزارش اقدامات خود در اختیار مجمع عمومی موسس بگذارند...".
مجمع موسسان علاوه بر گزارش موسسان، باید احراز پذیره نویسی کلیه سهام شرکت و تادیه مبالغ لازم را به تصویب برساند. ( بند اول ماده 74 لایحه قانونونی 1347). تصویب ارزیابی آورده های غیرنقدی نیز با مجمع عمومی موسس است .
2. تصویب ارزیابی آورده های غیرنقدی
مقررات ویژه تصویب ارزیابی آورده های غیرنقدی موسسان هنگام رای گیری در مورد این آورده ها اعمال می شود، از جمله اینکه دارندگان آورده غیرنقد در موقعی که تقویم آورده غیرنقدی که تعهد کرده اند موضوع رای است حق رای ندارند و آن قسمت از سرمایه غیرنقد که موضوع مذاکره و رای است از حیث حد نصاب جزء سرمایه شرکت محسوب نمی شود. فرض کنیم موسس " الف " اتومبیلی را به عنوان آورده غیرنقد به شرکت آورده است و موسسان پس از ارزیابی کارشناس رسمی وزارت دادگستری، در قبال آن هزار سهم به او اختصاص داده اند ، این هزار سهم در رای گیری احتساب نمی شود. حال فرض کنیم موسس " الف " ، علاوه بر اتومبیل مذکور، مبلغی پول نیز آورده باشد و بابت آن پانصد سهم به او اختصاص داده شده باشد، این سهم نیز در تعیین حد نصاب برای رای گیری احتساب نمی شود. مع ذلک، موسسانی که آورده غیرنقدی دارند می توانند هنگام تصمیم گیری در مورد آورده های غیرنقدی دیگران در رای گیری شرکت کنند.
" هر گاه آورده غیرنقد... ( در جلسه اول مجمع عمومی موسس) تصویب نگردد، دومین جلسه مجمع به فاصله مدتی که از یک ماه تجاوز نخواهد کرد، تشکیل خواهد شد و در فاصله دو جلسه اشخاصی که آورده غیرنقد آن ها قبول نشده است، در صورت تمایل می توانند تعهد غیرنقد خود را به تعهد نقد تبدیل و مبالغ لازم را تادیه نمایند ... در صورتی که صاحبان آورده غیرنقد ... به نظر مجمع تسلیم نشوند، تعهد آن ها نسبت به سهام خود باطل شده محسوب می گردد و سایر پذیره نویسان می توانند به جای آن ها سهام شرکت را تعهد و مبالغ لازم را تادیه کنند." ( ماده 79 لایحه قانونی 1347)
" در صورتی که در جلسه دوم ( مجمع عمومی موسس که به طریق فوق برای رسیدگی به وضع آورده های غیرنقدی با حضور بیش از نصف پذیره نویسان هر مقدار سهام که تعهد شده است تشکیل می شود . ( قسمت اول ماده 80 لایحه قانونی 1347). معلوم گردد که در اثر خروج دارندگان آورده غیرنقد... و عدم تعهد و تادیه سهام آن ها از طرف سایر پذیره نویسان، قسمتی از سرمایه شرکت تعهد نشده است و به این ترتیب شرکت قابل تشکیل نباشد، موسسین باید ظرف ده روز از تاریخ تشکیل آن مجمع مراتب را به مرجع ثبت شرکت ها اطلاع دهند تا مرجع مزبور گواهینامه مذکور در ماده 19 این قانون را صادر کند " ( ماده 81 لایحه قانونی 1347). این گواهینامه حاکی از عدم ثبت شرکت است که در اختیار موسسان و پذیره نویسان قرار می گیرد تا به بانک مراجعه کنند و تعهدنامه و وجوه پرداختی خود را مسترد دارند.
3. تصویب مزایای خاص
هر گاه برای بعضی از موسسان مزایای خاصی پیش بینی شده باشد ، این مزایا نیز باید در مجمع عمومی موسس به تصویب برسد. نحوه رسیدگی به این مزایا و رای گیری در مورد آن ها مانند قواعدی است که در مورد ارزیابی آورده های غیرنقد بیان شد. ( مواد 77 به بعد لایحه قانونی 1347). مزایای خاص با توجه به وضعیت شخصی که مزیت به او اعطا می شود ارزیابی و تصویب می شود. تعیین چگونگی و موجبات این مزایا باید به تفصیل در طرح اساسنامه و اعلامیه پذیره نویسی که به اداره ثبت شرکت ها داده می شود ذکر شود. توجیه این مزایا باید به ضمیمه گزارش موسسان به مجمع عمومی موسس تسلیم شده باشد.
