takblog

دنیای تجارت ،سرشار از تحرک و فعالیت و مملو از پدیده های ناپایدار و عوامل متغیر است ، ثبت شرکتها آنچه به این عوامل می تواند نظم بخشیده و بقای آن را تضمین کند ،وجود قوانین و مقرراتی است که با توجه به نیازهای اقتصادی جامعه و به منظور بسط و تعمیم عدالت اجتماعی تدوین شده باشد.

اهمیت تاسیس شرکت:
بی تردید بخش عظیمی از فعالیت های اقتصادی را شرکت های تجاری بر عهده دارند.شرکت در سیستم های حقوقی مختلف،وسیله تحدید مسئولیت فعالان تجاری است،به این معنا که تجار شخصی یعنی تجاری که به صورت انفرادی فعالیت می کنند،در مقابل اشخاص ثالث مسئولیت نامحدود دارند و کل دارایی آن ها،اعم از سرمایه تجاری و اموال خصوصی،وثیقه پرداخت دیون آن ها به طلبکاران است؛اما اشخاصی که فعالیت تجاری شان از طریق تشکیل شرکت انجام می گیرد مسئولیتی عمدتاَ محدود دارند.همین مزیت شرکت موجب شده است که در دنیای اقتصادی ،حتی تجار انفرادی به جای فعالیت تجاری سنتی،در قالب شرکت به تجارت بپردازند. ،زیرا استفاده از پدیده ی شرکت تجاری به بازدهی فعالیت اقتصادی شدت بیشتری می بخشد و متضمن مزایایی است که فعالیت فردی در بر ندارد ،مزایایی چون فراهم شدن سرمایه ی بیشتر و تجمع تخصص هایی گوناگون برای دستیابی به هدفی واحد و به خصوص محدودیت مسئولیت فعالان تجاری.بیهوده نیست که امروزه نه تنها اشخاص بلکه دولت ها نیز فعالیت اقتصادی خود را در قالب شرکت های تجاری ارائه می کنند.
شرکت،به عنوان یک عمل حقوقی،مستلزم همکاری دو یا چند شخص است. این همکاری صرفاَ زاییده ی قراردادی نیست که طرفین آن را منعقد کرده اند ،بلکه تابع مکانیسمی است که قانون گذار در اختیار شرکا قرار داده تا سرمایه های فردی خود را برای رسیدن به هدفی خاص که بردن سود است به سرمایه ی جمعی تبدیل کنند. لذا ،تشکیل شرکت مبتنی است بر اراده ی آزاد شرکا و نیازی به اخذ اجازه ی قبلی از مقامات اداری ندارد.در واقع ،هر چند ممکن است برای انجام دادن فعالیت موضوع شرکت ،نیاز به چنین اجازه ای وجود داشته باشد ،ایجاد شخص حقوقی محتاج اجازه ی خاصی نیست.برای مثال: تاسیس یک شرکت برای تولید و پخش دارو مسلماَ نیاز به اخذ مجوز از وزارت بهداشت دارد،اما انجام دادن این فعالیت ها (تولید و پخش) از طریق تاَسیس شرکت نیاز به چنین اجازه ای ندارد.اگر فعالیت شرکت به موجب قانون ،ممنوع نباشد ،شرکت با رعایت شرایط دیگر قانون تشکیل می شود.

اهمیت و ضرورت ثبت شرکت:

برای آنکه شرکتی تشکیل شود ،رعایت یک سلسله اصول ضروری است والا شرکت به وجود نمی آید. در این رابطه ماده ی 195 قانون تجارت مقرر کرده است : «ثبت کلیه ی شرکت های مذکور در این قانون الزامی و تابع جمیع مقررات قانون ثبت شرکتها است ».ماده ی 2 قانون ثبت شرکت ها نیز (مصوب 1310) ،ثبت شرکت های تجاری را الزامی تلقی کرده و برای مدیران شرکتی که به ثبت نرسیده باشد،جزای نقدی معین نموده و اضافه کرده است که «...در صورت تقاضای مدعی العموم،حکم انحلال شرکت متخلف نیز صادر خواهد شد».
بنابراین،هر شرکت تجارتی زمانی معتبر است و از نظر قانونی رسمیت دارد که به ثبت رسیده باشد.ثبت شرکت ها نه تنها برای معرفی و شناسایی است بلکه از نظر قانون و حاکمیت اجتماع بمنظور کسب وجود قانونی است.بطوری که پیش از ثبت اعتبار وجود مشخص قانونی را ندارد. علاوه بر مراتب مزبور،قاعده الزامی بودن ثبت شرکت ها به دولت امکان می دهد که تحقیقات و رسیدگی های دقیقی نسبت به مقدمات تشکیل و کیفیت بوجود آمدن شرکت انجام گردد تا از تشکیل شرکت هایی که مقررات را رعایت نکرده اند جلوگیری به عمل آید.
با اجرای مقررات ثبت شرکت ها شرکت بعنوان یک شخص قانونی واجد حقوق و تکالیف معرفی و شناخته می شود و نتایج ذیل حاصل می شود:
_هر گاه شرکت به ثبت برسد،قراردادهای منعقده بین شرکا رسمی بوده و بعد ها هیچ یک نمی توانند مانند اسناد غیر رسمی از وجود شرکت نامه و اساسنامه و سایر تصمیماتی که به ثبت می رسد اظهار بی اطلاعی نموده و یا به ایراداتی که درباره ی اسناد غیر رسمی ممکن است وارد نمود استناد نمایند.
_شرکت می تواند منشاء آثار و اعمال و مصدر معاملات و روابط مالی و اقتصادی بشود.
_در موقع انحلال یا ورشکستگی با مقررات خاصی به وضع مالی شرکت رسیدگی می شود.
قانون مراجعه برای ثبت شرکت را در ظرف اولین ماه تشکیل به قدری اهمیت داده که عدم اقدام به آن موجب بطلان عملیات شرکت خواهد بود.به این معنی که پس از گذشتن یک ماه و عدم ثبت هر ذینفع می تواند به دادگاه مراجعه و ابطال عملیاتی که بعد از یکماه اول واقع شده تقاضا نماید ،بدون این که شرکت بتواند از این بطلان به نفع خود استفاده کند(ماده ی 198).همچنین ماده ی 195 قانون تجارت مقرر کرده است: «ثبت کلیه ی شرکت های مذکور در این قانون الزامی و تابع جمیع مقررات قانون ثبت شرکت ها است. »قانون گذار در این ماده،دو ضمانت اجرا برای عدم ثبت مقرر کرده است:پرداخت جریمه توسط مدیران شرکت ثبت نشده و انحلال شرکت به حکم دادگاه در صورت درخواست دادستان.در نتیجه ،اولاَ اگر دادستان تقاضای انحلال نکند،شرکت ثبت نشده،موجود تلقی می شود،مشروط بر اینکه مطابق مقررات قانون تجارت تشکیل شده باشد،ثانیاَ در صورتی که دادستان تقاضای انحلال کند،شرکت از تاریخ صدور حکم،منحل تلقی خواهد شد،نه از ابتدای تشکیل.آنچه بیان شد در مورد شرکت های خارجی نیز صادق است.
قطع نظر از مراتب مزبور، ثبت شرکت از لحاظ معامله کنندگان با شرکت در درجه ای از اهمیت است که بدون مراجعه به آن اغلب نمی توانند معامله کنند.زیرا کسی که قرارداد مهمی با شرکت منعقد می نماید یا معامله ی مهمی انجام می دهد باید بداند که سرمایه ی شرکت تا چه اندازه است و اختیار مدیران شرکت تا چه حدود بوده و بالاخره قدرت و توانایی این شخصیت حقوقی به چه میزان است.مواد مهم و لازم هر شرکت در جراید کثیرالانتشار آگهی می شود تا همه از آن مستحضر باشند،علاوه بر آن،به نحوی که در اغلب ممالک معمول است هر شخص خارجی ولو این که ظاهراَ ذینفع نباشد می تواند به پرونده ای که برای ثبت شرکت تشکیل شده مراجعه و از محتویات آن اطلاع حاصل کند.در کشور ما این قسمت ضمن آیین نامه ی مصوبه ی خرداد 1310 و مقررات 10 اسفند 1327 وزارت دادگستری مقرر گردیده «مراجعه به دفاتر ثبت شرکت ها اعم از ایرانی و خارجی برای عموم آزاد و هر ذینفعی می تواند از مندرجات آن سواد مصدق تحصیل کند» .
بنابراین،کنترل و نظارت دولت در امور شرکت ها و ثبت آن با تشریفات خاص موجب آن می شود که همه از آن اطلاع حاصل نمایند و در روابط با آن دچار تردید و ناراحتی نشوند. قابل توجه است تقاضای ثبت شرکت باید توسط مدیران شرکت به عمل آید و مدیران شرکت ها برای ثبت شرکت باید مدارکی را تسلیم مرجع ثبت کنند که این مدارک را نظامنامه ی قانون تجارت معین کرده است.

امروزه این نظریه که در اقتصاد جدید، کشورهای مختلف جهان با شرکتهای خود و نام تجاری آنها شناخته می شوند و اهمیت شرکتها به مراتب بیشتر از اهمیت دولتهای آنها در عرصه های تجاری است، به طور ملموسی خودنمایی می کند. اخذ کارت بازرگانی به همین دلیل در دوران کنونی، نام تجاری بصورت شناسه عمل می کند که باید در جهت شناساندن آن به گونه ای متمایز و قابل رقابت با سایرین اهتمام شود. در دنیای امروزی، ما معتقدیم که تولید کالا و خدمات به تنهایی قدرت نیست، بلکه به اشتراک گذاری آن قدرت است.به بیانی دیگر، این موفقیت زمانی تحقق می یابد که نتیجه ی آن به دست مشتری نیز برسد.در این شرایط ، اگر بخواهیم کاری موثر ایجاد کنیم و محصولات و کالاهای خود را به دیگران هم معرفی نماییم، برندها فرصتی بی نظیر جهت اثر بخش کردن، متمایز کردن وهمین طور ماندگار نمودن کالاها و محصولات به دست می دهند که از این فرصت می توان به بهترین شکل برای اهداف بازاریابی و موفقیت یک سازمان استفاده نمود.