4. تصویب اساسنامه
شرکت سهامی بر اساس اساسنامه تشکیل می شود. بنابراین ، مجمع عمومی موسس اختیار و تکلیف تصویب آن را دارد.
قانون گذار تکلیف نکرده است که اساسنامه باید به صورت رسمی تنظیم شود، از این رو ، ممکن است رسمی یا غیر رسمی باشد. اما در عمل همیشه به صورت غیررسمی است.
طرح اساسنامه باید مشتمل بر مطالبی باشد که در ماده 8 لایحه قانونی ذکر شده است یعنی :
نام شرکت ؛ موضوع شرکت به طور صریح و منجز ؛ مدت شرکت ؛ مرکز اصلی شرکت و محل شعب آن،اگر تاسیس شعبه مورد نظر باشد. ؛ مبلغ سرمایه شرکت و تعیین مقدار نقد و غیر نقد آن به تفکیک؛ تعداد سهام بی نام و بانام و مبلغ اسمی آن ها و در صورتی که ایجاد سهام ممتاز مورد نظر باشد،تعیین تعداد و خصوصیات و امتیازات این گونه سهام ؛ تعیین مبلغ پرداخت شده هر سهم و نحوه مطالبه بقیه مبلغ اسمی هر سهم و مدتی که ظرف آن باید مطالبه شود،که به هر حال از پنج سال متجاوز نخواهد بود. ؛ نحوه انتقال سهام با نام ؛ طریقه تبدیل سهام با نام به سهام بی نام و بالعکس ؛ در صورت پیش بینی این امکان صدور اوراق قرضه،ذکر شرایط و ترتیب آن ؛ شرایط و ترتیب افزایش و کاهش سرمایه ؛ مواقع و ترتیب دعوت مجامع عمومی ؛ مقررات راجع به حد نصاب لازم جهت تشکیل مجامع عمومی و ترتیب اداره آن ها ؛ طریقه شور و اخذ رای و اکثریت لازم برای معتبر بودن تصمیمات مجامع عمومی ؛ تعداد مدیران و طرز انتخاب و مدت ماموریت آن ها و نحوه تعیین جانشین برای مدیران که فوت یا استعفاء می کنند یا محجور یا معزول و یا به جهات قانونی ممنوع می گردند. ؛ تعیین وظایف و حدود اختیارات مدیران ؛ تعداد سهام تضمینی که مدیران باید به صندوق شرکت بسپارند. ؛ تعداد بازرسان و نحوه انتخاب و مدت ماموریت آن ها ؛ تعیین آغاز و پایان سال مالی شرکت و موعد تنظیم ترازنامه و حساب سود و زیان و تسلیم آن به بازرسان و به مجمع عمومی سالانه ؛ نحوه انحلال اختیاری شرکت و ترتیب تصفیه امور آن ؛ نحوه تغییر اساسنامه
5. تعیین مدیران و بازرسان
اولین مدیران و بازرس یا بازرسان شرکت را مجمع عمومی موسس انتخاب می کند. حتی اگر نام آنان قبلاَ در طرح اساسنامه آمده باشد. به موجب ماده 109 لایحه قانونی 1347 ، مدت مدیریت مدیران در اساسنامه معین می شود، لیکن این مدت از دو سال تجاوز نخواهد کرد. به عبارت دیگر، هرگاه مدت معین شده در اساسنامه برای ماموریت مدیران از دو سال کمتر باشد، مجمع عمومی باید آن را تصویب کند.
مدیران و بازرسان انتخاب شده باید به طور کتبی قبول سمت نمایند. هر گاه مدیران و بازرسان در جلسه حاضر باشند، صورتمجلس را امضا می کنند و هرگاه حاضر نباشند، قبول سمت کتبی از طرف آنان به طریق دیگری صورت می گیرد.
6. تعیین روزنامه کثیرالانتشار
به موجب تبصره ماده 17 الحاقی 22/ 11/ 1353 لایحه قانونی 1347 : " هرگونه دعوت و اطلاعیه برای صاحبان سهام تا تشکیل مجمع عمومی سالانه باید در دو روزنامه کثیرالانتشار منتشر شود. یکی از این دو روزنامه به وسیله مجمع عمومی موسس و روزنامه دیگر از طرف وزارت ارشاد اسلامی تعیین می شود ". تعیین روزنامه به وسیله مجمع عمومی عادی از شرایط لازم برای تشکیل شرکت محسوب نمی شود و شرکت از زمانی تشکیل می شود که شرایط مندرج در ماده 17 لایحه قانونی 1347 تحقق پیدا کرده باشد.