نام تجاری یا برند ترکیبی از نام، سمبل، نشانه، طرح، شعار، علامت یا ترکیبی از آنهاست که موجب شناسایی محصول، تمایز آن از سایر محصولات و انتقال یک مفهوم یا احساس به مخاطب می شود.یک برند می تواند معرف سطح معینی از دوام ،کیفیت ،عملکرد ،قابلیت اعتماد ،قابلیت تعمیر، و سایر ویژگی ها باشد .

در حقیقت یک نام تجاری، تعهد دائمی یک فروشنده برای ارائه ی مجموعه ای از ویژگی ها و مزایا و خدمات خاص به خریداران است که این از نظر مصرف کننده یعنی نشانه ی کیفیت ، هزینه ی پرس و جوی کمتر، ریسک کمتر و وسیله ای نمادین برای اظهار شخصیت. چنانچه، ذهنیت و انتظار مشتریان نسبت به کالا تامین گردد و حس رضایت مندی در آن ها ایجاد شود، به دنبال آن،وفاداری مشتری به آن کالا شکل می گیرد که اغلب از ارزشمندترین دارایی های یک شرکت محسوب می شود. به همین دلیل است که شرکتهای بزرگ و موفق همیشه در پی راه هایی بوده اند که بتوانند عواملی که در افزایش ارزش نام تجاری مؤثرند را افزایش و عوامل کاهنده ی ارزش را کاهش دهند.

لذا چنانچه بتوانیم نام تجاری خوبی طراحی کنیم و به تعهداتی که در ضمن نام تجاری مدعی آن ها می شویم پایبند باشیم و رضایت مشتریان را از عملکرد خود جلب کنیم می توانیم وفاداری آن ها را نسبت به تولیدات خود تضمین کنیم که این امر یعنی رابطه ی طولانی مدت مشتریان با موسسه که باعث سودآوری طولانی مدت برای موسسه می گردد.

تا زمانی که یک محصول یا خدمت دارای وجه ممیزه ی مشخصی نباشد، می توان به سادگی آن را برند نمود و این برند را به گونه ای پایدار داشت. از طرفی دیگر قابل ذکر است داشتن علامت و نام تجاری اختیاری است، مگر در مواردی که دولت آن را الزامی قرار دهد.دوره ی حمایت از علامت تجاری ده سال است که می توان آن را به دفعات نامحدود با پرداخت هزینه های پیش بینی شده در مقررات تمدید نمود.

مدیران و صاحب نظران، نام تجاری و یا یک برند را با اهداف متعددی به ثبت می رسانند. در ادامه ی این مطلب به بررسی این اهداف می پردازیم.
_حق استعمال انحصاری علامت با ثبت برند
حق استعمال انحصاری علامت تجاری فقط برای کسانی محسوب می شود که علامت خود را به ثبت برسانند.در صورت پرداخت مبلغ ،طبق قانون ثبت علائم تجاری، پس از ثبت علامت ،شرکت حق انحصاری پیدا می کند که به موجب آن می توانید از عرضه ی کالاهای مشابه توسط اشخاص ثالث تحت علائم تجاری که عین یا به طریق گمراه کننده ای مشابه علامت تجاری شما هستند جلوگیری نمایید.

ثبت نام تجاری به عنوان ابزاری قانونی

یکی از تفاسیر ساده از یک نام تجاری به کاربردن آن به عنوان ابزاری برای بیان در اختیار داشتن مالکیت قانونی یک محصول است. ایجاد یک نام تجاری نشان دهنده ی یک سرمایه گذاری بر روی یک محصول می باشد و در نتیجه سازمان ها به دنبال در اختیار گرفتن حق مالکیت قانونی آن به عنوان یک وسیله ی پشتیبانی کننده در برابر تقلید کنندگان می باشند. ثبت قانونی یک نام تجاری برای آن حمایت قانونی فراهم می کند. هنگامی که یک برند ثبت می شود ، منجر می شود نام و نشانی که برای محصول برنامه ریزی شده ، به سلامت در مسیر تحقق اهداف یک سازمان به کار بسته شود و از آسیب ها محفوظ بماند.

قانون، نام تجاری را که حق استعمال انحصاری آن به اشخاص معین داده شده، مورد حمایت خود قرار داده و اشخاص دیگر را از تعدی و تخطی نسبت به آن منع می نماید و به جهت منافعی که برای جامعه در رواج علامات تجاری هست اشخاص متعددی را محکوم به جبران خسارت صاحب علامت می نماید و دامنه ی خسارت را به قدری وسیع قرار داده که شامل ضررهای وارده و حتی منافعی می داند که طرف از آن محروم شده است(ماده 49)در واقع قانون،عدم النفع را در این مورد جزء خسارت قرار داده است.علاوه بر آن مقررات سختی برای تعقیب جزائی وضع گردیده است.قانون مجازات اسلامی(تعزیرات)مصوب مرداد ماده 1362 برای متخلفین مجازاتی به شرح زیر تعیین نموده است:

ماده 122-هر کس علامت تجاری ثبت شده در ایران را عالماَ جعل کند یا با علم به مجعول بودن استعمال نماید یا در روی اوراق و اعلانات یا روی محصولات قرار دهد یا با علم به مجعول بودن به معرض فروش گذاشته یا به فروش به رساند یا به الحاق یا کسر یا تغییر قسمتی از خصوصیات آن تقلید کند بنحوی که موجب فریب مشتری شود،به مجازات شلاق تا 74 ضربه محکوم خواهد شد.

ماده 123-هر کس محصولی را که دارای علامت مجعول یا تقلیدی بوده یا دارای علامتی است که من غیر حق استعمال شده است از ایران صادر و یا به مملکت وارده کند،به حبس از سه ماه تا سه سال محکوم می شود.

ماده 124-اشخاص ذیل به حبس تا شش ماه محکوم خواهند شد:
1-کسانی که علامت تجاری اجباری را در روی محصولی که اجباراَ باید دارای آن علامت باشد استعمال نکنند.
2-کسانی که عالماَ محصولی را به معرض فروش گذاشته یا به فروشند که دارای علامتی نباشد که برای آن محصول اجباری است.

در آئین نامه جهت کلیه ی اجناس،طبقاتی قائل و آن را به 36 قسمت نموده اند مثلاَ طبقه 1 محصولات شیمیایی که در صنایع و علوم و عکاسی و کشاورزی و کود طبیعی و مصنوعی و مواد آب دادن فلزات و دباغی است و طبقه 23 انواع نخ و طبقه ی 24 انواع پارچه است.بنابراین متقاضی باید معلوم کند جنس مورد تقاضای او با کدام یک از طبقاتی که در آئین نامه ی ذکر شده مطابقت دارد و برای هر طبقه حق الثبت جداگانه باید پرداخت نماید.

امکان انتخاب مصرف کنندگان با ثبت برند

ثبت برند به مصرف کنندگان امکان انتخاب می دهد،بدین صورت که ثبت برند تضمین می کند که مشتریان می توانند محصولات را از یکدیگر تشخیص دهند .مشتری به محض ملاحظه ی علامت می داند که این محصول متعلق به کارخانه یا تجارتخانه ای است که مورد اعتماد او می باشد و بدین ترتیب،با ثبت برند شرایط سالمی برای مصرف کنندگان به وجود می آید تا به دور از بازار سیاه اجناس تقلبی با خیالی آسوده و با آگاهی کامل ، در شرایطی منصفانه و سالم به انتخاب کالاهای مرغوب و مورد نیاز خود بپردازند.چرا که اگر رقیبان از علامت تجاری مشابه یا یکسان استفاده نمایند ، مشتریان را گمراه ساخته و با ارائه ی محصولی با کیفیت نازل و نامرغوب ،هم مصرف کنندگان را متضرر ساخته و هم به سود شرکت لطمه خواهند زد و هم اعتبار و وجهه ی شرکت رابه طور جبران ناپذیری به خطر می اندازند.چالشی که امروزه کسب و کارهای ما با آن رو به رو هستند.

جلوگیری از سوء استفاده ی متقلبان

ثبت نام تجاری باعث جلوگیری از سواستفاده ی متقلبان می شود که به موجب آن می توانید از عرضه ی کالاهای مشابه توسط اشخاص ثالث تحت علائم تجاری که عین یا به طریق گمراه کننده ای مشابه علامت تجاری شما هستند جلوگیری نمایید. در حقیقت، حفاظت علائم تجاری مانع تلاش های متقلبان برای استفاده از علائم مشخص به منظور فروش محصولات و ارائه ی خدمات نامرغوب می شود.

از جمله سایر اهداف و مزایای ثبت نام تجاری عبارتند از:

*شرکت ها را قادر می سازد محصولاتشان را از یکدیگر متمایز سازند.
*ثبت برند می تواند برای دریافت وام نیز حائز اهمیت باشد.
*ثبت برند می تواند برای سهامداران نیز ایجاد ارزش افزوده ی سهام کند و باعث افزایش درآمد شرکت شود.
*جزء ضروری موافقت نامه های اعطای نمایندگی هستند.
*ثبت برند می تواند برای شرکت ها وجهه و شهرت ایجاد کند و ابزار مناسبی جهت بازاریابی باشد.
*علامت تجاری، قابل نقل وانتقال است و می بایست وفق مقررات قانون ثبت علائم و اختراعات ایران به ثبت برسد.لذا تفویض اجازه ی استفاده از یک علامت تجاری ثبت شده به شرکت های ثالث داده می شود که می تواند منبع درآمد بیشتری برای شرکت یا شخص به وجود آورد و یا اساس انعقاد یک موافقت نامه ی اعطای نمایندگی فروش باشد.
*یک برند ممکن است دارائی ارزشمند کسب و کار باشد.
* شرکت ها را تشویق می کند در حفظ یا بهبود کیفیت محصولات سرمایه گذاری کنند.
*ثبت برند می تواند برای سهامداران نیز ایجاد ارزش افزوده ی سهام کند و باعث افزایش درآمد شرکت شود.
* در برندهای ثبت شده نسبت به کالاهای فله ای اطمینان بیشتری وجود دارد.
*با ثبت برند،گسترش تجارت جهانی امکان پذیر می گردد.