برای فراهم شدن فضایی مطلوب و مساعد ، رسیدگی به چگونگی تشکیل شرکت ها امری ضروری و غیر قابل اجتناب است . ثبت شرکت نیز نوعی رسیدگی است که متصدیان امر انجام می دهند تا معلوم شود آیا برای بوجود بوجود آوردن این شخصیت حقوقی دقت لازمه شده و مقررات رعایت گردیده یا خیر .
مرجع ثبت شرکت ها در تهران " اداره ثبت شرکت ها و مالکیت صنعتی " و در خارج از تهران " اداره ثبت اسناد و املاک " مرکز اصلی فعالیت شرکت است که دفتری مخصوص برای ثبت شرکت ها اختصاص داده است. در صورتیکه در محل مربوطه ، ثبت اسناد نباشد ، دفاتر اسناد رسمی یا دفتر دادگاه مرجع ثبت خواهد بود .
در گذشته کلیه عملیات ثبت صرفاَ به طور سنتی از طریق حضوری و به شکل دفتری رایج و متعارف بود اما امروزه به منظور پیشگیری از اتلاف هزینه و زمان متقاضیان ، با راه اندازی سامانه ثبت شرکت ها ، قسمت عمده ای از مراجعات ارباب رجوع به صورت غیر حضوری و از طریق سامانه به نشانی http://irsherkat.ssaa.ir انجام می گیرد.