کوتاه آنکه، شاید در ابتدا به نظر برسد امروزه بازار از محصولات و خدمات متنوع اشباع شده که مصرف کنندگان را از ورود کالاهای جدید بی نیاز ساخته است، اما هنوز هم بسیاری از کاربران، منتظر رونمایی از برندهای جدیدی هستند تا با ارائه ی کیفیت برتر، نیازهای آنان را برآورده سازند. کافیست به شفافیت بدانید مصرف کنندگان شما به دنبال چه هستند و این رقابت شغلی بر سر چه چیزی است.نظر سنجی از مصرف کنندگان ، اطلاعاتی وسیع و همه جانبه در رابطه با کمبودها و مشکلات مصرف کنندگان به دست می دهند که با رفع آن ها می توان به تحولی بنیادین در ارائه ی خدمات دست یافت.بنابراین به دست آوردن یک جایگاه خاص، نیازمند حجم وسیعی از اطلاعات است که آگاهی و شناخت ، ازاصلی ترین عوامل موفقیت محسوب می شود.به بیانی دیگر، در عصر تغییرات مستمر، همواره نیازهای جدیدی ظاهر می شوند که برای مرتفع نمودن آن ها تنها روحیه ای کارآفرین و تفکری خلاق راه گشا می باشد.

امروزه می توان گفت ثبت نام تجاری، قدمی مثبت در توسعه ی کسب و کارهای اقتصادی بزرگ و کوچک محسوب می شود و می تواند شرایطی سالم را به وجود آورد. بدیهی است در این عرصه ، بهترین بودن متمایز بودن را به همراه خواهد داشت.
نامتان مستدام ...

با توسعه ی کامپیوتر و تکنولوژی اطلاعات،یک نوع جدید سازماندهی مطرح گردید که به آن سازمان های مجازی گفته می شود. اخذ کارت بازرگانی بحث سازمان مجازی برای اولین بار توسط موشیوبتز به صورت بحثی کاملاَ آکادمیک در سال 1986 ارائه شد.بعد از وی محققان دیگر به بحث های متنوع از مفهوم سازمان مجازی پرداختند.

در این شکل از سازمان،یک محیط الکترونیکی ایجاد می گردد تا هر کس بتواند کار خود را از هر نقطه ای از دنیا به راحتی از طریق کانال های ارتباطی مثل اینترنت انجام دهد. در سازمان های مجازی فرآیند عملیات کسب و کار،بر پایه کامپیوتر و سیستم های شبکه ای بنا نهاده می شود.
امروزه با رونق گرفتن فعالیت های تجاری،فعالیت بسیاری از شرکت ها به صورت موقتی و مجازی انجام می گیرد.حیات این شرکت ها تنها تا زمانی باقی است که محصولات و فناوری های جدید را ایجاد نمایند و آن هنگام که دلایل ایجاد سازمان مجازی ضرورت خود را از دست داد پایان حیات سازمان مجازی فرا می رسد.
با توجه به نقش کلیدی شرکت های مجازی در توسعه ی بازار فعالیت و خدمات وهمچنین استقبال روزافزون از این شرکت ها، امروزه شرکت های مجازی اهمیت بسزایی در ارتقاء بهره وری و استفاده بهینه از نیروی انسانی دارند.
لذا،فرصت مناسبی پیش آمده است تا شرکت های فعال ،با در نظر گرفتن روند تقاضای بازار،فعالیت های خود را در این زمینه هدایت کنند. شرکت های مجازی با دسترسی به مکان فعالیت در هر زمان و هر جا این قابلیت را دارند تا در گسترش و رشد اقتصادی نقش حائز اهمیتی را ایفا نمایند.
از جمله مزیت های ثبت شرکت مجازی به شرح ذیل می باشد:
_فراهم شدن بستر لازم برای خلاقیت و نوآوری
_تسریع کار سرمایه گذاران و فعالین اقتصادی
_پراکندگی جغرافیایی
_فرامرزی بودن فعالیت ها با ثبت شرکت مجازی
_ایجاد بستر ICT
_کاهش هزینه های مربوط به اجاره مکان فعالیت
_افزایش تحرک و انعطاف پذیری زیاد در مشاغل
_مشارکت کنندگان متغیر
_برابری شرکا
_امکان استفاده از نیروی کار دفتری بصورت مشترک بدون نیاز به انجام هزینه بالا
_امکان بهره گیری مشترک از امکانات و تجهیزات اداری
_تجهیز محل کسب و کار به امکانات روز ارتباطی و مخابراتی
_حفظ و گسترش ارتباط با مشتریان و عدم از دست دادن ارتباط آن ها
تمامی این عوامل سازمان ها را به سمت مجازی شدن سوق می دهد.برای راه اندازی این سازمان ها شرایط خاصی باید فراهم گردد که در ذیل به آن اشاره می گردد.
ضوابط و شرایط راه اندازی دفتر کار مجازی یا شرکت:
_دارا بودن دفتر کار یا مکان فعالیت مجهز به امکانات ذیل(دارای سند مالکیت یا اجاره نامه رسمی که در آن امکان اجاره به غیر لحاظ شده است)
_اتاق جلسات و قرارهای کاری
_اینترنت
_خطوط تلفن ثابت
_امکان دریافت فکس
_یک آدرس پستی ثابت جهت مکاتبات اداری
_نصب تابلو دفتر کار مشترک در ورودی مکان فعالیت

آشنایی با منطقه ی سلفچگان:
سلفچگان یکی از شهرهای استان قم است که با سفر محمود احمدی نژاد،رییس جمهور وقت به قم به شهر تبدیل و بعنوان شهر سلفچگان شناخته شد. ثبت شرکت این شهر با داشتن مساحت 2000 هکتار و 707 نفر جمعیت دارای اهمیت ارتباطی بسیاری است به طوریکه آزاد راه های تهران-ساوه-اصفهان و تهران-اراک همگی از درون این شهر عبور می کنند.منطقه سلفچگان، به عنوان قلب اقتصاد ایران،پل ارتباطی کشورهای آسیایی و آسیایی-اروپایی است که به همین جهت از موقعیت کم نظیر و ممتازی برخوردار است.

به نقل از روزنامه ی عصر اقتصاد،منطقه ویژه اقتصادی سلفچگان،در سال های 89،90و 91 رتبه اول در تعداد و تنوع محصولات تولیدی در کلیه مناطق ویژه اقتصادی و آزاد تجاری-صنعتی را کسب نموده است و طی سال های مذکور رتبه های پنجم و چهارم در درآمدهای واریزی به خزانه داری کل را در بین گمرکات کشور به دست آورده است.همچنین،منطقه ویژه ی سلفچگان قم در سال 1391 به عنوان بندر خشک در لیست سازمان بین المللی اسکاپ به ثبت رسیده است. از جمله شاخص ترین فعالیت های تجاری در این منطقه می توان به تولیدات لوازم آرایشی و صنایع شیمیایی و عملیات ترخیص خودرو به عنوان بالاترین رتبه گمرکات کشور اشاره کرد.
اهداف کلی در بخش تجاری منطقه ویژه اقتصادی سلفچگان
به موجب قانون تشکیل و اداره مناطق ویژه اقتصادی جمهوری اسلامی ایران مصوب 5/9/1384 و آیین نامه اجرایی آن اهداف کلی منطقه بشرح ذیل می باشد:

• فراهم نمودن زمینه استراتژی نوین برای توسعه و گسترش منطقه به منظور افزایش تولید و صادرات
• ارتقا سطح تکنولوژی و بهره گیری از فن آوری های برتر و نوین اقتصادی
• جذب سرمایه های خارجی و داخلی
• ایجاد عرصه فعالیت های تولیدی و تجاری جهت افزایش صادرات کالا و ارائه بهینه خدمات برای حضور فعال در بازارهای منطقه ای و بین المللی
• ایجاد فرصت های شغلی جدید و ارتقای سطح اشتغال در کشور
• کاهش هزینه های تولید به منظور ورود به بازارهای رقابتی جهان
• اجرای سیاست های توسعه منطقه ای و ایجاد قطب های اقتصادی و صنعتی
• پردازش کالا یا ایجاد تغییرات در آن برای تحصیل ارزش افزوده با استفاده از امکانات بالقوه