• نحوه ی درخواست ثبت شرکت نزد مرجع ثبت شرکت ها

1-تهیه و تکمیل فرم درخواست ثبت شرکت شامل اطلاعات اساسی نظیر نام ، نوع فعالیت ، مرکز اصلی ، تابعیت ، میزان سرمایه و ...
2- تهیه ، تدوین ، امضاء اساسنامه و شرکتنامه
3- تنظیم صورتجلسه مجمع عمومی که توسط اعضاء امضا شده باشد.
4- دریافت رسید بانکی در خصوص سپرده شرکت در شرف تاسیس
5- تهیه فهرست سرمایه غیر نقدی ( با قید زمان تعهد )
جهت ثبت شرکت ، می بایست به پایگاه اینترنتی اداره کل ثبت شرکت ها به نشانی http://irsherkat.ssaa.ir مراجعه کنید. ( قسمت پذیرش درخواست ثبت شرکت )
فرمی پیش روی شما ظاهر می شود که باید مرحله به مرحله آن را تکمیل نمایید و مدارک مورد نیاز را در آن بارگذاری نمایید. اطلاعات مربوط به متقاضی نخستین موضوعی است که در این فرم ها باید درج شود. ( شامل نام متقاضی ،نام خانوادگی متقاضی ، تابعیت متقاضی ، سمت متقاضی ، شماره ملی متقاضی ، شماره همراه متقاضی )
در گام بعدی باید 5 نام برای شرکت به ترتیب اولویت وارد کنید ، سپس مدت و موضوع فعالیت ، نشانی شرکت و سرمایه شرکت ، سمت و نام شرکا و سهام هر یک را قید نمایید. همچنین در صورت وجود شعبه ، مشخصات شعبه را نیز درج کنید و سپس اساسنامه و شرکتنامه را در سامانه بارگذاری کنید.
چنانچه اطلاعات را به درستی وارد کرده باشید ، در مرحله بعد می بایست مدارک مورد نیاز را از طریق باجه های پست به صورت سفارشی به آدرس ذکر شده در تاًییدیه ی پذیرش ارسال فرمایید.
مدارکی که بعد از تکمیل مراحل ثبت از طریق پست می بایست ارسال گردد:
_ دو نسخه از مدارکی که توسط اعضاء امضا شده.
_ کپی مدارک شناسایی افراد.
_ گواهی عدم سوء پیشینه ی کیفری اعضا.
_ یک برگه ازتأیید نام و برگه ی رسید پذیرش اینترنتی.
پس از ارسال مدارک ، کارشناس حقوقی مدارک را بررسی می کند و پس از بررسی ممکن است پرونده ثبت شرکت را رد کند. یعنی پرونده دارای ایرادی است که قابل حل نمی باشد و باید تمامی مراحل از ابتدا طی گردد. ممکن هست پرونده دارای نقص باشد که قابل رفع هست.در این صورت باید نواقص رفع گردد. و حالت دیگر اینکه مدارک هیچ ایرادی نداشته باشند.در این صورت اداره ثبت شرکت ها، از متقاضی برای امضا کردن در دفتر و تطبیق مدارک دعوت به عمل می آورد تا در مراحل بعدی نسبت به چاپ پیش نویس آگهی ثبتی اقدام گردد.
بدین ترتیب، تقریبا تمامی کارها انجام شده است و تنها باید آگهی ثبت شرکت در روزنامه رسمی چاپ شود که در آن ،نام شرکت، نوع و زمینه ی فعالیت شرکت درج می گردد. قابل توجه است، ثبت آگهی در روزنامه رسمی و همچنین پرداخت هزینه آگهی تنها از طریق پورتال روزنامه رسمی کشوربه صورت الکترونیکی امکان پذیر است.لذا پس از تایید تمام مدارک و دریافت شماره ثبت شرکت ،به سایت روزنامه رسمی کشور مراجعه نمایید.

شرکت های سهامی به دلیل کثرت سرمایه ، تعدد شرکاء و تنوع و گستره فعالیت ، ثبت شرکت مهم ترین ، بزرگ ترین و فعال ترین نوع شرکت در میان شرکت های موجود به حساب می آیند. در این جا ضمن توضیح مختصری راجع به شرکت سهامی ، به شرح و بسط نام شرکت که هر شرکت جهت ثبت و تاسیس بلحاظ الزامات قانونی ملزم به رعایت آن است می پردازیم. شایان ذکر است شما عزیزان در صورت نیاز به هر گونه راهنمایی در انتخاب نام شرکت ، می توانید با کارشناسان مجرب ما در ثبت شرکت فکر برتر تماس حاصل نمایید.
همکاران توانمند و فوق حرفه ای ما ، شما را در انتخاب نامی درخور و شایسته همراهی خواهند کرد.