مزایای سرمایه گذاری در بخش تجاری منطقه ویژه اقتصادی سلفچگان
همان طور که گفته شد،منطقه ویژه اقتصادی سلفچگان به لحاظ جغرافیایی در موقعیت منحصر به فردی قرار گرفته است.به طوریکه در چهارراه تجاری کشور بوده و محل گذر تمامی استان ها می باشد.این منطقه به عنوان پل ارتباطی کشورهای همسایه جنوب-شمال و شرق-غرب جایگاه مناسبی جهت واردات،تولید و یا پردازش کالا و صادرات دارد.عبور خطوط لوله های اصلی گاز،فیبر نوری علاوه بر خطوط اصلی مبادلاتی زمینی و ریلی کشور پتانسیل های فراوانی را برای سرمایه گذاری در این منطقه فراهم نموده است.
مناطق ویژه بر اساس قانون محدوده های مصوب،خارج از قلمرو گمرکی سرزمین اصلی بوده لذا ورود ماشین آلات،مواد اولیه و قطعات واحدهای تولیدی مستقر و همچنین ورود کلیه کالاهای مجاز بدون نیاز به ثبت سفارش و پرداخت حقوق ورودی گمرکی امکان پذیر می باشد.محدوده مصوب این مناطق خارج از ضوابط قانون کالای متروکه بوده لذا با هماهنگی فعالین اقتصادی با مدیریت مناطق محدودیت زمانی قانون فوق در توقف اقلام وارداتی وجود ندارد.
تجار و وارد کنندگان کالاهای ساخته شده مصرفی،مواد اولیه و قطعات مورد نیاز صنایع امکان خروج اقلام وارداتی را به صورت تدریجی از طریق اخذ قبض انبار تفکیکی و با انتقال تمامی و یا بخشی از کالا را به اشخاص ثالث از طریق اخذ قبض انبار قابل معامله خواهد داشت.تولیدکنندگان کالا در کاربری های مختلف صنعتی علاوه بر امکان ورود ماشین آلات خطوط تولید و مواد اولیه بر اساس رویه فوق (بدون ثبت سفارش،بدون متروکه شدن و بدون پرداخت گمرکی) نسبت به تولید اقدام و در زمان خروج تدریجی کالاهای تولید شده حقوق و عوارض گمرکی مواد اولیه را پس از کسر معافیت گمرکی معادل ارزش افزوده محاسبه شده پرداخت می نماید.
به موجب قانون،به کلیه ی سرمایه گذاران فعال در قسمت های مختلف که اقدام به انبوه سازی یا استفاده از طرق برتر نمایند تسهیلات و امکانات ویژه ای در پرداخت اقساط اراضی و خدمات دیگر اعطا خواهد شد.
از سایر مزایای حائز اهمیت در منطقه عبارت است از:

• سهولت در تامین نیروی کار ساده و ماهر
• دسترسی به مرکز اقتصادی-سیاسی کشور
• دستیابی به گمرک منطقه ویژه اقتصادی سلفچگان و گمرک استان قم در سایت منطقه
• عدم محدودیت نوع کالاهای وارداتی به منطقه با هماهنگی منطقه و همچنین عدم محدودیت زمانی برای نگهداری کالا با هزینه های ناچیز انبارداری
• عدم ممنوعیت خرید و ساخت و اجاره و یا واگذاری انبار اختصاصی در بخش انبارهای منطقه
• در اولویت قرار دادن مصونیت لازم جهت تغییر شرایط و مقررات داخل کشور جهت خروج کالا و امکان اطمینان لازم برای تجار و سهولت تحویل به موقع کالا برای عرضه به بازار خارجی
• گشایش اعتبار اسنادی در تمامی بانک ها
• صادرات کالا با حداکثر تسهیلات کمترین تشریفات به خارج از کشور
• بیمه کالا از زمان ورود تا خروج
• صدور پروفرما
• واگذاری کالا
• صدور گواهی مبدا مورد تایید سازمان ها و ارگان های دولتی

ضوابط اقدام به سرمایه گذاری در منطقه ویژه ی سلفچگان
کلیه ی اشخاص حقیقی و حقوقی ایرانی می توانند حسب صلاح دید خود اقدام به سرمایه گذاری،خرید زمین و شروع فعالیت در منطقه ویژه سلفچگان نمایند.ضمناَ،کلیه اتباع خارجی(اشخاص حقیقی و حقوقی) می توانند حسب صلاحدید خود اقدام به اجاره زمین یا اعیانی احداث شده نموده و با رعایت مقررات داخلی منطقه ویژه اقتصادی سلفچگان و همچنین رعایت مقررات قوانین جمهوری اسلامی ایران و انجام تعهدات مندرج در قراردادهای منعقده با سازمان به فعالیت بپردازند.
از جمله شرایط و مقررات اقدام به سرمایه گذاری در منطقه به شرح ذیل می باشد:

• رعایت مقررات داخلی منطقه
• رعایت کاربردی اراضی خریداری شده و عدم تغییر آن
• نقل و انتقال احتمالی اراضی به غیر صرفاَ با هماهنگی منطقه می بایست صورت گیرد.
• اجرا تعهدات مندرج در متن قرارداد منعقده با سازمان

کانادا، کشوری با اقتصاد پویا و بازار کار قوی، همواره یکی از محبوب‌ ترین مقاصد مهاجرت برای کارآفرینان و صاحبان کسب و کار بوده است. اخذ کارت بازرگانی این کشور با ارائه برنامه‌ های مهاجرتی متنوع و حمایت از کارآفرینان، شرایط مناسبی را برای رشد و توسعه کسب و کارها فراهم می‌ کند. ثبت شرکت در کانادا، فرصتی عالی برای کارآفرینان و صاحبان کسب و کار است تا به بازار جهانی دسترسی داشته باشند و کسب و کار خود را توسعه دهند. این کشور با جمعیتی بیش از 38 میلیون نفر، بازار کار بزرگی دارد که فرصت ‌های زیادی را برای صاحبان کسب و کار فراهم می ‌کند.

کانادا مقصدی جذاب برای ثبت شرکت

کانادا به دلیل عوامل مختلفی از جمله اقتصاد پویا، نیروی کار ماهر و تحصیل‌ کرده، زیرساخت‌ های پیشرفته و موقعیت جغرافیایی استراتژیک، مقصدی جذاب برای ثبت شرکت است. اقتصاد کانادا یکی از بزرگترین و متنوع ترین اقتصادهای جهان که بر پایه منابع طبیعی، فناوری و خدمات استوار است. این کشور همچنین ثبات سیاسی و اقتصادی بالایی دارد.

کانادا دارای نیروی کار ماهر و تحصیل ‌کرده است که به زبان انگلیسی و فرانسوی صحبت می ‌کنند. این کشور همچنین از زیرساخت ‌های پیشرفته‌ ای در زمینه‌ های حمل ‌و نقل، انرژی و ارتباطات برخوردار است. موقعیت جغرافیایی کانادا نیز مزیت مهمی برای کسب ‌وکار های بین‌ المللی است. این کشور در نزدیکی ایالات متحده، یکی از بزرگترین بازارهای جهان قرار دارد.

بر اساس گزارشی از سازمان توسعه و همکاری اقتصادی (OECD)، کانادا یکی از بهترین کشورها برای انجام کسب ‌و کار است. این کشور در زمینه‌ هایی مانند آزادی اقتصادی، رقابت‌ پذیری و شفافیت اداری در رتبه ‌های بالایی قرار دارد.

در ادامه به برخی از مزایای خاص ثبت شرکت در کانادا اشاره می‌ کنیم:

• نرخ مالیات پایین: نرخ مالیات شرکت‌ ها در کانادا به طور متوسط 15 درصد است که یکی از پایین‌ ترین نرخ‌ ها در جهان است.
• دسترسی به بازارهای جهانی: کانادا به دلیل موقعیت جغرافیایی خود، دسترسی آسانی به بازارهای جهانی دارد. این کشور همچنین عضو سازمان تجارت جهانی (WTO) و توافق‌ نامه تجارت آزاد آمریکای شمالی (NAFTA) است.
• حمایت از کسب ‌و کارهای کوچک و متوسط: دولت کانادا برنامه‌ های مختلفی را برای حمایت از کسب‌ و کارهای کوچک و متوسط ارائه می ‌دهد. این برنامه ‌ها می ‌تواند شامل کمک مالی، مشاوره و آموزش باشد.

مراحل ثبت شرکت در کانادا

مراحل ثبت شرکت در کانادا به طور کلی شامل موارد زیر است:

1. ایده تجاری و بیزینس پلن: اولین و مهم ترین مرحله، داشتن ایده تجاری مناسب و نوشتن بیزینس پلن جامع و دقیق است. بیزینس پلن باید شامل اطلاعات کاملی در مورد محصول یا خدمات شرکت، بازار هدف، برنامه های مالی و عملیاتی و تیم مدیریتی باشد.
2. انتخاب نام شرکت: نام شرکت باید منحصر به فرد و قابل ثبت باشد. برای انتخاب نام شرکت، می توان از سامانه NUANS استفاده کرد.
3. انتخاب نوع شرکت: در کانادا، شرکت ها می توانند به صورت شرکت سهامی عام، شرکت سهامی خاص، شرکت با مسئولیت محدود و شرکت مشارکتی ثبت شوند. هر نوع شرکت دارای ویژگی ها و قوانین خاص خود است.
4. ثبت شرکت: پس از انتخاب نوع شرکت، می توان با مراجعه به اداره ثبت شرکت ها در استان یا قلمرو مورد نظر، نسبت به ثبت شرکت اقدام کرد.
5. دریافت مجوزهای تجاری: برخی از مشاغل در کانادا نیاز به دریافت مجوزهای تجاری خاصی دارند. برای کسب اطلاعات بیشتر در این زمینه، می توان با اداره ثبت شرکت ها یا اداره تجاری محلی مشورت کرد.

علاوه بر مراحل ذکر شده، برخی از مدارک و اطلاعات دیگر نیز برای ثبت شرکت در کانادا مورد نیاز است. این مدارک و اطلاعات شامل موارد زیر است:

• مدارک شناسایی و اقامتی
• مدارک تحصیلی و سوابق کاری
• مدارک مالی
• مدارک مربوط به سرمایه گذاری

شرایط ثبت شرکت در کانادا

شرایط ثبت شرکت در کانادا به دو دسته کلی تقسیم می‌ شود: شرایط عمومی و شرایط خاص. شرایط عمومی شامل داشتن حداقل سن ۱۸ سال، عدم داشتن سوء پیشینه و عدم ورشکستگی در گذشته است. شرایط خاص نیز بسته به نوع شرکت و محل ثبت شرکت متفاوت است. برای مثال، برای ثبت شرکت سهامی در کانادا، حداقل سرمایه اولیه ۱۰۰ دلار کانادا و حداقل تعداد سهامداران دو نفر است. همچنین، شرکت ‌هایی که قصد دارند در استان کبک فعالیت کنند، باید یک نماینده قانونی در این استان داشته باشند.

مزایا ثبت شرکت در کانادا

• ثبت شرکت در کانادا مزایای زیادی دارد، از جمله:
• ایجاد شخصیت حقوقی مستقل برای شرکت
• محدودیت مسئولیت سهامداران
• سهولت در دریافت وام و سرمایه‌ گذاری
• افزایش اعتبار شرکت

در نهایت، ثبت شرکت در کانادا یک تصمیم مهم و استراتژیک است که باید با توجه به شرایط و اهداف شرکت اتخاذ شود.