• آشنایی با شرکت سهامی

شرکت سهامی شرکتی است که سرمایه آن به سهام تقسیم شده و مسئولیت صاحبان سهام محدود به مبلغ اسمی سهام آن ها است.
شرکت سهامی شرکت بازرگانی محسوب می شود.ولو اینکه موضوع عملیات آن امور بازرگانی نباشد.
در شرکت سهامی تعداد شرکا نباید از سه نفر کمتر باشد
شرکت سهامی به دو نوع تقسیم می شود:
نوع اول: شرکت هایی که موسسین آن ها قسمتی از سرمایه شرکت را از طریق فروش سهام به مردم تامین می کنند این گونه شرکت ها،شرکت سهامی عام نامیده می شوند.
نوع دوم: شرکت هایی که تمام سرمایه آن ها در موقع تاسیس منحصراَ توسط موسسین تامین گردیده است.این گونه شرکت ها، شرکت سهامی خاص نامیده می شوند.
بنابراین با توجه به مراتب فوق باید گفت شرکت سهامی شرکتی است بازرگانی که با سرمایه شرکاء و به منظور انجام امور انتفاعی تشکیل گردیده و سرمایه آن متشکل از سهام دارای ارزش واحد است و مسئولیت شرکاء محدود به اصل و فرع ( سود) سرمایه آن ها است.

• الزامات قانونی نام شرکت سهامی

هر شرکت باید به تجویز مفاد اساسنامه متناسب با نحوه تشکیل ، نوع سرمایه و موضوع فعالیت خود ، نامی تعیین کند تا بواسطه آن فعالیت و عملکرد خود را از دیگران تفکیک و متمایز نماید . در شرکت سهامی که بطور معمول نام شرکت متاثر از نوع فعالیت یا محل جغرافیایی استقرار و یا ترکیبی از هر دو موضوع است موارد ذیل باید رعایت شود .
الف- کلمه عام یا خاص در نام شرکت قید شود.
ب- نام هیچیک از شرکاء در نام شرکت درج نشود.
استفاده از واژه عام یا خاص در نام شرکت و پرهیز از درج نام شرکاء در نام شرکت به منظور تبیین موضوع و آشنایی ذهن مخاطب و طرف تجاری شرکت با توجه به نوع و حیطه مسئولیت شرکاء و سهامداران که در شرکت های سهامی به میزان آورده آن ها است .

• در تعیین نام اشخاص حقوقی، معیارهای ذیل لازم الرعایه است:

_ واژه ی بیگانه نباشد و فارسی باشد.
_ دارای معنا و مطابق با فرهنگ اسلامی باشد.
_ دارای سابقه ثبت نباشد.
_ جهت تعیین اسم شرکت حداقل تعداد سیلاب ها 3 سیلاب است.
_ لاتین نباشد.
_ از عنوان های دانشمندان و کاشفان در عصر حاضر انتخاب نشود.
_ استفاده از اسامی شهرها و رنگ ها و اعداد در اسم شرکت مانعی ندارد اما این کلمات جزء اسم شرکت شمرده نمی شوند و اسم شرکت باید غیر از این کلمات شامل سه کلمه باشد.
_ نام محل در اسم شرکت در صورتی مورد تایید اداره ثبت قرار می گیرد که شرکت حاضر در همان حوزه ثبتی به ثبت برسد.
_ اشخاص حقوقی که ثبت نام پیشنهادی آن ها مستلزم اخذ مجوز از مراجع ذیصلاح است باید پیش از ارایه تقاضای ثبت تاسیس به مرجع ثبت شرکت ها،به طریق مقتضی نسبت به اخذ مجوز اقدام و به ضمیمه مدارک تسلیم نمایند.
برای ثبت نام شرکت، پس از رعایت شرایطی که بیان شد، پنج نام برای شرکت خود انتخاب نمایید و به ترتیب اولویت در پایگاه اینترنتی اداره کل ثبت شرکت ها به نشانی http://irsherkat.ssaa.ir وارد کنید تا از بین آن ها یکی مورد تایید قرار گیرد.لازم به ذکر است متقاضی تعیین نام باید احدی از سهامداران یا موسسین یا وکیل رسمی دادگستری (با ارائه وکالتنامه) باشد.در ضمن، تصمیمات در خصوص تغییر اسم شرکت ها در مجمع عمومی فوق العاده اتخاذ می شوند.