در سایر مقالات مقررات راجع به انتقال سهم الشرکه شرکت با مسوولیت محدود را بیان کردیم. اخذ کارت بازرگانی در این قسمت برآنیم تا ضمن توضیح کوتاهی راجع به سهام و انواع آن،به بررسی و تشریح نحوه ی نقل و انتقال سهام در شرکت سهامی خاص بپردازیم.لطفاَ تا پایان این مقاله ما را همراهی بفرمایید.

تعریف سهام و انواع آن:

در تعریف سهام می توان گفت:"سهم قسمتی از سرمایه شرکت سهامی است که مشخص کننده ی میزان مشارکت و تعهدات و منافع صاحب آن در شرکت سهامی می باشد.ورقه سهم،سند قابل معامله ای است که نماینده تعداد سهامی است که صاحب آن در شرکت سهامی دارد.سهم ممکن است بانام و با بی نام باشد".
در صورتیکه برای بعضی از سهام شرکت با رعایت مقررات قانون تجارت مزایایی قایل شوند،این گونه سهام،سهام ممتاز نامیده میشود.
مجموع ارزش سهامی سهام،سرمایه شرکت را تشکیل می دهد وپس از انحلال شرکت هر سهامداری حق دارد،مبلغ اسمی سهام خود را دریافت نماید،در صورتی که سهم انتفاعی جزء سرمایه شرکت نبوده و صاحب آن حق مطالبه مبلغ اسمی آن را پس از انحلال شرکت ندارد.
اصولاَ همه سهامداران در شرکت سهامی از تساوی حقوق برخوردارند و این حقوق شامل میزان مشارکت،تعهدات ومنافع صاحب سهم در شرکت سهامی می باشد و برای استفاده از این حقوق،دارنده سهم باید مبلغ اسمی سهامی را که پذیره نویسی نموده در مهلت قانونی پرداخت نماید.
انواع سهام:
سهم با نام
سهمی است که بر مالکیت شخص معینی دلالت می کند و نام و مشخصات صاحب سهم در ورقه سهم ودر دفتر ثبت سهام شرکت درج می گردد و در موارد ذیل صدور سهام بانام الزامی است:
_مادامی که تمام مبلغ اسمی هر سهم بی نام پرداخت نشده باشد.
_سهامی که مدیران شرکت به عنوان وثیقه می سپارند و تا خاتمه مفاصاحساب دوره تصدی مدیران،غیرقابل انتقال می باشد.
_سهام محجورین و صغار به منظور حمایت از حقوق آن ها
_سهام با نام و هرگونه نقل و انتقال آن ها باید در دفتر ثبت سهام شرکت به ثبت برسد والا فاقد اعتبار قانونی برای شرکت و اشخاص ثالث خواهد بود.
در صورتی که قسمتی از مبلغ اسمی سهم بانام پرداخت نشود،منتقل الیه قایم مقام ناقل خواهد بود.

• نقل و انتقال سهام در شرکت سهامی خاص:

از آن جا که در شرکت های سهامی،سرمایه شرکت وثیقه ی طلب طلبکاران است و شخصیت شرکا در آن اهمیت ندارد، لذا نقل و انتقال سهام در آن آزادانه است.یعنی شریک می تواند در مواقع لزوم،با انتقال سهم خود از شرکت خارج شود.بنابراین،در شرکت های سهامی خاص آزادی انتقال سهم مورد قبول قرار گرفته است.اما به موجب ماده 41 ل.ق مجمع عمومی یا مدیران شرکت می توانند این آزادی را محدود نمایند و شروطی را برای انتقال سهام قرار دهند.بدین ترتیب،چنانچه در اساسنامه شرکت سهامی خاص،شرطی مبنی بر منوط کردن انتقال سهام به تصمیم مجمع عمومی یا هیات مدیره وجود نداشته باشد،نقل و انتقال سهام کاملاَ آزاد است.

• مدارک لازم جهت نقل و انتقال سهامی شرکت:

_کپی آگهی تاسیس
_کپی روزنامه رسمی تاسیس
_کپی شناسنامه و کارت ملی تمامی سهامداران فعلی و جدید
_کپی آگهی آخرین تغییرات(در صورت وجود تغییرات)

• مراحل نقل و انتقال سهام در شرکت سهامی خاص:

نقل و انتقال سهام مستلزم تنظیم سند رسمی نیست اما در مقررات قانونی تشریفاتی برای انتقال سهام با نام قرار داده شده است.چنانچه این تشریفات در هنگام انتقال سهام رعایت نگردد،چنین انتقالی از نظر شرکت و اشخاص ثالث معتبر نیست.
برای نقل و انتقال در شرکت سهامی خاص تمامی افراد واگذارکننده سهامی و گیرنده می بایست مالیات خود را به ادارات مربوطه پرداخت نمایند.با این اوصاف، مراحل نقل و انتقال در شرکت سهامی خاص عبارت است از:
_تنظیم صورتجلسه
_مراجعه ی واگذار کنندگان سهامی و گیرنده به اداره مالیاتی ممیز مالیاتی شرکت مربوطه
__پرداخت مالیات انتقال سهام و اخذ گواهی پرداخت مالیات
_ارایه ی مدارک ثبتی

وفق ماده 1 آیین نامه مربوط به تشکیل موسسات حقوقی و نحوه اداره آن ها،موسسه حقوقی شخصیتی است حقوقی که منحصراَ توسط سه یا چند وکیل دادگستری تحت هر نام و عنوان به منظور انجام وکالت و مشاوره و بطور کلی امور حقوقی،طبق مقررات قانونی ثبت و آیین نامه ی مذکور ثبت و اداره می شود.

• شرایط تشکیل موسسه حقوقی :

ثبت مؤسسات حقوقی موکول به ارائه پروانه ی تاسیس از قوه قضاییه برای مدتی که در پروانه تعیین شده است خواهد بود و تمدید ثبت تابع تمدید پروانه می باشد. گرفتن کارت بازرگانی فوری حداقل تعداد اعضاء جهت ثبت موسسه حقوقی 2 نفر می باشد.هم چنین نوع سرمایه موسسه نیز نقدی است که حداقل سرمایه می بایست 1.000.000 ریال باشد.
قابل ذکر است اساساَ در موضوع این موسسات عبارت"مشاوره حقوقی" قید می شود که همین عبارت بسیار حائز اهمیت است..
به موجب آیین نامه ی مذکور:
_تابعیت موسسه ایرانی است و با هیچ اکثریتی قابل تغییر نمی باشد.
_در موسسه ی حقوقی حداقل یک نفر از وکلای موسس باید دارای بیش از ده سال سابقه وکالت دادگستری باشند.
_موسسه حقوقی باید دارای اساسنامه ای باشد که پس از تایید و ثبت در دفتر کانون وکلای دادگستری در اداره ی ثبت شرکت ها به ثبت برسد.
_در اساسنامه باید نام موسسه حقوقی و اعضا موسس و مشخصات کامل و اقامتگاه قانونی آنان قید گردد و هر تغییری که در اساسنامه و ارکان موسسه داده می شود باید مورد تایید کانون قرار گرفته و در دفتر کانون ثبت و نسخه تایید شده توسط متقاضی جهت ثبت و انتشار به اداره ثبت شرکت ها ارسال شود.
_موسسه مکلف است ظرف مدت یک ماه از تاریخ انتشار آگهی یک نسخه از آن را به کانون وکلا تسلیم نماید.
_موسسه می تواند از همکاری تعداد مورد نیاز وکیل دادگستری مقیم همان حوزه به عنوان عضو همکار استفاده نماید. بدیهی است اسامی کلیه وکلای همکار با تصویب مجمع عمومی شرکا و پس از تایید کانون وکلای دادگستری برابر مدلول ماده 3 به اداره ثبت شرکت ها اعلام و مراتب در روزنامه رسمی آگهی خواهد شد.

• اعضاء موسسه باید همواره دارای شرایط ذیل باشند:

الف)تمدید مستمر پروانه وکالت
ب)نداشتن دفتر وکالت و عضویت در موسسات مشابه دیگر
ج)نداشتن سابقه محکومیت کیفری و محکومیت انتظامی از درجه 4 به بالا
د)عدم اشتهار به فساد و اعمال منافی با شغل و شئونات وکالت
چنانچه هر یکی از اعضا موسسه یکی از شرایط مندرج در این ماده را فاقد گردد از عضویت محروم و منعزل خواهد شد.در صورتیکه با خروج عضو منعزل تعداد اعضا از حد نصاب مقرر کمتر شود اعضا با باقیمانده موسسه مکلفند مدت سی روز ضمن اعلام مراتب محرومیت عضو به کانون نسبت به جایگزینی عضو جدید واجد شرایط با نظارت و تایید کانون وکلا اقدام نمایند.

• نام موسسه حقوقی:

در انتخاب نام موسسه حقوقی ،توجه به نکات ذیل حائز اهمیت است:
_استفاده از کلماتی مانند حقوقی شرحی بر موضوع فعالیت محسوب می شود و در بررسی نام یا نام های درخواستی به منظور رعایت عدم سابقه و تشابه،جزئی از نام محسوب نمی شود.
_اسمی که به عنوان اسم موسسه حقوقی معرفی می کنید می بایست حداقل دارای 3 سیلاب باشد.
_نام های انتخابی می بایست دارای معنی باشد و حدالمقدور معنی نام شرکت با حوزه فعالیت آن متناسب باشد.
_ نام انتخاب شده می بایست مطابق با فرهنگ اسلامی باشد.
_اسم خاص باشد.(اسم خاص کلمه ای است که می تواند مستقیماَ نهاد جمله باشد و برای دلالت بر شخص،شییء یا مفهومی به کار می رود).
_لاتین نباشد.
_واژه ی بیگانه نباشد و فارسی باشد.
_از انتخاب اسامی مشهوره خود داری شده باشد.
در صورت پاسخ منفی به نام های پیشنهادی نیازی به پرداخت مجدد مبلغ 40.000 ریال نمی باشد.البته در صورت سپری شدن زمانی بیش از 3 ماه از تاریخ تایید نام و در صورت عدم ثبت شرکت به دلایل مختلف و همچنین تغییر نام،متقاضی باید نسبت به واریز مبلغ فوق به شماره حساب مربوطه و ارائه فیش آن اقدام نماید.
{ در این رابطه،شایان ذکر است،همکاران فعال و علاقه مند ما در موسسه حقوقی فکر برتر،این آمادگی را دارند تا دانش فنی و تخصصی خود را در اختیار متقاضیان عزیز قرار دهند و ضمن راهگشایی مراجعین محترم در امور ثبتی ، ارائه دهنده ی زیباترین و با مسماترین نام ها به شما بزرگواران باشند}.

• مدارک لازم جهت ثبت مؤسسه حقوقی:

_ تکمیل دو نسخه تقاضانامه مؤسسات حقوقی.
_ تکمیل دو نسخه اساسنامه مؤسسات حقوقی.
_کپی مدارک شناسایی ( کارت ملی و شناسنامه) برابر با اصل کلیه ی اعضاء هیأت مدیره و شرکا در دفاتر اسناد رسمی.
_ ارایه کپی آخرین روزنامه رسمی مشخص حقوقی و نامه معرفی نماینده در صورتیکه اعضاء هیأت مدیره از اشخاص حقوقی باشند.
_ کپی مدارک شناسایی برابر با اصل شده نماینده شخص حقوقی.
_ اصل وکالتنامه یا قیم نامه یا کپی برابر با اصل شده آن در صورت داشتن وکیل یا قیم.
_داشتن حداقل مدرک تحصیلی کارشناسی حقوقی یکی از اعضای هیأت مدیره ی شرکت.

هر گونه ترکیب خطوط یا رنگ ها و هرگونه شکل سه بعدی با خطوط،رنگ ها و یا بدون آن،به گونه ای که ترکیب یا شکل یک فرآورده صنعتی یا محصولی از صنایع دستی را تغییر دهد،طرح صنعتی است. ثبت شرکتها طرح صنعتی تنها زمانی که جدید و یا اصیل باشد قابل ثبت است.یک طرح صنعتی زمانی جدید است که از طریق انتشار به طور محسوس و یا از طریق استفاده به هر نحو دیگر قبل از تاریخ تسلیم اظهارنامه یا بر حسب مورد قبل از حق تقدم اظهارنامه برای ثبت در هیچ نقطه ای از جهان برای عموم افشا نشده باشد.

• حقوق ناشی از ثبت طرح صنعتی،مدت اعتبار و تمدید آن به شرح ذیل می باشد:

الف-بهره برداری از هر طرح صنعتی که در ایران ثبت شده باشد،توسط اشخاص،مشروط به موافقت مالک آن است.
ب-بهره برداری از یک طرح صنعتی ثبت شده عبارت است از ساخت،فروش و وارد کردن اقلام حاوی آن طرح صنعتی،
ج-مالک طرح صنعتی ثبت شده،می تواند علیه شخصی که بدون موافقت او افعال مذکور در بند (ب) این ماده را انجام دهد یا مرتکب عملی شود که عادتاَ موجبات تجاوز آینده را فراهم آورد،در دادگاه اقامه دعوی نماید.
د-مدت اعتبار طرح صنعتی پنج سال از تاریخ تسلیم اظهارنامه ثبت آن خواهد بود.این مدت را می توان برای دو دوره پنج ساله متوالی دیگر پس از پرداخت هزینه مربوط تمدید نمود.پس از انقضاء هر دوره که از پایان دوره شروع می شود،یک مهلت شش ماهه برای پرداخت هزینه تمدید گردیده است و همچنین جریمه تاخیر در نظر گرفته خواهد شد.
هر ذی نفع می تواند از دادگاه ابطال ثبت طرح صنعتی را درخواست نماید.در این صورت باید ثابت کند که یکی از شرایط مندرج در مواد 20 و 21 رعایت نشده است و یا کسی که طرح صنعتی به نام وی ثبت شده پدید آورنده آن طرح یا قائم مقام قانونی او نیست.

• مدارک مورد نیاز برای ثبت طرح صنعتی عبارت است از:

1-تکمیل دو نسخه اظهارنامه طرح صنعتی
اظهارنامه باید در فرم مخصوص و به زبان فارسی تنظیم شده و پس از ذکر تاریخ،توسط متقاضی یا نماینده قانونی وی امضاء شود.(ماده ی 68)
در صورتی که اسناد ضمیمه اظهارنامه و سایر اسناد مربوط،به زبان دیگری غیر از فارسی باشد،ارائه اصل مدارک مورد نیاز همراه با ترجمه عادی کامل آن ها الزامی است،مع ذلک اگر ترجمه کامل این مدارک برای متقاضی میسر نباشد می توان خلاصه آن ها را به فارسی ضمیمه نماید،مرجع ثبت در صورت لزوم می تواند در جریان بررسی اظهارنامه،ترجمه رسمی مدارک مذکور را مطالبه کند.چنانچه اصطلاحات فناوری و اطلاعات به کار رفته در اسناد مذکور،معادل فارسی نداشته باشند ذکر همان اصطلاحات کفایت می کند.
اظهارنامه طرح صنعتی وفق ماده ی 70،باید حاوی نکات زیر باشد:
-اسم،نشانی،کدپستی،شماره ملی،تابعیت و سمت متقاضی یا نماینده قانونی وی و در صورتی که متقاضی شخص حقوقی است،ذکر نام،نوع فعالیت،اقامتگاه،محل و شماره ثبت،تابعیت،مرکز اصلی و عنداللزوم هر شناسه دیگر الزامی است.
-اسم،اقامتگاه و کدپستی شخص یا اشخاصی که صلاحیت دریافت ابلاغ ها در ایران را دارند،در صورتی که متقاضی مقیم ایران نباشد.
-اسم و اقامتگاه طراح در صورتی که متقاضی همان طراح نباشد،
-ذکر کالا و طبقه ای که متقاضی درخواست ثبت طرح برای آن را دارد.
-تاریخ،محل و شماره اظهارنامه یا گواهی نامه طرح صنعتی در خارج،در صورت درخواست حق تقدم.
-تعیین ضمائم
تبصره 1-در صورت تسلیم اظهارنامه و سایر اسناد مربوط توسط اشخاص حقوقی،امضاء آن ها از طرف اشخاص مجاز ضروری است.
تبصره 2-اسم و نشانی متقاضی مقیم خارج از کشور علاوه بر فارسی باید به حروف لاتین باشد و با همان حروف نیز ثبت و آگهی شود.
2- مدارک مثبت هویت متقاضی و طراح؛(شامل کپی شناسنامه و کارت ملی برابر اصل شده برای اشخاص حقیقی و آگهی تاسیس و آخرین تغییرات جهت اشخاص حقوقی به صورت خوانا)
3- چنانچه طرح صنعتی دو بعدی باشد،5 نمونه از شکل یا تصویر گرافیکی یا 5 نمونه از طرح ترسیم شده به عنوان نمونه
4- چنانچه طرح صنعتی سه بعدی باشد،5 نمونه از شکل یا تصویر گرافیکی یا 5 نمونه از طرح ترسیم شده به عنوان نمونه
5- در طرح صنعتی سه بعدی،مرجع ثبت می تواند ماکتی از آن را به همراه اظهارنامه درخواست نماید.اندازه ماکتی که متقاضی از مدل طرح خود ارائه می دهد،باید حداکثر بیست در بیست در بیست سانتی متر و وزن آن حداکثر 2 کیلوگرم و از ماده ی بادوام و غیر فاسد شدنی باشد.
6- درخواست کتبی مبنی بر عدم ذکر اسم طراح به صورت اسکن شده و الصاق آن در پرونده الکترونیکی (چنانچه طراح نخواهد اسم وی ذکر شود).
7- رسید مربوط به پرداخت هزینه اظهارنامه و در صورتی که اظهارنامه شامل دو یا چند طرح صنعتی است رسید مربوط به پرداخت هزینه های اضافی
8- مدارک مربوط به حق تقدم که باید همزمان با تسلیم اظهارنامه یا حداکثر ظرف 15 روز از آن تاریخ تسلیم شود.
در صورتی که متقاضی طبق ماده 9 قانون،درخواست حق تقدم کرده باشد،هنگام تقاضای ثبت طرح صنعتی باید درخواست خود را که حاکی از این حق باشد،به مرجع ثبت تسلیم نماید.این درخواست باید مشتمل بر نکات ذیل باشد:
1-تاریخ و شماره اظهارنامه اصلی
2-طبقه بندی بین المللی مرتبط با اظهارنامه اصلی
3-کشور یا کشورهایی که اظهارنامه اصلی در آن جا تسلیم شده است و چنانچه اظهارنامه منطقه ای یا بین المللی مبنای حق تقدم باشد؛ذکر ماخذ آن.
تاریخ اظهارنامه همان تاریخ تسلیم آن به اداره مالکیت صنعتی است،مشروط بر این که در زمان تسلیم،اظهارنامه حاوی کلیه اطلاعاتی باشد که شناسایی متقاضی و همچنین نمایش گرافیکی کالای متضمن طرح صنعتی را میسر سازد.
در صورتی که متقاضی مدعی دو یا چند اظهارنامه پیشین باشد،مدت حق تقدم از زمان مقدم ترین آن ها محاسبه می شود.
9- مدارک نمایندگی،در صورتی که تقاضا توسط نماینده قانونی به عمل آید

• شرایط و مشخصات فنی تصاویر ارسالی

1- سایر تصاویر حداکثر A4 باشد وحتماَ بصورت عمودی اسکن شود.
2- در تصویر ارسالی طرح باید در یک زمینه ساده،به نحوی که قابل رویت باشد قرار گیرد.
3- تصویر کالا بصورت رنگی باشد و حداکثر حجم آن KB500 باشد.