با توجه به ماده 1 ضوابط تاسيس موسسات حمل و نقل هوائي، شرکت يا موسسه حمل و نقل هوائی هر شخص حقيقی يا حقوقي است ، ثبت شرکت که بر طبق ماده 17 قانون هواپيمائی کشوری پس از تائيد شورايعالي هواپيمائي کشوري از جهت انطباق با مصالح کشور احتياجات ، با دارا بودن شرايط زير بتصدی حمل و نقل هوائی، بار و مسافر طبق قوانين و مقررات هواپيمائي کشوري مبادرت ورزد.
شرایط عمومی جهت ثبت شرکت حمل و نقل هوایی :

• تدین به دین اسلام یا یکی از ادیان شناخته شده در قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران
• نداشتن محکومیت جزایی موثر که مانع از برخورداری از حقوق اجتماعی باشد.
• در اختیار داشتن سرمایه ، امکانات و تجهیزات کافی به تشخیص شورای عالی هواپیمای کشوری که سرمایه نقدی آن نباید کمتر از دو میلیارد باشد.
• تعهد پذیرش مقررات هواپیمایی کشوری

شرایط مدیر عامل شرکت یا مدیر عامل اجرایی موسسه :

• داشتن تابعیت ایران
• داشتن حداقل 25 سال سن
• کارت پایان خدمت وظیفه یا معافیت دائم ( برای مردان )
• آشنایی به یکی از زبان های مورد عمل ایکائو ( ترجیحاَ انگلیسی)
• داشتن حداقل 5 سال سابقه کار در امور تخصصی ( فنی – عملیاتی – بازرگانی ) هواپیمایی.

مدارک مورد نیاز جهت ثبت شرکت حمل و نقل هوایی :

• تکمیل فرم سه برگی
• اصل و کپی شناسنامه از تمامی صفحات ( 2 سری )
• اصل و کپی آخرین مدرک تحصیلی
• اصل و کپی کارت پایان خدمت یا معافیت دائم
• چهار قطعه عکس سه در چهار
• پنج قطعه عکس شش در چهار
• کپی گذرنامه متقاضی و همسر از صفحات 2 تا 9 ( در صورت دارا بودن ، یک سری )
• گواهی عدم سوء پیشینه
• گواهی عدم اعتیاد به مواد مخدر

پس از فراهم نمودن مدارک فوق ، با ارائه ی آن نزد وکلاء توانمند موسسه ی حقوقی فکر برتر،از خدمات بی نظیر ما بهره مند شوید.کارشناسان ما در کوتاه ترین زمان، امور ثبتی شما را انجام خواهند داد.
وظایف و مسئولیت های شرکت یا موسسه حمل و نقل هوایی:
- شرکت يا موسسه حمل و نقل هوائي براي تصدي حمل ونقل هوائي بار و مسافر موظف است برابر مقررات جاري بليط مسافري و بارنامه صدر و به متقاضي تحويل دهد و نرخها و شرايط تعيين شده از طرف شورايعالي هواپيمائي کشوري يا ساير مراجع ذيصلاح دولتي و قوانين و مقررات مربوطه را رعايت نمايد. ( ماده 10 )
تبصره: در صورت عدم رعايت ضوابط مذکور پس از تذکر کتبي ، بنحو مقتضي و به ترتيب مقرر در قوانين و مقررات مربوطه از فعاليت شرکت يا موسسه جلوگيري بعمل خواهد آمد.
- شرکت يا موسسه حمل و نقل هوائي موظف است اسامي و مشخصات کليه کارکناني را که در محدوده فرودگاههاي کشور فعاليت ميکنند جهت بررسي و تائيد صلاحيت بسازمان هواپيمائي کشوري معرفي نمايد و هر يک از افرادي را که عدم صلاحيتشان اعلام شود بلافاصله نسبت به تعويض وي اقدام نمايند. ( ماده 11)
- شرکت يا موسسه حمل و نقل هوايي بايد پايگاه عملياتي و تاسيساتي خود را در فرودگاهها و مکانهائي که مورد تائيد سازمان هواپيمائي کشوري باشد ، ايجاد نمايند. ( ماده 12)
- فعاليت هاي حمل و نقل شرکتها و موسسات حمل و نقل هوائي در مسيرهائي که قبلاً مجوز آن از سازمان هواپيمائي کشوري کسب گرديده مجاز خواهد بود. ( ماده 13)
- شرکتها و يا موسسات حمل و نقل هوائي موظفند قبل از هر گونه فعاليت هوائي نسبت باخذ گواهينامه خلبانان و خدمه پروازي و کادر فني و ناوگان وتجهيزات ايمني خود از سازمان هواپيمائي کشوري اقدام و برابر ضوابط و استانداردهاي سازمان هواپيمائي کشوري بموقع نسبت به تمديد يا تجديد آن اقدام نمايند. ( ماده 14)
- شرکتها يا موسسات حمل ونقل هوائي موظفند قبل از مبادرت به هر گونه فعاليت حمل و نقل هوائي نسبت به ارائه بيمه نامه معتبر براي خدمه پروازي ، مسافرين ، بار ، اشخاص ثالث برابر ضوابط بين المللي و مقررات جمهوري اسلامي ايران اقدام نمايند. ( ماده 15)
- سازمان هواپيمائي کشوري پس از درخواست پروانه بهره برداري توسط متقاضي و ارائه مبني بر آماده بودن تاسيسات و تجهيزات و شرائط مورد نظر حداکثر ظرف مدت 3 ماه نسبت به صدور پروانه اقدام مينمايند. ( ماده 16)
- شرکتها يا موسسات حمل ونقل هوائي موظفند در مورد حمل بار و مسافر هماهنگي و همکاري لازم با کليه ارگانها و موسسات حفاظتي و امنيتي و گمرک و گذرنامه داشته باشند و در مورد حمل و نقل بارهاي خطرناک رعايت استانداردها و مقررات ويژه مربوطه را بنمايند. ( ماده 17)
- شرکتها يا موسسات حمل و نقل هوائي موظفند حقوق مسافرين و صاحبان کالا را از نظر استرداد، ابطال بليط، بارنامه و ذخيره جا و ارائه خدمات رفاهي، ايمني و تسهيلاتي داخل هواپيما و به هنگام پياده و سوار شدن برابر ضوابط اعلام شده توسط سازمان هواپيمائي کشوري تامين نمايند. ( ماده 18)
- شرکت و يا موسسه حمل و نقل هوائي بايستي بهاي خدمات پروازي و فرودگاهي و ساير هزينه هاي مربوطه را برابر ضوابط و مقررات جمهوري اسلامي ايران بموقع پرداخت نمايند. ( ماده 19)
- پروانه بهره برداري و تصدي حمل ونقل هوائي بصورت لوح بامضا رياست سازمان هواپيمائي کشوري به متقاضي داده خواهد شد. ( ماده 20)
- چنانچه متقاضي شرايط لازم را از دست بدهد با توجه به ضوابط اين دستورالعمل مراتب لغو پروانه از طريق سازمان هواپيمائي کشوري به وي ابلاغ خواهد شد در اين صورت دارنده پروانه موظف است ظرف مدت 10 روز نسبت به استرداد لوحه اقدام نمايد. ( ماده 21)
- شرکتها و يا موسسات حمل و نقل هوائي موظفند تسهيلات لازم جهت بازرسي عوامل سازمان هواپيمائي کشوري را فراهم آورند. ( ماده 22)
- شرکتها و يا موسسات حمل و نقل هوائي بمنظور تامين شرايط فني ، عملياتي ، تجهيزاتي ، تاسيساتي، پرسنلي موظفند ضوابط و شرايط منضم به اين دستورالعمل را که تحت عنوان" ضوابط فني عملياتي تاسيس موسسات و يا شرکتهاي حمل و نقل هوائي" منظور گرديده رعايت نمايند. ( ماده 23)