• مراحل ثبت طرح صنعتی

1-آماده نمودن مدارکی که در فوق ذکر شد.
2-ورود به سامانه http://www.iripo.ssaa.ir و تکمیل اطلاعات خواسته شده
این مراحل عبارتست از:
1-مشخصات مالک،نماینده قانونی،دریافت کننده ابلاغ،مشخصات طرح و ...
2-بارگذاری ضمائم اظهارنامه (مدارک مثبت هویت حقیقی/حقوقی، تصویر کالا،وکالتنامه)
3-بازبینی اطلاعات و ضمائم
4-پرداخت هزینه و دریافت شماره اظهارنامه (پرداخت هزینه به منزله تایید و ثبت نهایی اظهارنامه تلقی شده،و استرداد هزینه و تغییر اطلاعات و ضمائم امکان پذیر نمی باشد).
5-پس از دریافت شماره اظهارنامه چنانچه تقاضای ثبت طرح صنعتی مورد پذیرش مرجع ثبت قرار گیرد مراتب به صورت پست الکترونیکی (ایمیل) ویا پیامک به متقاضی اعلام می گردد و وی باید ظرف 30 روز پس از تاریخ اعلام،جهت پرداخت هزینه های مربوط به ثبت طرح صنعتی از طریق سامانه به پرداخت هزینه اقدام نماید.در صورت عدم پرداخت هزینه در مهلت مقرر ،اظهارنامه کان لم یکن تلقی می گردد.این مهلت برای متقاضیان مقیم خارج 60 روز است.
6- درج در روزنامه رسمی جمهوری اسلامی ایران.
شایان ذکر است ،متقاضیان محترم علاوه بر ثبت اظهارنامه ی طرح صنعتی،می توانند سایر درخواست های خود را نظیر ویرایش اظهارنامه طرح صنعتی و چاپ و پیگیری اظهارنامه از طریق همین سامانه اعلام نمایند و از تصمیم اداره مطلع شوند.

• بررسی،ثبت و انتشار آگهی طرح صنعتی به ترتیب ذیل خواهد بود:

_در خصوص اظهارنامه هایی که با پست سفارشی ارسال می شوند،در صورت ثبت اظهارنامه ها،نسخه دوم آن ها همراه با ضمایم توسط و به هزینه مرجع ثبت با پست سفارشی،به عنوان رسید به متقاضیان مسترد خواهد شد.در صورت عدم ثبت نیز مراتب به همین ترتیب به اطلاع متقاضیان خواهد رسید.پاسخ اظهارنامه های واصله در چارچوب آیین نامه ی مذکور به صورت الکترونیکی خواهد بود.
_اداره مالکیت صنعتی پس از وصول اظهارنامه،آن را از نظر مطابقت با قانون بررسی می کند و در صورتی که اداره مالکیت صنعتی تشخیص دهد شرایط موضوع رعایت شده است طرح صنعتی را ثبت و آگهی مربوط را منتشر و گواهی ثبت آن را به نام متقاضی صادر می نماید.

• ثبت طرح صنعتی با قید مراتب ذیل در دفتر ثبت طرح صنعتی انجام می پذیرد:

1-تاریخ کامل(ساعت،روز،ماه و سال) و شماره ثبت اظهارنامه
2-تاریخ و شماره ثبت طرح صنعتی
3-اسامی کالاها و طبقاتی که طرح صنعتی برای آن ها اختیار شده است.
4-ذکر مشخصات طرح یا طرح های صنعتی به طور اجمال با تعیین اجزایی که متقاضی می خواهد حق استعمال انحصاری آن را به خود اختصاص دهد.
5-در صورت ادعای حق تقدم و پذیرش آن،تاریخ،شماره و محل تسلیم اظهارنامه مقدم.
6-اسم،محل اقامت و تابعیت مالک طرح و نماینده او در صورتی که اظهارنامه توسط نماینده قانونی تسلیم شده باشد.
7-اسم و نشانی و تابعیت طراح،در صورتی که متقاضی شخص طراح نیست،مگر اینکه طراح کتباَ تقاضا نموده باشد که اسمش در گواهی نامه طرح صنعتی ذکر نشود.
8-مدت اعتبار ثبت طرح صنعتی
درج مراتب فوق پس از تکمیل باید به امضاء مالک طرح صنعتی یا نماینده قانونی وی و همچنین رئیس اداره ثبت طرح صنعتی برسد.

از زمان های بسیار قدیم ، افراد بشر با جمع کردن سرمایه و تلاش خود با سرمایه و تلاش دیگران به منظور رسیدن به بازدهی اقتصادی بیشتر آشنا بوده اند. پلمپ دفاتر این جمع کردن سرمایه و تلاش در طول تاریخ صور گوناگونی به خود گرفته است: در زمان باستان و مدت ها بعد از آن ، گروه هایی وجود داشته اند که از دو یا چند نفر تشکیل شده بودند و نیروی خود را صرف فعالیت هایی بیش و کم پایدار می کردند.
اعضای این گروه ها گاه مدتی طولانی و گاه مدتی محدود همکاری می کردند.همکاری طولانی بیشتر در تجارت زمینی و همکاری محدود بیشتر در تجارت دریایی به کار می رفت.این گروه ها را می توان اسلاف دو نوع عمده شرکت امروزی ، یعنی شرکت های سرمایه و شرکت های اشخاص تلقی کرد.شرکت های نوع دوم که در قدیم تنها شرکت های موجود بودند، در حال حاضر در حال کاهش اند و برعکس بر شمار شرکت های نوع اول افزوده می شود.
بی تردید شرکت ها متضمن مزایایی هستند که فعالیت فردی در بر ندارد، مزایایی چون فراهم شدن سرمایه بیشتر و تجمع تخصص هایی گوناگون برای دستیابی به هدفی واحد و به ویژه محدودیت مسئولیت فعالان تجاری
همین مزیت های شرکت موجب شده است که ،حتی تجار انفرادی به جای فعالیت تجاری سنتی، فعالیت های خود را در زمینه های اقتصادی،صنعتی،کشاورزی،تولیدی و غیره در قالب شرکت انجام دهند تا از مزایای این شرکت ها استفاده کنند.
تاسیس شرکت تجاری
به مجموعه اعمال مادی و حقوقی شرکای اولیه شرکت برای ایجاد شخص حقوقی ، تاسیس شرکت گفته می شود که می توان از آن به اعمال پیش از تشکیل نیز تعبیر کرد.به این معنی در مجموع موسس شرکت به کسی اطلاق می شود که برای ایجاد شرکت پیشقدم می شود، سرمایه شرکت را از طریق جمع کردن شرکای دیگر فراهم می کند و مطابق مقررات قانونی اقدامات لازم را برای تشکیل شرکت به انجام می رساند.موسس می تواند شخص حقوقی یا حقیقی باشد.
شرکت تجاری
شرکت تجاری در قانون تجارت تعریف نشده بلکه فقط اقسام آن شمرده شده است ولی با توجه به کلمه " شرکت نامه " در ماده 36 همان قانون و استفاده از مبانی و اصول حقوقی و روح قانونی می توانیم شرکت تجاری را چنین تعریف کنیم:
شرکت تجاری عبارت از آنستکه به موجب قرارداد دو یا چند نفر هر یک مقداری سرمایه می گذارند و با آن عملیات تجاری انجام می دهند و سود و زیان حاصله را تقسیم می کنند.
قرارداد شرکت
در قرارداد شرکت مثل همه عقود و قراردادها باید شرایط عمومی صحت عقود رعایت شود که عبارتند از : قصد و رضا ، اهلیت ، معین بودن موضوع ، قانونی بودن جهت و هدف

- تعرفه و هزینه های ثبت شرکت

- راهنمای ثبت شرکت در تهران

• قصد و رضا

قصد و رضا ناشی از اراده و اختیار است و فقدان هر یک موجب بطلان قرارداد است.فقدان قصد مثل اینکه قرارداد در حال مستی و بیهوشی واقع شود.فقدان رضا مثل اینکه شرکت بر اثر اکراه یا اشتباه یا تدلیس واقع شود.
اکراه آنست که شخص را با غشار و تهدید مجبور به عقد شرکت نمایند.اشتباه تصور باطلی است که شخص یا در نوع شرکت یا در موضوع شرکت یا در شخص طرف شرکت داشته باشد.تدلیس عبارت از عملی است که موجب فریب و گمراهی شود.

• اهلیت

اهلیت عبارت از داشتن رشد و عقل است.ملاک رشد از نظر قانون رسیدن به سن هیجده سال و ضابطه عقل عرف و نظر پزشک قانونی است.بنابراین صفار و مجانین فاقد اهلیت هستند معذلک اگر ولی یا قیم آنان اقدام کنند صحیح است.

• معین بودن موضوع

موضوع شرکت یعنی معاملاتیکه انجام خواهد داد باید معین و مشخص باشد و شرکت برای امر مبهم و غیر معین باطل است.

• قانونی بودن جهت و هدف

جهت و هدف شرکت اگر امر غیر قانونی مثل قاچاق و قمار و سرقت و اغتشاش و نظایر این ها باشد باطل است.
قانونی بودن جهت و هدف : جهت و هدف شرکت امر غیر قانونی مثل قاچاق و قمار و سرقت و اغتشاش و نظایر این ها باشد باطل است.
علاوه بر شرایط عمومی شرایط اختصاصی شرکت عبارتند از : وجود شرکا ، همکاری شرکا ، سرمایه گذاری ، اشتغال به معاملات تجاری ، تقسیم سود و زیان

• وجود شرکا

شرکت با حداقل دو نفر تشکیل می شود ولی حداکثری برای تعداد شرکاء وجود ندارد.قهری است که شرکاء باید دارای اهلیت مدنی باشند.

• همکاری شرکاء

همکاری شرکاء ضرورت برای ایجاد شرکت دارد و این همکاری در دادن سرمایه و حضور در مجامع عمومی و در صورت انتخاب شدن به نمایندگی شرکت از هیات مدیره و بازرسی حضور و فعالیت در آنست.

• سرمایه گذاری

سرمایه شرکت اعم از نقد یا جنس و یا حتی هنر و عمل و امتیاز از طرف شرکاء تامین می شود.

• اشتغال به معاملات تجاری

همچنانکه در تعریف شرکت تجاری گفتیم اساس شرکت تجاری بر انجام معاملات تجاری است و آن اعمال همانست که در ماده 2 قانون تجارت ذکر شده است معذلک چون در بند 4 ماده 3 گفته شده است که کلیه معاملات شرکت های تجاری معاملات بازرگانی است برای رفع هر گونه توهم باید گفت که معاملات در غیر منقول و یا برای حوائج شخصی اگر چه از طرف شرکت های تجاری باشد تجارت محسوب نیست.

• تقسیم و سود و زیان

هر شرکتی به قصد انتفاع تشکیل می شود و هدف آن تحصیل سود و تقسیم آن بین شرکاء است که در شرکت باید تصریح شود ولی نه قصد انتفاع و نه ذکر تقسیم سود ملازمه با آن ندارد و اگر شرکت ضرر بکند آن هم بین شرکا تقسیم خواهد شد.
انواع شرکت های تجاری
چهار نوع شرکت تجاری وجود دارد که عبارتند از : شرکت های سرمایه ای ، شرکت های شخصی ، شرکت های مختلط ، شرکت های کمیتی

• شرکت های سرمایه ای

در شرکت های سرمایه ای مسئولیت شرکاء محدود به سرمایه ایست که در شرکت آورده اند و عبارتند از شرکت های سهامی و شرکت های با مسئولیت محدود.

• شرکت های شخصی

در شرکت های شخصی مسئولیت شرکاء نامحدود است و تعهدات شرکت تسری به همه دارایی شرکاء می نماید و عبارتند از شرکت های تضامنی و. نسبی

• شرکت های شخصی

در شرکت های شخصی مسئولیت شرکاء نامحدود است و تعدات شرکت تسری به همه دارایی شرکاء می نماید و عبارتند از شرکت های تضامنی و نسبی

• شرکت های مختلط

در شرکت های مختلط مسئولیت بعضی از شرکاء محدود به سرمایه آن است که آن ها را شرکاء عادی می گویند و مسئولیت پاره ای دیگر نامحدود است که آن ها را شرکاء ضامن نامند و عبارتند از شرکت های مختلط سهامی و غیر سهامی

• شرکت های کمیتی

در شرکت های کمیتی شرکاء مسئولیتی ندارند و محض رفاه آنان تشکیل می شود و آن شرکت های تعاونی است.
اقسام شرکت های بازرگانی
باب سوم قانون تجارت در " اقسام مختلفه شرکت ها و قواعد راجعه به آن ها " بحث می نماید و در ماده 20 تصریح شده است که شرکت های تجاری بر هفت قسم است:
1.شرکت سهامی
2.شرکت با مسئولیت محدود
3.شرکت تضامنی
4.شرکت مختلط غیر سهامی
5.شرکت مختلط سهامی
6.شرکت نسبی
7.شرکت تعاونی
پس از احراز شرایط قانونی فوق ، شناخت کلی از نظام حقوقی حاکم بر شرکت ها ، اساسی ترین گام برای تاسیس یک شرکت تلقی می شود.زمانی که قصد تاسیس یک شرکت را دارید، می بایست علاوه بر انتخاب شرکای شرکت،با توجه به اهداف اعضا در آینده ،نوع فعالیت افراد و میزان مسئولیت هر یک از شرکا ،قالب شرکت را نیز مشخص کنید.در ذیل به بارزترین مشخصات عمومی شرکت های تجاری می پردازیم.
1-شرکت سهامی عام:
حداقل شرکا در شرکت سهامی عام 5 نفر است.حداقل سرمایه پانصد هزار تومان و حداقل هیات مدیره یا مدیران 5 نفر و مسئولیت شرکا به میزان مبلغ اسمی سهام هر شریک می باشد.
2-شرکت سهامی خاص
حداقل شرکا در شرکت سهامی خاص 3 نفر است.حداقل سرمایه صد هزار تومان و حداقل هیات مدیره یا مدیران 3 نفر و مسئولیت شرکا به میزان مبلغ اسمی سهام هر شریک می باشد.
3-شرکت با مسئولیت محدود
حداقل شرکا در شرکت سهامی خاص 2 نفر است.برای حداقل سرمایه محدودیتی وجود ندارد و حداقل هیات مدیره یا مدیران 1 نفر یا بیشتر و مسئولیت شرکا به میزان سهم الشرکه هر شریک می باشد.
4-شرکت تضامنی:
در شرکت تضامنی حداقل شرکا 2 نفر است ،برای حداقل سرمایه محدودیتی وجود ندارد،حداقل هیات مدیره یا مدیران یک نفر یا بیشتر و مسئولیت شرکا نامحدود است و هر شریک مسئولیت کامل دارد.
5-شرکت نسبی
حداقل شرکا در شرکت نسبی 2 نفر است.برای حداقل سرمایه محدودیتی وجود ندارد و حداقل هیات مدیره یا مدیران یک نفر یا بیشتر و مسئولیت شرکا به نسبت سهم الشرکه هر شریک می باشد.
6-شرکت مختلط سهامی
در شرکت مختلط سهامی حداقل شرکا 2 نفر است ،برای حداقل سرمایه محدودیتی وجود ندارد،حداقل هیات مدیره یا مدیران یک نفر یا بیشتر و مسئولیت شرکای ضامن نامحدود و شرکای سهامی به میزان مبلغ اسمی هر شریک می باشد.
7-شرکت مختلط غیر سهامی
در شرکت مختلط غیر سهامی حداقل شرکا 2 نفر است ،برای حداقل سرمایه محدودیتی وجود ندارد،حداقل هیات مدیره یا مدیران یک نفر یا بیشتر و مسئولیت شرکای ضامن نامحدود و شرکای غیر سهامی به میزان سهم الشرکه می باشد.
8-شرکت تعاونی
حداقل شرکا در شرکت تعاونی 7 نفر است.برای حداقل سرمایه محدودیتی وجود ندارد و حداقل هیات مدیره یا مدیران 3 تا 7 نفر و مسئولیت شرکا در صورت سهامی بودن به میزان مبلغ اسمی هر سهامدار و در صورت غیر سهامی بودن با توجه به تراضی شرکا در اساسنامه می باشد
در رابطه با شرکت های تجاری ، نکته ی حائز اهمیت این است که با توجه به موازین حقوقی و اصول قانونی و فایده عملی چهار نوع شرکت سهامی ، با مسئولیت محدود ، تضامنی و نسبی شرکت های معمول و متداول در تجارت بوده و سه نوع مختلط غیر سهامی ، تعاونی ( اعم از تولید ، مصرف ، اعتبار ، وام ، روستایی و نظایر این ها ) نه ضروری و نه منطبق با حوائج بازرگانی است و اگر سه نوع اخیر از اعداد شرکت های تجاری خارج شود اشکالی نخواهد داشت.
در مورد عدم نیاز به بحث از شرکت های تعاونی در حقوق تجارت احتیاج به دلیل زیاد نیست و اکتفاء به اینکه طبع شرکت های تعاونی تجاری نیست کافی است ولی این امر دلیل عدم اهمیت و تاثیر آن ها در ایجاد رفاه اجتماعی نمی باشد بلکه بر عکس به لحاظ پیشرفت فکر تعاون عمومی نیاز شدید به شرکت های تعاونی بوده و این قبلی شرکت ها جای مهم وسیعی در زندگی باز کرده اند که از آن ها بطور مستقل و مفصل ضمن حقوق صنعتی و حقوق تعاونی باید بحث شود.
اما در مورد شرکت های مختلط غیر سهامی و سهامی فقط کافی است بگوییم که چون شرکت ضامن با شرکاء عادی مستبعد و حتی دور از عقل و احتیاط و قهراَ امکان ناپذیر و یا لااقل فوق العاده مشکل و نادر است لذا شرکت در این دو قالب قانونی خیلی به ندرت تاسیس می شود کما اینکه مطابق آمار منتشره از طرف اداره بررسی های اقتصادی بانک مرکزی ایران تحت عنوان : " سیر تحول شرکت ها در ایران از سال 1310 تا سال 1342 " یعنی در مدت سی و دو سال در تمام ایران فقط 17 شرکت مختلط غیر سهامی تشکیل شده که در آخرین سال تنها 8 شرکت به این نام موجود بوده و شرکت مختلط سهامی در تمام مدت مزبور 13 شرکت و موجود در آخر دوره فقط دو شرکت بوده است و در همان بررسی تاکید شده است که : " سرمایه گذاری در شرکت های مختلط سهامی و غیر سهامی بسیار ناچیز بوده است."
نکته دیگر که باید تذکر داد این است که عملاَ شرکت های بازرگانی اکتفاء به اعمال تجاری نمی کنند بلکه به همه امور انتفاعی ( اعمال مذکور در باب دوم قانون تجارت ) و امور انتفاعی غیر تجاری ( مثل پیمانکاری ، امور ساختمانی ، امور تعلیماتی ، تبلیغاتی ، تفریحی و غیره ) می پردازند.
بنابراین کلیه شرکت هایی که هدف آنان تقسیم سود و زیان بین شرکاء و گردش ثروت و جلب سرمایه های کوچک به منظور های انتفاعی اعم از تولیدی و توزیعی است لاجرم می توانند در ذیل شرکت های تجاری قرار گیرند و منحصر ساختن تشکیل شرکت های تجاری به " اعمال تجاری " نه جنبه علمی و نه فایده عملی دارد. کما اینکه شرکت های زیادی تشکیل شده و به ثبت رسیده که موضوع آن ها امور تجاری مذکور در ماده 2 قانون تجارت نیست.